Przemysław Gintrowski

Koncert artysty w Cytadeli Warszawskiej, 16 maja 2009
Data i miejsce urodzenia

21 grudnia 1951
Stargard Szczeciński

Data i miejsce śmierci

20 października 2012
Warszawa

Miejsce spoczynku

Cmentarz w Wilanowie

Zawód, zajęcie

kompozytor, pieśniarz, inżynier, nauczyciel, kompozytor muzyki filmowej

Alma Mater

Politechnika Warszawska

Uczelnia

Warszawska Szkoła Filmowa

Odznaczenia
Strona internetowa

Przemysław Adam Gintrowski (ur. 21 grudnia 1951 w Stargardzie Szczecińskim, zm. 20 października 2012 w Warszawie) – polski kompozytor, pieśniarz, kompozytor muzyki filmowej, inżynier i nauczyciel.

Życiorys

Edukacja

Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1969), w którym należał do 1 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta „Czarna Jedynka” i działał w szkolnym zespole muzycznym „Między niebem a ziemią” (m.in. ze Stanisławem Krupowiczem). Ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej z tytułem inżyniera (1973).

Kariera artystyczna

Debiutował w 1976 na przeglądzie w warszawskiej Riwierze piosenką Epitafium dla Sergiusza Jesienina. Niedługo później, w 1979, wspólnie z Jackiem Kaczmarskim i Zbigniewem Łapińskim stworzyli trio i przygotowali program poetycki Mury. Tytułowa piosenka programu, Mury, oparta na utworze katalońskiego barda Lluisa Llacha L’Estaca – stała się nieformalnym hymnem „Solidarności” i symbolem walki z reżimem. Kolejne programy, jakie stworzyli w tym składzie to Raj i Muzeum. Na XIX Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu otrzymał wraz z Jackiem Kaczmarskim II nagrodę za piosenkę Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego autorstwa Kaczmarskiego.

W grudniu 1981, podczas trasy koncertowej we Francji, Gintrowski i Łapiński zdecydowali się wrócić na krótki czas do Polski w celu uporządkowania spraw zawodowych. Kaczmarski pozostał we Francji. Po tym, jak 8 grudnia 1981 roku Gintrowskiemu odmówiono wydania paszportu, trio rozpadło się.

Gintrowski pracował jako kompozytor muzyki filmowej – przez następne dziesięć lat stworzył muzykę do ponad dwudziestu filmów fabularnych i seriali (m.in. do serialu Zmiennicy). Koncertował poza oficjalnymi scenami (m.in. w pomieszczeniach warszawskiego Muzeum Archidiecezji), a wykonania studyjne jego piosenek nagrywane nieoficjalnie (w trakcie realizacji nagrań muzyki do filmu Matka Królów nielegalnie nagrał w studio państwowej telewizji płytę Pamiątki, a później w podobny sposób utrwalony został program Raport z oblężonego miasta w studio warszawskiej Akademii Muzycznej), wydawane były w drugim obiegu. Życie codzienne Gintrowskiego było całkowicie podporządkowane działalności podziemnej. Przykładem dyspozycyjności była gotowość do prowadzenia koncertów organizowanych ze względów bezpieczeństwa jedynie z kilkugodzinnym wyprzedzeniem.

Piosenki Gintrowskiego opierały się najczęściej na tekstach Jacka Kaczmarskiego, Zbigniewa Herberta, Tomasza Jastruna, Krzysztofa Marii Sieniawskiego, Jerzego Czecha, Tadeusza Nowaka i Marka Tercza.

W latach 80. nawiązał współpracę z Krystyną Jandą, przygotowując autorski spektakl Kamienie, opowiadający nieznane lub inaczej odczytane losy znanych historycznych postaci. Spektakl w planowanej formie nigdy nie został wystawiony, jednak Janda zdobyła nagrodę na Festiwalu w Opolu za wykonanie jednej z jego piosenek. Po 1989 roku podjął ponowną próbę realizacji spektaklu, tym razem z Joanną Trzepiecińską – ostatecznie Kamienie w okrojonej wersji (dotyczącej wyłącznie męskich bohaterów) zrealizował samodzielnie jako koncert.

W latach 1991–1993 Przemysław Gintrowski ponownie koncertował z Jackiem Kaczmarskim i Zbigniewem Łapińskim, wykonując programy Mury w Muzeum Raju oraz Wojna postu z karnawałem. Późniejsza współpraca artystów była już incydentalna. W 1994 w studio telewizyjnym Polamer-Studio TV nagrał dla TVP utwór „Kredka Kramsztyka” z własną muzyką, napisany specjalnie dla niego przez Jacka Kaczmarskiego. Utwór zrealizowany został w formie widowiska w reżyserii Laco Adamíka.

Był wykładowcą Warszawskiej Szkoły Filmowej. Wcześniej był nauczycielem w XVII Liceum Ogólnokształcącym im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Warszawie.

Ostatni koncert Przemysława Gintrowskiego odbył się 1 marca 2012 w Centrum Edukacyjnym IPN „Przystanek historia”, w ramach obchodów Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Artysta zmarł po długiej i ciężkiej chorobie. Uroczystości pogrzebowe muzyka odbyły się 29 października 2012 w warszawskim kościele pw. św. Anny. Prochy Gintrowskiego spoczęły w rodzinnym grobie na cmentarzu w Wilanowie (kwatera VIII, w pobliżu kaplicy cmentarnej).

Zaangażowanie polityczne

W wyborach samorządowych w 2006 bez powodzenia ubiegał się o mandat radnego warszawskiej dzielnicy Wilanów z listy Prawa i Sprawiedliwości. W 2010 poparł Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich. W 2012 wszedł w skład komitetu honorowego akcji Stowarzyszenia KoLiber „Goń z pomnika bolszewika”.

Życie prywatne

Był jedynym dzieckiem Jarosława (1927–2004) i Teresy (1929–2011) Gintrowskich. Żona Agnieszka Gintrowska, córki: Julia Gintrowska i Maria Gintrowska.

Nagrody i odznaczenia

  • 2009 – Laureat Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska „Neptuny”.
  • postanowieniem z 26 października 2012 r., pośmiertnie, został „za wybitne zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w twórczości artystycznej i kształtowanie patriotycznych postaw Polaków” przez prezydenta Bronisława Komorowskiego odznaczony Krzyżem Oficerskim tegoż Orderu

Upamiętnienie

Nagroda za Wolność w Kulturze im. Przemysława Gintrowskiego

W 2016 z inicjatywy rodziny artysty powstała Fundacja im. Przemysława Gintrowskiego. Organizuje ona koncerty pieśni barda oraz przyznaje coroczną Nagrodę Za Wolność w Kulturze im. Przemysława Gintrowskiego.

Dotychczasowi laureaci:

Pozostałe formy

  • 2013, styczeń: w Zespole Szkół w Dobrym Mieście jego imieniem nazwano aulę;
  • 2013, marzec, tamże: odsłonięto tablicę jego pamięci;
  • 2015: powstał film o Przemysławie Gintrowskim pt. Gintrowski;
  • 2017: radiowa audycja dokumentalna o Przemysławie Gintrowskim pt. "Urodził się po to, żeby śpiewać" (premiera w Programie Trzecim PR 17.04.2017 r.)
  • 2017, listopad: ulica nazwana wcześniej imieniem Wincentego Rzymowskiego w dzielnicy Mokotów w Warszawie zyskała nazwę ulicy Przemysława Gintrowskiego. Starą nazwę ulicy przywrócono jednak w roku 2018;
  • 2019: premiera pierwszego multimedialnego spektaklu pt. „Postacie” na podstawie piosenek Przemysława Gintrowskiego. Spektakl zrealizowali studenci Warszawskiej Szkoły Filmowej, w której Gintrowski był wykładowcą.

Dyskografia

Albumy solowe

wydawca: tonpress
wykonanie: Przemysław Gintrowski – śpiew; Grupa Niebo – chór; orkiestra
słowa: Tadeusz Nowak, Krzysztof Maria Sieniawski, Zbigniew Herbert, Bogusław Żmijewski
muzyka: Przemysław Gintrowski, Stanisław Krupowicz, Stefan Brzozowski
wydawca: Tonpress oraz Socjalistyczny Związek Studentów Polskich (płyta winylowa)
słowa: Krzysztof Maria Sieniawski
muzyka: Przemysław Gintrowski, Stanisław Krupowicz
  • 1983 Pamiątki – materiał nagrany w 1981 funkcjonował w drugim obiegu, oficjalnie wydany w 1991
wydawca: Pomaton Emi, 1991 (kaseta); Pomaton Emi, 2002 (w dwupłytowym zestawie CD wraz z Kamieniami, nr kat. 5437362)
wykonanie: Przemysław Gintrowski – śpiew, gitara; Zbigniew Łapiński – fortepian
słowa: Zbigniew Herbert, Jacek Kaczmarski, Marek Tercz
muzyka: Przemysław Gintrowski, Zbigniew Łapiński
wydawca: Polskie Nagrania, 1990 (płyta winylowa, nr kat. SX 2885); Polskie Nagrania, 1999 (CD, nr kat. PNCD 491)
wykonanie: Przemysław Gintrowski – śpiew, gitara, instr. klawiszowe, fortepian; Zbigniew Łapiński – fortepian
słowa: Zbigniew Herbert, Jacek Kaczmarski, Lothar Herbst, Tomasz Jastrun, Mieczysław Jastrun, Leszek Szaruga, Ryszard Holzer (Marek Mayer)
muzyka: Przemysław Gintrowski
wydawca: Wydawnictwo Kompas (kaseta), nr kat. 001
wykonanie: Przemysław Gintrowski – śpiew, gitara; Zbigniew Łapiński – fortepian
słowa: Zbigniew Herbert, Jacek Kaczmarski, Marek Tercz, Natan Tenenbaum, Jerzy Czech, Adrianna Szymańska, Marek Mayer, Tomasz Jastrun, Mieczysław Jastrun, Leszek Szaruga
muzyka: Przemysław Gintrowski
wydawca: Pomaton, 1991 (kaseta), nr kat. POM 019; Pomaton, 1991 (CD), nr kat. POM CD 006; Pomaton Emi, 2002 (w dwupłytowym zestawie CD wraz z Pamiątkami, nr kat. 5437362)
wykonanie: Przemysław Gintrowski – śpiew, instrumenty klawiszowe, fortepian; Piotr Rubik – fortepian;
słowa: Jerzy Czech, Zbigniew Herbert
muzyka: Przemysław Gintrowski
  • 2000 Odpowiedź – poezja Zbigniewa Herberta w rozbudowanej aranżacji instrumentów elektronicznych
wydawca: Polskie Radio, 2000 (CD, nr kat. PRCD219)
wykonanie: Przemysław Gintrowski – śpiew, gitara, instr. klawiszowe; Adam Sztaba – fortepian;
słowa: Zbigniew Herbert
muzyka: Przemysław Gintrowski
wydawca: Polskie Radio, 2008 (CD, nr kat. PRCD 1177)
wykonanie: Przemysław Gintrowski – śpiew, gitara; Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus (dyrygent Monika Wolińska); Tadeusz Domanowski – fortepian; Wojciech Świętonski – fortepian; Michał Salamon – syntezatory; Filip Sojka – gitara basowa; Jula – głos
słowa: Zbigniew Herbert
muzyka: Przemysław Gintrowski
wydawca: Licomp Empik Multimedia/Polskie Radio, 2009 (CD, nr kat. PRCD 1278)
wykonanie: Przemysław Gintrowski – kompozycje, aranżacje, elektronika, śpiew; Jula – głos; Polska Orkiestra Radiowa (dyrygent Wojciech Rodek); Marcin Żmuda – fortepian; Krzysztof Ścierański – gitara basowa; Piotr Szewczenko – gitary, gitara elektryczna; Marcin Ścierański – perkusja; Paweł Pańta – kontrabas; Cezary Konrad – perkusja; Wojciech Majewski – fortepian; Marcin Kajper – saksofon.
słowa: Jacek Kaczmarski, Adriana Szymańska, Bogdan Olewicz, Andrzej Bursa, Antoni Słonimski, Leonard Cohen (tł. Maciej Zembaty)
muzyka: Przemysław Gintrowski, Leonard Cohen

Z Jackiem Kaczmarskim i Zbigniewem Łapińskim

wydawca:
Wifon, 1981 (kaseta, nr kat. CK-0159A)
Wifon, 1990 (płyta winylowa)
Pomaton Emi, 1991 (kaseta, nr kat. POM 005)
Pomaton Emi, 1999 (CD, nr kat. 5228392E)
Pomaton Emi, 2004 (CD, w zestawie Syn Marnotrawny)
wykonanie: Przemysław Gintrowski – śpiew, gitara; Jacek Kaczmarski – śpiew, gitara; Zbigniew Łapiński – fortepian;
słowa: Jacek Kaczmarski, Zbigniew Herbert, Krzysztof Maria Sieniawski, Mieczysław Jastrun
muzyka: Jacek Kaczmarski, Przemysław Gintrowski, Lluís Llach
  • 1980 Raj – materiał nagrywany w 1980 r. nieoficjalnie na koncertach
wydawca:
Pomaton Emi, 1991 (kaseta, nr kat. POM 013)
Pomaton Emi, 2002 (album dwupłytowy + Muzeum, nr kat. 5434212)
Pomaton Emi, 2004 (CD, w zestawie Syn Marnotrawny)
wykonanie: Przemysław Gintrowski – śpiew, gitara; Jacek Kaczmarski – śpiew, gitara; Zbigniew Łapiński – śpiew, fortepian;
słowa: Jacek Kaczmarski, Zbigniew Herbert
muzyka: Jacek Kaczmarski, Przemysław Gintrowski, Zbigniew Łapiński
  • 1981 Muzeum – materiał nagrywany w 1981 r. nieoficjalnie na koncertach
wydawca:
Pomaton Emi, 1991 (kaseta, nr kat. POM 017)
Pomaton Emi, 2002 (album dwupłytowy + Raj, nr kat. 5434212)
Pomaton Emi, 2004 (CD, w zestawie Syn Marnotrawny)
wykonanie: Przemysław Gintrowski – śpiew, gitara; Jacek Kaczmarski – śpiew, gitara; Zbigniew Łapiński – śpiew, fortepian;
słowa: Jacek Kaczmarski, Natan Tenenbaum
muzyka: Jacek Kaczmarski, Przemysław Gintrowski, Zbigniew Łapiński
wydawca:
Pomaton Emi, 1991 (CD, nr kat. POM CD 008)
Pomaton Emi, 1991 (2 kasety, nr kat. POM 023, POM 024)
Pomaton Emi, 2002 (album dwupłytowy + Wojna postu z karnawałem, nr kat. 5417412)
Pomaton Emi, 2004 (CD, w zestawie Syn Marnotrawny)
wykonanie: Przemysław Gintrowski – śpiew, gitara; Jacek Kaczmarski – śpiew, gitara; Zbigniew Łapiński – śpiew, fortepian;
słowa: Jacek Kaczmarski, Natan Tenenbaum, Mieczysław Jastrun, Krzysztof Maria Sieniawski, Sergiusz Jesienin (wykorzystany fragment wiersza)
muzyka: Jacek Kaczmarski, Przemysław Gintrowski, Zbigniew Łapiński, Lluís Llach
wydawca:
Pomaton Emi, 1993 (CD, nr kat. POM CD 034)
Pomaton Emi, 1993 (2 kasety, nr kat. POM 059, POM 060)
Pomaton Emi, 2002 (album dwupłytowy + Mury w Muzeum Raju, nr kat. 5417412)
Pomaton Emi, 2004 (CD, w zestawie Syn Marnotrawny)
wykonanie: Przemysław Gintrowski – śpiew, gitara; Jacek Kaczmarski – śpiew, gitara; Zbigniew Łapiński – śpiew, fortepian;
słowa: Jacek Kaczmarski
muzyka:Jacek Kaczmarski, Przemysław Gintrowski, Zbigniew Łapiński

Filmografia

Muzyka filmowa

Utwory w filmach

  • 1981 Człowiek z żelaza – „Ballada o Janku Wiśniewskim”
  • 1981 Dziecinne pytania – „Modlitwa o wschodzie słońca”, „Pokolenie”, „Czy poznajesz mnie, moja Polsko?”
  • 1982 Bluszcz – „A jeśli przyszłoby umierać”
  • 1984 Bez końca – „Dylemat”
  • 1986 Zmiennicy – „Zmiennicy”, „Kwestia czasu”, „Nie zdziałasz nic”, „Happy End”
  • 1987 Dorastanie – „Dorastanie”
  • 1988 W labiryncie – „Autoportret Witkacego”
  • 1989 Ostatni dzwonek – „A my nie chcemy uciekać stąd”, „Modlitwa o wschodzie słońca”
  • 1990 Rozmowy o miłości – „Ballada o miłości”
  • 1995 Tato – „Tylko kołysanka”

Role filmowe

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Krajowy Rejestr Sądowy [online], krs-online.com.pl [dostęp 2021-05-15].
  2. 1 2 Przemysław Gintrowski nie żyje. onet.pl, 20 października 2012. [dostęp 2021-05-15].
  3. ↑ Przemysław Gintrowski nie żyje. Miał 61 lat. gazeta.pl, 20 października 2012. [dostęp 2012-10-21].
  4. ↑ Wojciech Rylski: Absolwenci Reytana 1969. wne.uw.edu.pl. [dostęp 2021-09-14].
  5. ↑ Posłuchaj, jak śpiewał „Potęgę smaku”. Przemysław Gintrowski zmarł w wieku 61 lat. rmf24.pl, 20 października 2012. [dostęp 2021-08-11].
  6. ↑ Krzysztof Gajda: To moja droga. Biografia Jacka Kaczmarskiego. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2009, s. 97. ISBN 978-83-245-8761-2.
  7. ↑ Krzysztof Gajda: To moja droga. Biografia Jacka Kaczmarskiego. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2009, s. 117. ISBN 978-83-245-8761-2.
  8. ↑ Krzysztof Gajda: To moja droga. Biografia Jacka Kaczmarskiego. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2009, s. 130. ISBN 978-83-245-8761-2.
  9. ↑ Krzysztof Gajda: To moja droga. Biografia Jacka Kaczmarskiego. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2009, s. 142. ISBN 978-83-245-8761-2.
  10. ↑ Pan Bóg dał mi odrobinę talentu. gintrowski.art.pl. [dostęp 2010-08-04].
  11. 1 2 Życiorys. gintrowski.art.pl. [dostęp 2010-08-04].
  12. ↑ Krzysztof Gajda: To moja droga. Biografia Jacka Kaczmarskiego. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2009, s. 237. ISBN 978-83-245-8761-2.
  13. ↑ Kredka Kramsztyka. kaczmarski.art.pl. [dostęp 2010-08-04].
  14. ↑ Książeczka do boksu DVD „Scena to dziwna… 1980–2001”, wyd. Metal Mind Productions, 2008, MMP5DVDBOX001.
  15. ↑ Przemysław Gintrowski – Kredka Kramsztyka, [w:] Scena to dziwna… 1980–2001, Metal Mind Productions, 2008, MMP5DVDBOX001.
  16. ↑ „Postacie” z muzyką Przemysława Gintrowskiego. szkolafilmowa.pl. [dostęp 2021-03-04].
  17. ↑ Nauczyciele – którzy pracowali lub do dziś pracują w naszej szkole.... XVII LO. [dostęp 2012-10-22].
  18. ↑ Już 1 marca koncert w Warszawie. gintrowski.art.pl. [dostęp 2021-05-15].
  19. ↑ Edyta Borkowska: Pożegnanie Gintrowskiego. rp.pl, 29 października 2012. [dostęp 2021-05-15].
  20. ↑ Gintrowski w poniedziałek spocznie w Wilanowie. tvn24.pl. [dostęp 2021-05-15].
  21. ↑ Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2020-09-19].
  22. ↑ Dlaczego Jarosław Kaczyński? Apel poparcia. jaroslawkaczynski.info. [dostęp 2020-08-24].
  23. ↑ „Goń z pomnika bolszewika”. Nowa akcja prawicowców. dziennik.pl, 11 lutego 2012. [dostęp 2020-09-19].
  24. ↑ Sławomir Zygmunt: Wciąż chce zmieniać świat - Zygmunt o Gintrowskim. strefapiosenki.pl, 30 sierpnia 2008. [dostęp 2017-12-19]. (pol.).
  25. ↑ Zuzanna Smoleńska: Przemysław Gintrowski. adonai.pl, 26 grudnia 2010. [dostęp 2017-12-19].
  26. ↑ Tren wyśpiewany. gintrowski.art.pl. [dostęp 2013-10-21].
  27. ↑ M.P. z 2006 r. nr 80, poz. 807
  28. ↑ Uchwała nr LVI/1664/2009 z 28-05-2009. Biuletyn Informacji Publicznej m.st. Warszawy.. [dostęp 2011-03-29].
  29. ↑ Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska „Neptuny”. Oficjalny serwis Miasta Gdańska, www.gdansk.pl. [dostęp 2015-02-07].
  30. ↑ Przemysław Gintrowski odznaczony pośmiertnie. prezydent.pl, 29 października 2012. [dostęp 2012-10-29].
  31. ↑ M.P. z 2013 r. poz. 258
  32. ↑ Lista laureatów medalu Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2021-05-15].
  33. ↑ Polkowski, Krzysztoń i Celińska laureatami nagrody im. Przemysława Gintrowskiego. www.rmf24.pl. [dostęp 2020-04-25].
  34. ↑ WPROST.pl: Ewa Błaszczyk laureatką Nagrody im. Przemysława Gintrowskiego. wprost.pl, 11 grudnia 2017. [dostęp 2020-04-25].
  35. ↑ Franciszek Pieczka laureatem Nagrody im. Przemysława Gintrowskiego. wprost.pl, 10 grudnia 2018. [dostęp 2020-04-25].
  36. ↑ Muniek Staszczyk laureatem Nagrody im. Przemysława Gintrowskiego. wprost.pl, 9 grudnia 2019. [dostęp 2020-04-25].
  37. ↑ Tadeusz Woźniak laureatem Nagrody im. Przemysława Gintrowskiego. infowire.pl, 9 grudnia 2019. [dostęp 2020-12-13].
  38. ↑ O.S.T.R. z nagrodą im. Gintrowskiego. Raper odebrał wyróżnienie „Za Wolność w Kulturze” [online], Wprost, 13 grudnia 2021 [dostęp 2022-02-12] (pol.).
  39. ↑ Młodzież honoruje Przemysława Gintrowskiego. gpcodziennie.pl, 30 stycznia 2013. [dostęp 2013-10-21].
  40. ↑ Koncert „Drzewo i Gwiazda”. zsdm.edu.pl. [dostęp 2013-10-21].
  41. ↑ Gintrowski. filmpolski.pl. [dostęp 2017-10-11].
  42. ↑ "Urodził się po to, żeby śpiewać". Wspominamy Przemysława Gintrowskiego [online], trojka.polskieradio.pl [dostęp 2024-02-01] (pol.).
  43. ↑ ZARZĄDZENIE ZASTĘPCZE. WOJEWODY MAZOWIECKIEGO z dnia 9 listopada 2017 r. w sprawie nadania nazwy ulicy. [w:] Dz. Urz. poz.10123 [on-line]. [dostęp 2017-12-16].
  44. ↑ Sąd konsekwentny. Uchylił dekomunizację kolejnych 12 ulic. [dostęp 2018-05-30].
  45. ↑ „Raport z oblężonego miasta” [wersja nieoficjalna]. gintrowski.art.pl. [dostęp 2009-11-14].
  46. 1 2 3 4 5 Okładka albumu Raport z oblężonego miasta, Przemysław Gintrowski, Polskie Nagrania, 1999, numer katalogowy PNCD 491.
  47. ↑ „Nie chcemy uciekać”. gintrowski.art.pl. [dostęp 2009-11-14].
  48. 1 2 3 Okładka kasety Nie chcemy uciekać, Przemysław Gintrowski, Kompas, 1991, numer katalogowy 001.
  49. ↑ „Kamienie”. gintrowski.art.pl. [dostęp 2009-11-14].
  50. ↑ Okładka kasety Kamienie, Przemysław Gintrowski, Pomaton, 1991, numer katalogowy POM 019.
  51. ↑ Okładka albumu Kamienie, Przemysław Gintrowski, Pomaton, 1991, numer katalogowy POM CD 006.
  52. 1 2 3 Książeczka z albumu Kamienie, Przemysław Gintrowski, Pomaton, 1991, numer katalogowy POM CD 006.
  53. ↑ „Tren”. gintrowski.art.pl. [dostęp 2009-11-14].
  54. ↑ Okładka albumu Tren, Przemysław Gintrowski, Polskie Radio, 2008, numer katalogowy PRCD 1177.
  55. 1 2 Książeczka z albumu Tren, Przemysław Gintrowski, Polskie Radio, 2008, numer katalogowy PRCD 1177.
  56. ↑ „Kanapka z człowiekiem”. gintrowski.art.pl. [dostęp 2009-11-14].
  57. ↑ Okładka albumu Kanapka z człowiekiem i trzy zapomniane piosenki, Przemysław Gintrowski, Licomp Empik Multimedia/Polskie Radio, 2009, numer katalogowy PRCD 1278.
  58. 1 2 3 Książeczka z albumu Kanapka z człowiekiem i trzy zapomniane piosenki, Przemysław Gintrowski, Licomp Empik Multimedia/Polskie Radio, 2009, numer katalogowy PRCD 1278.
  59. 1 2 Krzysztof Gajda: To moja droga. Biografia Jacka Kaczmarskiego. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2009, s. 133. ISBN 978-83-245-8761-2.
  60. ↑ Krzysztof Gajda: To moja droga. Biografia Jacka Kaczmarskiego. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2009, s. 132. ISBN 978-83-245-8761-2.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.