Pata – oryginalny typ broni białej wywodzącej się z południowych Indii, gdzie używana była przez Marathów.

Wykonywano je z importowanych głowni europejskich, prostych, długich na około metr. Charakterystyczną cechą paty była rękojeść rękawicowa, szczelnie chroniąca dłoń i całe przedramię, na kształt rycerskiej rękawicy. Dłoń chroniona była przez kulistą osłonę, wewnątrz której znajdował się poprzeczny uchwyt do trzymania broni. Pancerny mankiet posiadał klamrę, do wkładania dłoni w rękojeść. Z zewnątrz rękojeści były często bogato zdobione cyzelowaniem, złoceniem i perforacją; wnętrze miękko wyścielano tkaniną.

W walce pata stawała się właściwie przedłużeniem ramienia, a wytrenowany szermierz mógł zadawać ciosy właściwie we wszystkich kierunkach.

Galeria

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Zdzisław Żygulski: Broń wschodnia. Turcja, Persja, Indie, Japonia. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1986, s. 116. ISBN 83-03-01484-6.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.