Psalm 55 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. Psalm jest zaliczany do dzieł Dawidowych. W numeracji Septuaginty psalm ten nosi numer 54.

Teologia Psalmu

Utwór jest lamentacją zbudowaną koncentrycznie z dwóch części (54,2–15, 16–24). W znaczącym stopniu przeważa w nich prośba o pokonanie wrogów. Podmiot liryczny doświadcza niewierności ze strony swoich przyjaciół. Doświadczenia i ból, jakie przeżywa psalmista, przypominają towarzyszące problemom niewierności małżeńskiej, nadużyciom władzy i niewdzięczności. W psalmie występują chaotyczne wypowiedzi odzwierciedlające stres, jakiemu poddana jest osoba mówiąca w tekście. Psalmista chętnie uciekłby z miasta pełnego nieprawości. Niestety ucieczka nie jest w stanie uciszyć źródła udręki podmiotu lirycznego. Wypowiedziom psalmisty towarzyszy uczucie smutku i lęku. W drugiej części psalmu (55,16) określa on pragnienie odwetu jako coś absolutnie normalnego, jednak do niego nie zachęca. Proponuje, aby cały ciężar składać na Pana (55,23).

Symbolika

  • Niechaj żywcem zstąpią do szeolu (55,16) – bardziej dokładne tłumaczenie, wyrażające życzenie całkowitej śmierci wrogów psalmisty.
  • Gładsze niż masło są usta jego, ale wrogość jest w sercu jego (55,22) – podobne rozróżnienie istnieje w przysłowiu akadyjskim znajdującym się w serii tekstów magicznych Šurpu.
  • W utworze dwukrotnie pojawia się niejasne słowo sela, którego znaczenie nie jest dokładnie znane.

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. M.J. Mangano, Wstęp do Starego Testamentu cz.2, Chrześcijański Instytut Biblijny, Warszawa 2009, s. 54, 55.
  2. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, s. 1199.
  3. K. Farmer, Księga Psalmów, druga (Ps 42-72) i trzecia (Ps 73-89), [w:] Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, red. W.R. Farmer, Warszawa 2001, s. 722.
  4. 1 2 J.H. Walton: Komentarz historyczno-kulturowy do Biblii Hebrajskiej. Warszawa: Vocatio, 2005, s. 604.
  5. W.A. Beardslee, Sela, [w:] Słownik Wiedzy Biblijnej, red. B.M. Metzger, M.D. Coogan, 2004, s. 708.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.