Stefan Kaltschütz
Data i miejsce urodzenia

12 stycznia 1978
Klagenfurt

Klub

ESV St. Veit/Glan

Debiut w PŚ

24.11 1994, Zell am See
(19. miejsce - PSL)

Pierwsze punkty w PŚ

24.11 1994, Zell am See
(19. miejsce - PSL)

Pierwsze podium w PŚ

9.02 1995, Mount Bachelor (3. miejsce - slalom)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata
srebro Berchtesgaden 1999 PGS
brąz Berchtesgaden 1999 Gigant
brąz Madonna di Campiglio 2001 PSL
Puchar Świata
2. miejsce
1998/1999
Puchar Świata (Gigant)
Mała Kryształowa Kula
1998/1999
Mała Kryształowa Kula
1999/2000
2. miejsce
2000/2001
Zakończenie kariery: 2005 r.

Stefan Kaltschütz (ur. 12 stycznia 1978 w Klagenfurcie) – austriacki snowboardzista, trzykrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się 13 listopada 1994 roku w Kaprun, gdzie w zawodach FIS Race zajął trzecie miejsce w slalomie. W Pucharze Świata zadebiutował jedenaście dni później w Zell am See, gdzie zajął 19. miejsce w slalomie równoległym (PSL). Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów pucharowych po raz pierwszy stanął 9 lutego 1995 roku w Mount Bachelor, kończąc rywalizację w slalomie na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Duńczyk Mike Kildevæld i Niemiec Rainer Krug. Łącznie 33 razy stawał na podium zawodów PŚ, odnosząc przy tym jedenaście zwycięstw: 5 w gigancie, 3 w gigancie równoległym, 2 w slalomie równoległym i 1 w slalomie. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1998/1999, kiedy to zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej. W sezonach 1998/1999 i 1999/2000 triumfował w klasyfikacji giganta.

Jego największym sukcesem jest srebrny medal w gigancie równoległym wywalczony na mistrzostwach świata w Berchtesgaden w 1999 roku. W zawodach tych rozdzielił Richarda Richardssona ze Szwecji i swego rodaka, Haralda Waldera. Na tych samych mistrzostwach był też trzeci gigancie, plasując się za Niemcem Markusem Ebnerem i Francuzem Maxence'em Idesheimem. Zdobył ponadto brązowy medal w slalomie równoległym na mistrzostwach świata w Madonna di Campiglio dwa lata później. Uległ tam Gilles'owi Jaquetowi ze Szwajcarii i Szwedowi Danielowi Bivesonowi. Był też między innymi szósty w slalomie równoległym podczas mistrzostw świata w Lienzu w 1996 roku. W 2002 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie zajął 13. miejsce w gigancie równoległym.

W 2005 r. zakończył karierę.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwycięzca
13. 15 lutego 2002 Salt Lake City Gigant równoległy Philipp Schoch

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwycięzca
12. 27 stycznia 1996 Lienz Gigant Jeff Greenwood
6. 28 stycznia 1996 Lienz Slalom równoległy Ivo Rudiferia
13. 23 stycznia 1996 San Candido Slalom Bernd Kroschewski
14. 25 stycznia 1997 San Candido Slalom równoległy Mike Jacoby
3. 13 stycznia 1999 Berchtesgaden Gigant Markus Ebner
2. 14 stycznia 1999 Berchtesgaden Gigant równoległy Richard Richardsson
10. 15 stycznia 1999 Berchtesgaden Slalom równoległy Nicolas Huet
8. 22 stycznia 2001 Madonna di Campiglio Gigant Jasey-Jay Anderson
17. 24 stycznia 2001 Madonna di Campiglio Gigant równoległy Nicolas Huet
3. 26 stycznia 2001 Madonna di Campiglio Slalom równoległy Gilles Jaquet
12. 18 stycznia 2005 Whistler Gigant równoległy Jasey-Jay Anderson

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium

  1. Mount Bachelor – 9 lutego 1995 (slalom) - 3. miejsce
  2. Calgary – 25 lutego 1995 (slalom równoległy) - 2. miejsce
  3. Sestriere – 8 grudnia 1995 (slalom równoległy) - 3. miejsce
  4. Bardonecchia – 9 grudnia 1995 (slalom) - 2. miejsce
  5. Bad Hindelang – 4 lutego 1996 (gigant) - 3. miejsce
  6. Kanbayashi – 11 lutego 1996 (slalom) - 3. miejsce
  7. Sun Peaks – 1 marca 1996 (gigant) - 1. miejsce
  8. Mount Bachelor – 15 marca 1996 (slalom) - 1. miejsce
  9. Mount Bachelor – 16 marca 1996 (slalom równoległy) - 3. miejsce
  10. Lenggries – 11 stycznia 1997 (gigant) - 3. miejsce
  11. Lenggries – 12 stycznia 1997 (slalom) - 2. miejsce
  12. Morzine – 14 marca 1997 (gigant) - 3. miejsce
  13. Sölden – 30 listopada 1997 (slalom równoległy) - 1. miejsce
  14. Tandådalen – 11 marca 1998 (gigant) - 1. miejsce
  15. Zell am See – 14 listopada 1998 (gigant) - 2. miejsce
  16. Gstaad – 20 stycznia 1999 (gigant) - 2. miejsce
  17. Madonna di Campiglio – 25 stycznia 1999 (gigant) - 2. miejsce
  18. Park City – 7 lutego 1999 (gigant) - 1. miejsce
  19. Naeba – 19 lutego 1999 (gigant równoległy) - 1. miejsce
  20. Olang – 12 marca 1999 (slalom równoległy) - 3. miejsce
  21. Tignes – 27 listopada 1999 (gigant) - 1. miejsce
  22. Zell am See – 4 grudnia 1999 (gigant równoległy) - 2. miejsce
  23. Whistler – 10 grudnia 1999 (gigant) - 2. miejsce
  24. Ischgl – 5 lutego 2000 (gigant) - 2. miejsce
  25. Shiga Kōgen – 26 lutego 2000 (gigant) - 3. miejsce
  26. Tignes – 19 listopada 2000 (gigant) - 2. miejsce
  27. Gstaad – 10 stycznia 2001 (gigant) - 1. miejsce
  28. Park City – 4 marca 2001 (gigant równoległy) - 3. miejsce
  29. Tignes – 18 listopada 2001 (gigant równoległy) - 1. miejsce
  30. Sapporo – 2 marca 2002 (slalom równoległy) - 1. miejsce
  31. Landgraaf – 26 października 2003 (slalom równoległy) - 2. miejsce
  32. Tandådalen – 4 grudnia 2003 (gigant równoległy) - 1. miejsce
  33. Whistler – 12 grudnia 2003 (gigant równoległy) - 3. miejsce
  • W sumie 11 zwycięstw, 11 drugich i 11 trzecich miejsc.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.