Pignoletto
‘Pignoletto’
Gatunek

winorośl właściwa
(Vitis vinifera)

Inne nazwy

pignoletto bolognese

Pochodzenie

Włochy

Ważne regiony uprawy

Włochy (Emilia-Romania)

Identyfikator VIVC

9254

Przeznaczenie owoców

wino

Kolor skórki

zielonożółty

Cechy uprawowe
Dojrzewanie

średniopóźne i późne

Pignoletto – odmiana winorośli właściwej o jasnej skórce, pochodząca z Włoch. Popularna w regionie Emilia-Romania, w okolicach Bolonii i Modeny. Chętnie przerabiana na wina jednoodmianowe o musującym charakterze.

Charakterystyka

Odmiana była wzmiankowana w regionie już w 1654 jako uve pignole. Pliniusz Starszy wspominał o winie pino lieto, lecz trudno udowodnić, czy pochodziło z tej samej odmiany. Uchodzi za dalekiego krewnego rieslinga

Pignoletto jest plenne i rośnie bujnie. Dojrzewa dość późno.

Wina

Odmiana jest podstawą jednoszczepowych wariantów win objętych apelacjami Colli Bolognesi DOC, Colli d'Imola DOC i Reno DOC. Producenci oferują różne wersje – od stołowego (secco), poprzez musujące frizzante i spumante po deserowe (passito).

Typowe wino jest słomkowe z zielonkawymi refleksami i migdałowym posmakiem. Większość wersji najlepiej pić jako wina młode, do 18 miesięcy. Nadaje się do picia jako aperitif oraz w zestawieniach z lekkimi przekąskami, piadiną, prostymi daniami rybnymi i gotowanymi tortellini. Wariant passito, o poziomie alkoholu przekraczającym 15%, dobrze komponuje się z ciasteczkami i pikantnymi serami. Istnieje także wersja superiore, z obowiązkowo zachowanym cukrem resztkowym.

Przepisy dopuszczają niewielki dodatek innych odmian, wśród których znajdują się: pinot nero, chardonnay, pinot blanc (typowe dla win musujących) oraz riesling italico i trebbiano romagnolo.

Rozpowszechnienie

Winorośl dała nazwę apelacji DOC Pignoletto. W jej ramach wyróżnia się trzy strefy (podapelacje): Colli d'Imola, Modena i Reno. Pewne nieporozumienia w innych regionach wynikają z niejasnego statusu odmiany grechetto i braku jednoznacznego oznaczenia krzewów.

W 1982 roku pignoletto zajmowało 145 ha włoskich winnic. Popularność znacząco wzrosła w kolejnych dekadach: w 2000 roku było to już 6790 ha.

Synonimy

Zgodność DNA została stwierdzona między pignoletto a winoroślami uprawianymi jako: grechetto di todi, pallagrello di caserta, rebola (w Emilii-Romanii) i ribolla riminese. Inne synonimy to aglionzina, alionzina, occhietto, pignolino, pulcinculo, strozzavolpe. Badania pozwoliły również na odrzucenie hipotez o tożsamości pignoletto m.in. z odmianami graševina, grechetto (grechetto di orvieto) – choć w tym przypadku pokrewieństwo jest bardzo bliskie, pallagrello bianco, pinot blanc i ribolla gialla.

Przypisy

  1. 1 2 3 Pignoletto w bazie danych Instytutu Uprawy Winorośli Geilweilerhof. [dostęp 2016-07-20]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 Vini Doc, Docg e Igt dell'Emilia-Romagna. Doc Pignoletto. Regione Emilia-Romagna. [dostęp 2016-07-20]. (wł.).
  3. 1 2 3 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 291. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 802-803. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Tutto vino. Guida complete ai vini d'Italia. Florencja: Giunti Editori, 2008, s. 471-482. ISBN 978-88-440-3610-2. (wł.).
  6. ↑ Tutto vino. Guida complete ai vini d'Italia. Florencja: Giunti Editori, 2008, s. 485-486. ISBN 978-88-440-3610-2. (wł.).
  7. 1 2 Tutto vino. Guida complete ai vini d'Italia. Florencja: Giunti Editori, 2008, s. 514. ISBN 978-88-440-3610-2. (wł.).
  8. ↑ Area tabular listing. Instytut Uprawy Winorośli Geilweilerhof. [dostęp 2016-07-20]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.