Okres hesperyjski – średni okres w historii geologicznej Marsa. Rozpoczął się ok. 3,7 miliarda lat temu, kiedy zakończyło się Wielkie Bombardowanie i wcześniejszy okres noachijski. Jego długość trwania jest niepewna, jako że absolutne datowanie formacji geologicznych na Marsie jest bardzo trudne - zakończył się prawdopodobnie 3 miliardy lat temu, ale być może trwał aż do 2 miliardów lat temu.

W historii geologicznej Ziemi okres ten odpowiada paleoarchaikowi i mezoarchaikowi, a być może obejmuje też neoarchaik i nawet część paleoproterozoiku.

Charakterystyka

Okres hesperyjski charakteryzował się niskim tempem erozji, ale wulkanizm nadal był silny. Nie powstawały już w nim liczne doliny rzeczne, widoczne na obszarach pochodzących z okresu noachijskiego, ale miały miejsce potężne powodzie związane z uwolnieniem mas wody podziemnej. Tworzyły się wielkie kanały wypływowe, a na północnych równinach Vastitas Borealis mógł się utworzyć ocean (niewykluczone, że ponownie). Aktywność wulkaniczna doprowadziła do odmłodzenia 30% powierzchni planety, na obrzeżu wyżyny Tharsis zaczął się formować Olympus Mons, największa góra w Układzie Słonecznym.

Ciepły i wilgotny okres na Marsie skończył się przed nastaniem epoki hesperyjskiej. Planeta utraciła większość atmosfery i stała się zimna, jednak woda wciąż bywała obecna na powierzchni także w stanie ciekłym. Szczegółowa analiza zdjęć wykonanych przez sondę Mars Reconnaissance Orbiter wskazuje, że również na początku okresu hesperyjskiego na powierzchni Marsa lokalnie występowały jeziora. Mogły pojawiać się zarówno w wyniku zwiększonej aktywności geologicznej, jak i uderzeń meteorytów, planetoid lub komet, czy też w wyniku zmian orbity planety, co mogło prowadzić do czasowego podgrzania atmosfery.

Nazwa okresu hesperyjskiego pochodzi od równiny Hesperia Planum, która jest obszarem typowym dla tego okresu.

Miliony lat

Przypisy

  1. William K. Hartmann. Martian cratering 8: Isochron refinement and the chronology of Mars. „Icarus”. 174 (2), s. 294–320, kwiecień 2005. Elsevier. DOI: 10.1016/j.icarus.2004.11.023.
  2. Spectacular Mars images reveal evidence of ancient lakes. Imperial College London. [dostęp 2017-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-13)]. (ang.).

Bibliografia

  • Michael H. Carr, James W. Head III. Geologic history of Mars. „Earth and Planetary Science Letters”. 294, s. 185–203, 2010. DOI: 10.1016/j.epsl.2009.06.042. 
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.