Mimosa

Mimosa
	β Crucis
	; Mimosa to najjaśniejsza gwiazda na tym zdjęciu
	Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór	Krzyż Południa
Rektascensja	12h 47m 43,269s
Deklinacja	−59° 41′ 19,58″
Paralaksa (π)	0,01171 ± 0,00098″
Odległość	279 ± 25 ly; 85,4 ± 7,8 pc
Wielkość obserwowana	1,25m
Ruch własny (RA)	−42,97 ± 0,72 mas/rok
Ruch własny (DEC)	−16,18 ± 0,68 mas/rok
Prędkość radialna	10,30 ± 0,20 km/s
	Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy	zmienna typu Beta Cephei
Typ widmowy	B0,5 III
Masa	16 M☉
Promień	8,4 ± 0,6 R☉
Metaliczność [Fe/H]	−0,08
Wielkość absolutna	−3,41m
Wiek	8–10 mln lat
Temperatura	27 000 ± 1000 K
	Charakterystyka orbitalna
Krąży wokół	Centrum Galaktyki
Półoś wielka	6814 pc
Mimośród	0,0780
Alternatywne oznaczenia
	2MASS: J12474326-5941194
	Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 481
	Boss General Catalogue: GC 17374
	Katalog Henry’ego Drapera: HD 111123
	Katalog Hipparcosa: HIP 62434
	Katalog jasnych gwiazd: HR 4853
	SAO Star Catalog: SAO 240259
	Becrux; CPD-59 4451

Mimosa (Beta Crucis, β Cru) – druga co do jasności gwiazda w gwiazdozbiorze Krzyża Południa (wielkość gwiazdowa: 1,25^m). Odległa od Słońca o około 355 lat świetlnych.

Nazwa

Gwiazda ta ma nazwę własną Mimosa, która pochodzi od łacińskiego określenia aktora; jej źródło nie jest jasne, ale może ona wywodzić się od rośliny o tej samej nazwie. Historycznie używana była też nazwa Becrux, stworzona przez połączenie litery Beta i łacińskiej nazwy gwiazdozbioru (Crux). Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2016 roku formalnie zatwierdziła użycie nazwy Mimosa dla określenia tej gwiazdy.

Charakterystyka

Jest to gwiazda spektroskopowo podwójna, czyli układ podwójny gwiazd, którego składników nie można rozdzielić optycznie, nawet za pomocą silnych teleskopów. Gwiazdy wchodzące w skład układu krążą po silnie wydłużonych orbitach w średniej odległości 8,7 au. Pełny obrót wokół wspólnego środka masy układu zajmuje im około 5 lat.

Olbrzym będący głównym składnikiem układu to gwiazda zmienna typu Beta Cephei. Należy do typu widmowego B0,5. Jej temperatura to około 27 000 K, jasność zaś przewyższa 34 000 razy jasność Słońca. Jej promień jest ponad ośmiokrotnie większy niż promień Słońca, a masa szesnastokrotnie większa od masy Słońca. Gwiazda o tak dużej masie za 6–10 milionów lat zakończy życie jako supernowa.

Drugi składnik układu ma typ widmowy B2 V, co odpowiada temperaturze 22 000–23 000 K. Jego masa wynosi około 10 M_☉.

Układ ten posiada towarzysza o znacznie mniejszej masie, znajdującego się jeszcze w momencie ewolucji przed ciągiem głównym, oddalonego o 4 sekundy kątowe, co odpowiada w przestrzeni odległości około 430 au. Został on odkryty za pomocą kosmicznego teleskopu Chandra, odkrycie ogłoszono w 2007 roku.

Ponadto Beta Crucis ma optycznych towarzyszy. Składnik B o wielkości 11,4^m jest oddalony o 42,6″ (pomiar z 2010 r.). Jeśli byłby związany grawitacyjnie z Mimosą, byłby to pomarańczowy karzeł należący do typu widmowego K, oddalony od olbrzyma o co najmniej 3600 au i obiegający go w czasie co najmniej 55 tysięcy lat. Gwiazda oznaczona literą C jest odległa o 373,1″ (w 2000 r.) i jest niezwiązanym obiektem tła.

Z terenów Polski gwiazdy tej nie można obserwować, należy ona do obiektów widocznych jedynie z południowej półkuli.

Zobacz też

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 Mimosa w bazie SIMBAD (ang.)
1 2 3 4 5 6 David H. Cohen et al.. Chandra spectroscopy of the hot star Beta Crucis and the discovery of a pre-main-sequence companion. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”. 386 (4), s. 1855-1871, 2008. DOI: 10.1111/j.1365-2966.2008.13176.x. arXiv:0802.4084. (ang.).
1 2 3 4 C. Aerts et al.. Evidence for binarity and multiperiodicity in the Beta Cephei star Beta Crucis. „Astronomy & Astrophysics”. 329 (1), s. 137-146, 1998. Bibcode: 1998A&A...329..137A. (ang.).
1 2 3 Anderson E., Francis C.: HIP 62434. [w:] Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2017-10-20]. (ang.).
↑ Obliczona na podstawie paralaksy i wielkości obserwowanej.
1 2 3 4 Jim Kaler: MIMOSA (Beta Crucis). [w:] STARS [on-line]. 2009-07-10. [dostęp 2017-10-20]. (ang.).
↑ Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2017-02-01. [dostęp 2017-10-20].
↑ Kamil Złoczewski: Kosmos. Przewodnik obserwatora. T. 68. Poznań: Amermedia Sp. z o.o., 2013, s. 20-21. ISBN 978-83-252-1921-5.
1 2 Mason et al.: WDS J12477-5941A. [w:] The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.
↑ CPD-59 4451B w bazie SIMBAD (ang.)

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[simbad-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 Mimosa w bazie SIMBAD (ang.)

[mn-2] 1 2 3 4 5 6 David H. Cohen et al.. Chandra spectroscopy of the hot star Beta Crucis and the discovery of a pre-main-sequence companion. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”. 386 (4), s. 1855-1871, 2008. DOI: 10.1111/j.1365-2966.2008.13176.x. arXiv:0802.4084. (ang.).

[aerts-3] 1 2 3 4 C. Aerts et al.. Evidence for binarity and multiperiodicity in the Beta Cephei star Beta Crucis. „Astronomy & Astrophysics”. 329 (1), s. 137-146, 1998. Bibcode: 1998A&A...329..137A. (ang.).

[xhip-4] 1 2 3 Anderson E., Francis C.: HIP 62434. [w:] Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2017-10-20]. (ang.).

[5] Obliczona na podstawie paralaksy i wielkości obserwowanej.

[kaler-6] 1 2 3 4 Jim Kaler: MIMOSA (Beta Crucis). [w:] STARS [on-line]. 2009-07-10. [dostęp 2017-10-20]. (ang.).

[iau-7] Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2017-02-01. [dostęp 2017-10-20].

[kosmos-8] Kamil Złoczewski: Kosmos. Przewodnik obserwatora. T. 68. Poznań: Amermedia Sp. z o.o., 2013, s. 20-21. ISBN 978-83-252-1921-5.

[WDS-9] 1 2 Mason et al.: WDS J12477-5941A. [w:] The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.

[simbadB-10] CPD-59 4451B w bazie SIMBAD (ang.)