Pośrednie Jatki
Stredné Jatky

Od lewej: Przełączka nad Wielkim Koszarem, Pośrednie Jatki, Skrajne Jatki
Państwo

 Słowacja

Położenie

Kraj preszowski

Pasmo

Tatry, Karpaty

Wysokość

1980 m n.p.m.

Wybitność

16 m

Położenie na mapie Tatr
Położenie na mapie Karpat
49°14′13″N 20°14′31″E/49,236944 20,241944

Pośrednie Jatki (niem. Mittlere Fleischbank, słow. Stredné Jatky, węg. Középső-Mészárszék, 1980 m) – trawiasty grzbiet w Tatrach Bielskich na Słowacji, w ich głównej grani pomiędzy Zadnimi Jatkami i Skrajnymi Jatkami (Przednimi Jatkami), razem z którymi tworzy trzykilometrową grań Bielskich Jatek.

Kulminacja Pośrednich Jatek znajduje się przy ich wschodnim końcu. Szczyt jest oddzielony dwoma niewyraźnymi przełączkami od sąsiednich wzniesień. Od Zadnich Jatek oddzielony jest Przełączką nad Wielkim Koszarem (1950 m), a od Skrajnych Jatek Przełączką nad Małym Koszarem (1964 m), które swą nazwy wzięły od górnych partii Doliny pod Koszary – Wielkiego Koszaru i Małego Koszaru, kotłów lodowcowych znajdujących się u północnych podnóży Pośrednich Jatek. Od Pośrednich Jatek na północ odbiegają dwa ramiona:

Na południowy zachód do Doliny Przednich Koperszadów ze zboczy Pośrednich Jatek opadają dwa równoległe żleby o wspólnej nazwie Żlebu spod Jatek.

Grzbiet Pośrednich Jatek ma długość około 400 m i na całej tej długości na południową stronę opadają z niego ścianki o wysokości dochodzącej do 30 m. Na północną stronę opada pasem ścian o wysokości dochodzącej do 100 m. Pomiędzy tymi ścianami a Pośrednim Diablim Grzbietem ciągnie się skośnie płytowo-trawiasty zachód. Po południowej stronie grani Pośrednich Jatek, około 20 m na zachód od najwyższego ich punktu znajduje się tunel o nazwie Przeziorowa Dziura (Vetrová jaskyňa).

Pośrednie Jatki, podobnie jak cały grzbiet Jatek, położone są na terenie ścisłego rezerwatu. Prowadzący granią szlak Magistrali Tatrzańskiej został zamknięty w 1978 r. Najlepiej widoczny grzbiet jest z zielonego szlaku przebiegającego u jego stóp i prowadzącego z Tatrzańskiej Kotliny przez Schronisko pod Szarotką do Doliny Białych Stawów.

Przypisy

  1. ↑ Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. Tatry Bielskie [online] [dostęp 2020-02-01].
  2. 1 2 Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, ISBN 83-87873-26-8.
  3. 1 2 Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, ISBN 83-7104-011-3.
  4. ↑ Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska, Bedeker tatrzański, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISBN 83-01-13184-5.
  5. ↑ Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.