Kobyla Przełęcz

Kobyla Przełęcz
	; Kobyla Przełęcz i Kobyli Wierch
Państwo	Słowacja
Wysokość	ok. 1090 m n.p.m.
Pasmo	Karpaty, Tatry Bielskie
Sąsiednie szczyty	Fajksowa Czuba, Kobyli Wierch
	Położenie na mapie Tatr Kobyla Przełęcz
	Położenie na mapie Karpat Kobyla Przełęcz
	49°13′27″N 20°18′28″E/49,224167 20,307778

Kobyla Przełęcz lub Kobyle Siodło (słow. Vysoká poľana, niem. Hohe Ebene, Hohe Au, węg. Magas-sík) – szeroka trawiasta przełęcz położona na wysokości ok. 1090 m n.p.m. w grani głównej Tatr Bielskich na Słowacji.

Przełęcz ta jest ostatnią przełęczą na wschód Tatr i oddziela od siebie Fajksową Czubę oraz Kobyli Wierch, odpowiednio przedostatni i ostatni szczyt w grani głównej Tatr Bielskich. Przełęcz znajduje się tuż obok tego ostatniego, znajdującego się ok. 20 m wyżej.

Kobyla Przełęcz oddziela od siebie dwie niewielkie doliny: Dolinę Huczawy Bielskiej na południu oraz dolinę Drabinę na północy. W zboczu Kobylego Wierchu opadającego do doliny Drabiny znajduje się jedyna udostępniona do zwiedzania jaskinia w słowackiej części Tatr – Jaskinia Bielska, a w zboczu opadającym do Doliny Huczawy Bielskiej – niewielka Jaskinia nad Huczawą. Tuż nad szerokim siodłem przełęczy znajduje się ambona.

Przez przełęcz do 1978 r. prowadził szlak Magistrali Tatrzańskiej. Fragment znajdujący się w Tatrach Bielskich został jednak zamknięty, a na terenie grzbietu utworzono rezerwat ścisły. U stóp Kobylego Wierchu, Doliną Huczawy Bielskiej przebiegają szlaki zielony z Tatrzańskiej Kotliny do Schroniska pod Szarotką (chata Plesnivec) i Doliny Białych Stawów oraz niebieski z Tatrzańskiej Kotliny do Kieżmarskich Żłobów.

Polska nazwa przełęczy pochodzi od sąsiedniego Kobylego Wierchu. Nazwy obcojęzyczne mają związek z trawiastym charakterem przełęczy, przypominającej polanę.

Przypisy

↑ Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. VI. Latchorzew: Trawers, 2008, s. 103. ISBN 978-83-60078-05-1.
1 2 3 4 5 Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, s. 428, 528. ISBN 83-7104-009-1.
1 2 3 Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 450. ISBN 83-01-13184-5.
↑ Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007, s. 121. ISBN 978-83-60120-88-0.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[nyka-1] Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. VI. Latchorzew: Trawers, 2008, s. 103. ISBN 978-83-60078-05-1.

[wet-2] 1 2 3 4 5 Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, s. 428, 528. ISBN 83-7104-009-1.

[bedeker-3] 1 2 3 Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 450. ISBN 83-01-13184-5.

[nodzynski-4] Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007, s. 121. ISBN 978-83-60120-88-0.