Siły Zbrojne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (SZ PRL) – oficjalna nazwa sił zbrojnych PRL używana w czasie jego istnienia (1952–1989). Siły zbrojne Polski w okresie komunizmu (1944–1989) były określane przez ówczesne władze, propagandę oraz piśmiennictwo tego okresu jako „Ludowe Wojsko Polskie (LWP)”.
Geneza nazwy
Przyjęta 22 lipca 1952 Konstytucja PRL zmieniła m.in. nazwę państwa na Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL). Jedną z konsekwencji nowej konstytucji była zmiana nazwy sił zbrojnych w Polsce na SZ PRL. Nazwa sił zbrojnych zawarta została w art. 6 Konstytucji PRL. Nazwa Siły Zbrojne PRL używana była przez łącznie 37 lat (1952–1989). Po zmianie konstytucji 29 grudnia 1989, w której m.in. zmieniono nazwę państwa na Rzeczpospolitą Polską (weszła w życie od 31 grudnia 1989) zastosowano określenie „Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej”.
Przypisy
- ↑ Instytut Pamięci Narodowej, Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Ludowe Wojsko Polskie [online], ipn.gov.pl [dostęp 2020-03-06], Cytat: „Taktyka polityczno-propagandowa komunistów od roku 1944 polegała na przejmowaniu symboli narodowych, barw narodowych i nazw kojarzących się z niepodległą Rzecząpospolitą Polską, aby stały się one przykryciem dla procesu budowy totalitarnego państwa komunistycznego w pełni zależnego od Związku Sowieckiego. Nazywając podporządkowane komunistom formacje zakorzenioną w tradycji i kojarzącą się z niepodległością nazwą „Wojsko Polskie”, starano się jednocześnie je odróżnić od przedwojennych sił zbrojnych RP poprzez rutynowe dodawanie przymiotnika „ludowe”. Z czasem zostało to utrwalone w PRL jako powszechnie używana nazwa „Ludowe Wojsko Polskie” i skrót „LWP”. W propagandzie komunistycznej nazwa ta i skrót były używane na określenie Sił Zbrojnych PRL w całym okresie ich istnienia”.