Nias (lud)

Nias
Niasowie
Niha
	; Rodzina Nias
Populacja	600 tys.
Miejsce zamieszkania	Indonezja (wyspa Nias)
Język	nias, indonezyjski
Religia	chrześcijaństwo (protestantyzm), wierzenia tradycyjne
Grupa	ludy austronezyjskie, Indonezyjczycy

Nias (Niha), Niasowie – indonezyjska grupa etniczna zamieszkująca wyspę Nias oraz okoliczne wyspy w prowincji Sumatra Północna. Ich liczebność wynosi 600 tys. osób.

Posługują się własnym językiem nias z wielkiej rodziny austronezyjskiej, a także narodowym językiem indonezyjskim. Wyznają przede wszystkim chrześcijaństwo (protestantyzm). Chrześcijaństwo przyjęli na pocz. XX w. Wierzenia tradycyjne opierają się na kultach duchów i przodków.

Podstawę gospodarki tworzy rolnictwo ręczne (do upraw należą: ryż suchy, kukurydza, rośliny bulwiaste i korzeniowe, banany, drzewa owocowe). Hodowla zwierząt obejmuje przede wszystkim trzodę chlewną. Główną uprawą przemysłową jest palma kokosowa; eksportuje się koprę. Rybołówstwo i łowiectwo odgrywają rolę pomocniczą. Mają rozwinięte rzemiosło (kowalstwo, jubilerstwo, garncarstwo, tkactwo, plecionkarstwo, rzeźba w drewnie i kamieniu).

Podstawę organizacji społecznej stanowi społeczność wiejska, na którą składają się segmenty rodów patrylinearnych. Żyją we wsiach zwanych banua, w domach tradycyjnych (omo hada) lub zwykłych (omo pasisir), spoza architektury ludowej. Niegdyś praktykowano poligynię, która jednak zanikła po pojawieniu się wpływów chrześcijańskich.

Przypisy

↑ „Etnolingwistyka”, 1–3, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Wydział Humanistyczny, 1988, s. 104, ISBN 978-83-227-0227-7 [dostęp 2020-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-13] (pol.).
↑ Melalatoa 1995 ↓, s. 635.
1 2 3 4 5 6 7 A. A. Biernowa: Niascy. W: Walerij Aleksandrowicz Tiszkow (red.): Narody i rieligii mira: encykłopiedija. Moskwa: Bolszaja rossijskaja encykłopiedija, 1998, s. 379. ISBN 978-5-85270-155-8. OCLC 40821169. (ros.).
↑ M. PaulM.P. Lewis M. PaulM.P., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Nias, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 19, Dallas: SIL International, 2016 [dostęp 2020-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03] (ang.).
↑ Melalatoa 1995 ↓, s. 637.
↑ Melalatoa 1995 ↓, s. 636.
↑ Melalatoa 1995 ↓, s. 635–636.

Bibliografia

M. Junus Melalatoa: Ensiklopedi Suku Bangsa di Indonesia Jilid L-Z. Jakarta: Direktorat Jenderal Kebudayaan, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, 1995, s. 635–637. OCLC 1027453789. [dostęp 2022-08-03]. (indonez.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[Niasowie-1] „Etnolingwistyka”, 1–3, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Wydział Humanistyczny, 1988, s. 104, ISBN 978-83-227-0227-7 [dostęp 2020-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-13] (pol.).

[CITEREFMelalatoa1995635-2] Melalatoa 1995 ↓, s. 635.

[Narody-3] 1 2 3 4 5 6 7 A. A. Biernowa: Niascy. W: Walerij Aleksandrowicz Tiszkow (red.): Narody i rieligii mira: encykłopiedija. Moskwa: Bolszaja rossijskaja encykłopiedija, 1998, s. 379. ISBN 978-5-85270-155-8. OCLC 40821169. (ros.).

[Ethnologue-4] M. PaulM.P. Lewis M. PaulM.P., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Nias, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 19, Dallas: SIL International, 2016 [dostęp 2020-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03] (ang.).

[CITEREFMelalatoa1995637-5] Melalatoa 1995 ↓, s. 637.

[CITEREFMelalatoa1995636-6] Melalatoa 1995 ↓, s. 636.

[CITEREFMelalatoa1995635–636-7] Melalatoa 1995 ↓, s. 635–636.