Ołeksandr Szulhyn, ukr. Олександр Якович Шульгин (ur. 30 lipca 1889 we wsi Sofyne (ukr.Софине) w guberni połtawskiej) – zm. 4 marca 1960 w Paryżu) – ukraiński polityk, działacz społeczny i kulturalno-oświatowy, historyk, premier rządu Ukraińskiej Republiki Ludowej na emigracji.

W 1917 członek Ukraińskiej Centralnej Rady, był sekretarzem spraw międzynarodowych. W 1918 był ambasadorem URL w Bułgarii.

W latach 1923-1927 na emigracji w Pradze, był profesorem Wolnego Uniwersytetu Ukraińskiego i Wyższego Instytutu Pedagogicznego im. M. Drahomanowa. Od 1927 mieszkał w Paryżu, w latach 1940-1941 więziony przez Gestapo.

Prace

• Політика (1918),
• L’Ukraine, la Russie et les puissances de l’Entente (1918),
• Les problèmes de l’Ukraine (1919),
• Нариси з нової історії Европи (1925),
• L’Ukraine et le cauchemar rouge: les massacres en Ukraine (1927),
• Уваги до розвитку раннього капіталізму (1930),
• Державність чи Гайдамаччина (1931),
• Без території. Ідеологія та чин Уряду УНР на чужині (1934),
• L’Ukraine contre Moscou, 1917 (1935),
• Les origines de l’esprit national moderne et J.-J. Rousseau (1938),
• L’histoire et la vie. Les lois, le hasard, la volonte humaine (1957).

Bibliografia, literatura, linki

• Biogram Шульгин Олександр Якович w: Dovidnyk z istorii Ukrainy, opr. Ihor Pidkova, Roman Shust, Kost Bondarenko; Lviv 1999, Wyd. Lvivskyi derzhavnyi universytet im. Ivana Franka i Vydavnyctvo Heneza, ISBN 978-966-504-237-2