Juchym Zwiahilski
Юхим Звягільський

Juchym Zwiahilski w Doniecku podczas obchodów Dnia Zwycięstwa (2013)
Pełne imię i nazwisko

Juchym Łeonidowycz Zwiahilski

Data i miejsce urodzenia

20 lutego 1933
Stalino

Data i miejsce śmierci

6 listopada 2021
Kijów

Premier Ukrainy (p.o.)
Okres

od 22 września 1993
do 15 czerwca 1994

Poprzednik

Łeonid Kuczma

Następca

Witalij Masoł

Odznaczenia

Juchym Leonidowycz Zwiahilski (ukr. Юхим Леонідович Звягільський; ur. 20 lutego 1933 w Stalinie, zm. 6 listopada 2021 w Kijowie) – ukraiński polityk i inżynier żydowskiego pochodzenia. W latach 1993–1994 pełniący obowiązki premiera Ukrainy, długoletni deputowany. Bohater Pracy Socjalistycznej (1986) oraz Bohater Ukrainy (2003). Członek tzw. starego klanu donieckiego.

Życiorys

Urodził się w rodzinie żydowskiego pochodzenia. W 1956 ukończył Doniecki Instytut Przemysłowy (w specjalności inżynier górniczy). Pracował w kopalni nr 13, był tam kierownikiem zmiany, głównym inżynierem, a następnie dyrektorem kopalni. Uzyskał stopień doktora nauk technicznych. Był członkiem Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. Za swoją działalność zawodową otrzymał kilka wysokich radzieckich odznaczeń.

W 1990 został w wyborach parlamentarnych wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej z obwodu donieckiego, przekształconej w trakcie kadencji w Radę Najwyższą Ukrainy. Od listopada 1992 był przewodniczącym miejskiej rady narodowej w Doniecku i przewodniczącym komitetu wykonawczego. W czerwcu 1993 objął stanowisko wicepremiera, we wrześniu tego samego roku przejął tymczasowo obowiązki premiera Ukrainy. Urząd ten pełnił do czerwca 1994. Był wówczas osobą blisko związaną z prezydentem Łeonidem Krawczukiem. W wyborach w tym samym roku uzyskał mandat deputowanego.

Od listopada 1994 do marca 1997 pracował w Izraelu. Zarzucono mu wywiezienie z terytorium Ukrainy 300 milionów dolarów amerykańskich. Po powrocie do kraju został przewodniczącym rady nadzorczej kopalni węgla kamiennego im Ołeksandra F. Zasiadki w Doniecku. Później stał się jednym z liderów Partii Regionów.

W wyborach parlamentarnych w 1998, 2002, 2006, 2007, 2012 i 2014 uzyskiwał mandat deputowanego do ukraińskiego parlamentu kolejnych kadencji. Po wydarzeniach Euromajdanu związał się z Blokiem Opozycyjnym. W 2019 nie kandydował do ukraińskiego parlamentu.

Zmarł na skutek COVID-19 w okresie światowej pandemii tej choroby.

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Помер нардеп багатьох скликань Юхим Звягільський [online], pravda.com.ua, 6 listopada 2021 [dostęp 2021-11-06] (ukr.).
  2. 1 2 Звягильский Ефим Леонидович [online], warheroes.ru [dostęp 2021-01-12] (ros.).
  3. ↑ АГЕНТЫ-КАЗНОКРАДЫ [online], cripo.com.ua, 9 stycznia 2003 [dostęp 2021-01-12] (ros.).
  4. 1 2 Перше засідання нової Ради відкриє 78-річний нардеп від ОПЗЖ Іоффе [online], lb.ua, 23 lipca 2019 [dostęp 2021-01-12] (ukr.).
  5. ↑ Указ Президента України № 144/2003 «Про присвоєння Ю. Звягільському звання Герой України» [online], rada.gov.ua, 20 lutego 2003 [dostęp 2021-01-12] (ukr.).
  6. ↑ Указ Президента України № 620/2009 «Про відзначення державними нагородами України» [online], rada.gov.ua, 18 sierpnia 2009 [dostęp 2021-01-12].
  7. ↑ Указ Президента України № 1184/2002 «Про присудження Державної премії України в галузі науки і техніки 2002 року» [online], rada.gov.ua, 7 grudnia 2002 [dostęp 2021-01-12] (ukr.).
  8. ↑ Кабінет Міністрів України: Постанова від 20 лютого 2003 р. № 178 «Про нагородження Звягільського Ю.Л. Почесною грамотою Кабінету Міністрів України» [online], rada.gov.ua, 20 lutego 2003 [dostęp 2021-01-12] (ukr.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.