Kariera wojskowa

Od maja 1943 żołnierz 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Uczestnik walk pod Lenino, następnie przeszedł cały szlak bojowy 1 Armii Wojska Polskiego. Po wojnie, w latach 1945–1947 brał udział w zwalczaniu podziemia zbrojnego i jednostek UPA. Od lutego do września 1946 odbył kurs oficerów informacji. Wieloletni oficer Zarządu II SG WP. W sierpniu 1975 ukończył wyższy dwumiesięczny kurs przy Akademii Dyplomatycznej w ZSRR. Od grudnia 1981 do stycznia 1983 zastępca dyrektora, a w okresie od 14 stycznia 1983 do 1 lipca 1989 dyrektor Biura Ochrony Rządu. W październiku 1984 na mocy uchwały Rady Państwa PRL awansowany do stopnia generała brygady Milicji Obywatelskiej. Akt nominacyjny wręczył mu w Belwederze 10 października 1984 przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński.

Od września 1989 do marca 1990 pracował w Konsulacie Generalnym PRL w Mińsku. W kwietniu 1990 przeszedł w stan spoczynku.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera EII-14-6).

Kariera sportowa

W latach 1950–1968 zawodnik Legii Warszawa. W tym czasie czterokrotnie był mistrzem Polski (1952, 1957–1959) w strzelaniu do rzutków trap. Reprezentował Polskę podczas igrzysk olimpijskich w Helsinkach w 1952 zajmując 20. miejsce.