Ulu Temburong

Podróż łodzią rzeką Temburong do Ulu Temburong
park narodowy
Państwo

 Brunei

Położenie

Temburong

Data utworzenia

1991

Powierzchnia

550 km²

Położenie na mapie Brunei
4°28′40,80″N 115°12′27,72″E/4,478000 115,207700

Park Narodowy Ulu Temburong – pierwszy park narodowy w Brunei, ustanowiony w 1991 roku. Położony jest w południowej części dystryktu Temburong, zajmując około 40% jego powierzchni. Stanowi część obszaru chronionego Batu Apoi Forest Reserve. Park jest znany jako „Green Jewel of Brunei” (pl. Zielony Klejnot Brunei), gdyż zawiera dżunglę w naturalnym stanie. Opisany został jako „najznakomitszy przykład sukcesu polityki ochrony lasu sułtanatu”. Najważniejszymi przepływającymi przez park rzekami są Temburong oraz Belalong. Park stanowi ważne centrum ekoturystyki w Brunei. Na terenie dystryktu znajduje się również rezerwat Peradayan Forest Reserve.

Geografia

Park Narodowy Ulu Temburong znajduje się we wschodnim Brunei, w dystrykcie Temburong. Graniczy z trzema innymi dystryktami oraz malezyjskim stanem Sarawak. Znajdujące się w nim nizinne lasy deszczowe pokrywają obszar o powierzchni 550 km². Południowa część parku obejmuje górzysty region o szczytach dochodzących do 1800 m n.p.m. wysokości oraz nizinami u stóp północnych stoków. Teren poprzecinany jest kilkoma rzekami, które formują wąskie doliny ciągnące się do rejonów nadbrzeżnych.

Turystyka

Po parku można podróżować jedynie po rzece, wykorzystując długie łodzie wiosłowe odpływające ze stolicy, Bandar Seri Begawan. Pierwszym celem łodzi jest miasto Bangar, stolica dystryktu. Podróż z Bangar do Batang Duri odbywa się drogą. Tam rozpoczyna się właściwa podróż rzeką Temburong do parku. Na terenie parku zbudowana została kompleksowa sieć kładek, mostów i schodów umożliwiająca zwiedzenie wszystkich jego rejonów. Stworzona została również ścieżka umożliwiająca obejrzenie piętra koron drzew. Zbudowana została ze stalowych wież wspierających sieć linowych dróg, które wiszą do 50 m wysokości nad podłożem. Przyjeżdżający w ten rejon turyści mogą się zatrzymywać w Ulu Ulu Resort.

Flora

W szacie roślinnej obszar dominują rodzaje: Shorea, Dryobalanops i Dipterocarpus. W głównych lasach nizinnych i wyżynnych dominuje Dipterocarpus, natomiast nizinne lasy reglowe znajdują się w części południowo-wschodniej. W rejonach przybrzeżnych dominują lasy mangrowe. Pospolite są także różne gatunki rotangu. Wśród innych występujących tu roślin są: imbiry, begonie, ostrojowate, obrazkowate, figowce oraz iksory. Wzdłuż rzek spotkać można palmy, paprotniki, mszaki i porosty.

Fauna

Do fauny parku należą m.in.: ssaki, gady, owady i ptaki. Znanym, całkowicie nadrzewnym gatunkiem jest gibon borneański, pozbawiony ogona, brązowo-szaro ubarwiony naczelny. Z parku znane są też wiewiórki Exilisciurus exilis, żaby Staurois natator oraz węże z podrodziny Crotalinae.

Do bardziej znanych ptaków należą: dzioborożec żałobny, dzioborożce z rodzaju Anorrhinus, szerokodzioby (w tym Eurylaimus ochromalus) oraz jerzykowate.

Do zamieszkujących teren parku owadów należy około 400 gatunków motyli, w tym: Idea stolli oraz Trogonoptera brookiana, mrówka Campanotus gigas, pluskwiaki z rodziny Fulgoridae oraz termity.

Ochrona

Kontrolę nad parkiem sprawuje Departament Leśnictwa Ministerstwa Przemysłu i Głównych Zasobów. Siedziba główna parku znajduje się w pobliżu zbiegu rzek Temburong i Belalong, w utworzonej tam w 1991 stacji badawczej Kuala Belalong Field Study Centre. Park jest częścią międzynarodowego porozumienia w sprawie ochrony przyrody – Heart of Borneo (pl Serce Borneo).

Przypisy

  1. ↑ USA IBP: Brunei Mineral & Mining Sector Investment and Business Guide. International Business Publications, 2009-11-25, s. 237. ISBN 978-1-4330-0442-1. [dostęp 2013-10-06].
  2. 1 2 Tamara Thiessen: Borneo: Sabah, Brunei, Sarawak: the Bradt travel guide. Bradt Travel Guides, 2009-01-01, s. 145. ISBN 978-1-84162-252-1. [dostęp 2013-10-06].
  3. ↑ Charles De Ledesma, Mark Lewis, Pauline Savage: Rough Guide to Malaysia, Singapore & Brunei. Rough Guides, 2003-12-01, s. 596. ISBN 978-1-84353-094-7. [dostęp 2013-10-06].
  4. 1 2 Welcome to Ulu Ulu Resort. Ulu Ulu National Park Resort. [dostęp 2013-10-06].
  5. ↑ Chris Rowthorn, Muhammad Cohen, China Williams: Borneo. Lonely Planet, 2008-06-21, s. 233. ISBN 978-1-74059-105-8. [dostęp 2013-10-06].
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Nick Baker: Ulu Temburong National Park - untouched rainforest of Brunei. Ecology Asia. [dostęp 2013-10-06].
  7. ↑ WWF 2012 ↓, s. 7.
  8. 1 2 3 WWF 2012 ↓, s. 22.
  9. 1 2 Xavier Font, John Tribe: Forest Tourism and Recreation: Case Studies in Environmental Management. CABI, 2000, s. 136. ISBN 978-1-84593-303-6. [dostęp 2013-10-06].
  10. 1 2 Ulu Temburong National Park the country’s first national park. News Asian Biodiversity Organization. [dostęp 2013-10-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-15)].
  11. ↑ Forestry Department of Brunei: Heart of Borneo. [dostęp 2013-10-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-31)].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.