Rhyparochromini

	Rhyparochromini
	Amyot et Audinet-Serville, 1843
	; Brudziec zwyczajny
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	pluskwiaki
Podrząd	pluskwiaki różnoskrzydłe
Infrarząd	Pentatomomorpha
Nadrodzina	Lygaeoidea
Rodzina	brudźcowate
Podrodzina	Rhyparochrominae
Plemię	Rhyparochromini
Synonimy
	Dieuchini;
	Dieuchini;

Rhyparochromini – plemię pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny brudźcowatych.

Morfologia

Pluskwiaki te często mają przysadziste, duże jak na przedstawicieli nadrodziny Lygaeoidea ciało. Głowa ma dobrze rozwinięte bukule, przyoczka, osadzone poniżej środka oczu złożonych, czteroczłonowe czułki, czteroczłonową kłujkę. Przedplecze cechuje się płasko rozszerzonymi lub zaopatrzonymi w listewkę krawędziami bocznymi. Odwłok jest wyposażony w laterotergity i ma przetchlinki trzeciej i czwartej pary umieszczone na grzbietowej stronie segmentów, a pozostałe na sternitach.

U larw występuje dobrze rozwinięty szew Y-kształtny. Odwłok mają najczęściej słabo zesklerotyzowany i z wzorzystym ubarwieniem. Trzy dobrze wykształcone ujścia grzbietowych gruczołów zapachowych leżą między tergitami trzecim i czwartym, czwartym i piątym oraz piątym i szóstym.

Rozprzestrzenienie

Plemię rozprzestrzenione jest kosmopolitycznie. Najliczniej reprezentowane jest w strefie międzyzwrotnikowej Starego Świata oraz w krainie palearktycznej. W Polsce stwierdzono 15 gatunków z 8 rodzajów (zobacz: brudźcowate Polski). Stosunkowo nieliczne gatunki znane są z Nearktyki. W Australii stwierdzono 30 gatunków, w tym 20 endemiczne. Brak jest gatunków rodzimych dla krainy neotropikalnej.

Taksonomia

Autorami taksonu są Charles Jean-Baptiste Amyot i Jean Guillaume Audinet-Serville, którzy wprowadzili go w 1843 roku. W randze plemienia wprowadził go jako pierwszy Carl Stål w latach 1862–1864. Jest to najbardziej różnorodne plemię całej rodziny brudźcowatych. Należy do niego około 370 opisanych gatunków, zgrupowanych w rodzajach:

Acroraglius Wagner, 1961
Aellopus Wolff, 1802
Altomarus Distant, 1903
Beosus Amyot & Serville, 1843
Caprochromus Scudder, 1968
Caridops Bergroth, 1894
Cordillonotus Scudder, 1984
Cyrtocnemodon Eyles & Scudder, 1968
Dieuches Dohrn, 1860
Distadieuches Scudder, 1968
Ectyphoscelus Eyles, 1968
Elasmolomus Stal, 1872
Graphoraglius Wagner, 1961
Graptopeltus Stal, 1872
Lanchnophorus Reuter, 1887
Metadieuches Distant, 1918
Metochus Scott, 1874
Naphiellus Scudder, 1962
Naphius Stal, 1874
Narbo Stal, 1865
Naudarensia Distant, 1904
Nocellochromus Scudder, 1963
Orieotrechus Scudder, 1962
Orphnotrechus Sweet, 1991
Paradieuches Distant, 1883
Perimeda Reuter, 1887
Peritrechus Fieber, 1861
Phorcinus Stal, 1874
Poeantius Stal, 1865
†Prolygaeus Scudder, 1890
Quiobbesus Scudder, 1968
Ragliodes Reuter, 1885
Raglius Stal, 1872
Rhyparochromus Hahn, 1826
Rhyparoclava Kment, Hemala & BaŇar, 2016
Rhyparothesus Scudder, 1962
Rollathemus Scudder, 1963
Scudderocoris Dellapé, Melo, Montemayor & Kondorosy, 2017
Stizocephalus Eyles, 1970
Trichaphanus Kiritshenko, 1926
Uhleriola Horvath, 1908

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Randall T. Schuh, James Alexander Slater: True bugs of the world (Hemiptera:Heteroptera): classification and natural history. Cornell University Press, 1995, s. 251-258. ISBN 0-8014-2066-0. (ang.).
1 2 3 4 G. Cassis, Gordon F. Gross: Zoological catalogue of Australia: Hemiptera: Heteroptera (Pentatomomorpha). CSIRO Publishing, 2002.
↑ plemię: Rhyparochromini Amyot et J.G. Audinet-Serville, 1843. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2020-04-17].
↑ C.J.B. Amyot, A. Serville: Historie Naturelle des Insectes. Hémiptères. Paris: Librairie Encyclopédique de Roret, 1843.
↑ C. Stål. Enumeratio Hemipterorum. Bidrag till en förteckning öfver aller hittills kända Hemiptera, jemte systematiska meddelanden. 2. „Kongliga Svenska Vetenskaps-Academiens Nya Handlingar, Stockholm”. 10 (4), s. 1-159, 1872.
↑ C. Stål. Enumeratio Hemipterorum. Bidrag till en förteckning öfver aller hittills kända Hemiptera, jemte systematiska meddelanden. 4. „Kongliga Svenska Vetenskaps-Academiens Nya Handlingar, Stockholm”. 12 (1), s. 1-186, 1874.
↑ Pablo M. Dellapé, Thomas J. Henry, David C. Eades: tribe Rhyparochromini. [w:] Lygaeoidea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2020-04-17].

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[True-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Randall T. Schuh, James Alexander Slater: True bugs of the world (Hemiptera:Heteroptera): classification and natural history. Cornell University Press, 1995, s. 251-258. ISBN 0-8014-2066-0. (ang.).

[CG-2] 1 2 3 4 G. Cassis, Gordon F. Gross: Zoological catalogue of Australia: Hemiptera: Heteroptera (Pentatomomorpha). CSIRO Publishing, 2002.

[biomap-3] ę: Rhyparochromini Amyot et J.G. Audinet-Serville, 1843. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2020-04-17].

[AS-4] C.J.B. Amyot, A. Serville: Historie Naturelle des Insectes. Hémiptères. Paris: Librairie Encyclopédique de Roret, 1843.

[Stal1-5] C. Stål. Enumeratio Hemipterorum. Bidrag till en förteckning öfver aller hittills kända Hemiptera, jemte systematiska meddelanden. 2. „Kongliga Svenska Vetenskaps-Academiens Nya Handlingar, Stockholm”. 10 (4), s. 1-159, 1872.

[Stal2-6] C. Stål. Enumeratio Hemipterorum. Bidrag till en förteckning öfver aller hittills kända Hemiptera, jemte systematiska meddelanden. 4. „Kongliga Svenska Vetenskaps-Academiens Nya Handlingar, Stockholm”. 12 (1), s. 1-186, 1874.

[lsf-7] Pablo M. Dellapé, Thomas J. Henry, David C. Eades: tribe Rhyparochromini. [w:] Lygaeoidea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2020-04-17].