| ο Her | |||||||||||||||||||
| Dane obserwacyjne (J2000) | |||||||||||||||||||
| Rektascensja |
18h 07m 32s | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Deklinacja |
+28° 45′ 44″ | ||||||||||||||||||
| Paralaksa (π) |
0,00965 ± 0,00016″ | ||||||||||||||||||
| Odległość | |||||||||||||||||||
| Wielkość obserwowana |
3,827 ± 0,009m | ||||||||||||||||||
| Ruch własny (RA) |
−0,02 ± 0,12 mas/rok | ||||||||||||||||||
| Ruch własny (DEC) |
8,55 ± 0,14 mas/rok | ||||||||||||||||||
| Prędkość radialna |
−29,50 ± 1,78 km/s | ||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||
| Typ widmowy |
B9,5 III | ||||||||||||||||||
| Masa |
3,5 M☉ | ||||||||||||||||||
| Promień |
6,2 R☉ | ||||||||||||||||||
| Jasność |
296 L☉ | ||||||||||||||||||
| Okres obrotu |
<1,8 d | ||||||||||||||||||
| Prędkość obrotu |
171 km/s | ||||||||||||||||||
| Wiek |
~240 mln lat | ||||||||||||||||||
| Temperatura |
8600–10 590 K | ||||||||||||||||||
| Alternatywne oznaczenia | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Omikron Herculis (ο Her) – gwiazda w gwiazdozbiorze Herkulesa (wielkość gwiazdowa 3,8m), odległa o 338 lat świetlnych od Słońca.
Nazwa
Gwiazda miała dawniej nazwę własną Maasym, która wywodziła się od arabskiego المعصم al Miʽṣam, co oznacza „nadgarstek”, i nawiązywała do położenia w wyobrażonej postaci Herkulesa. Nazwa ta jednak została przez Bayera przypisana gwieździe Lambda Herculis i przypisanie to utrwaliło się.
Charakterystyka
Omikron Herculis to biała gwiazda typu widmowego B9,5. Jest klasyfikowana jako karzeł lub olbrzym, a najprawdopodobniej jest podolbrzymem. Gwiazda ma temperaturę określaną według różnych pomiarów na 8600–10 590 K. Przyjmując średnią wartość 9660 K można ocenić jej jasność na 296 razy większą niż jasność Słońca, a promień na 6,2 promieni Słońca. Masa gwiazdy jest 3,5 raza większa niż masa Słońca. Wiek gwiazdy jest oceniany na 240 milionów lat, zakończyła ona względnie niedawno syntezę wodoru w hel, a w przyszłości zakończy życie jako biały karzeł. W związku z szybką rotacją wokół osi Omikron Herculis jest spłaszczony, a z otaczającego go dysku materii emitowane jest promieniowanie. Jest to gwiazda zmienna typu Gamma Cassiopeiae, choć zmiany jasności są nieznaczne, rzędu dziesiątych części wielkości gwiazdowej.
Widoczność
Obecnie Omikron Herculis jest gwiazdą o wielkości gwiazdowej 3,8m, widoczną gołym okiem, ale niespecjalnie wyróżniającą się jasnością. Jednak apeks Słońca, czyli punkt, w kierunku którego zdąża Słońce w ruchu wokół Centrum Galaktyki, znajduje się na niebie blisko tej gwiazdy. Oznacza to, że odległość między Układem Słonecznym a Omikron Herculis maleje, a jej obserwowana jasność rośnie. Według obliczeń opartych na pomiarach sondy Hipparcos, w okresie od 3,05 do 3,87 miliona lat w przyszłości Omikron Herculis stanie się najjaśniejszą (po Słońcu) gwiazdą ziemskiego nieba. Jej obserwowana wielkość gwiazdowa osiągnie −0,63m. Wiąże się to z faktem, że gwiazda zbliży się do Układu Słonecznego na odległość 44 lat świetlnych. Obecnie Syriusz i Kanopus są jaśniejsze, ale już trzeci co do jasności Arktur świeci słabiej. W czasie, kiedy Omikron Herculis osiągnie największą jasność widomą, Syriusz i Kanopus oddalą się od Słońca na tyle, że ich jasność będzie mniejsza.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Omikron Herculis w bazie SIMBAD (ang.)
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Jim Kaler: Omicron Herculis. [w:] STARS [on-line]. 2014-09-12. [dostęp 2017-07-13]. (ang.).
- ↑ Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 244–245. ISBN 0-486-21079-0. (ang.).
- ↑ Jocelyn Tomkin. Once and Future Celestial Kings. „Sky and Telescope”. 95 (4), s. 59–63, kwiecień 1998. Bibcode: 1998S&T....95d..59T.