Metacarcinus – rodzaj skorupiaków z infrarzędu krabów i rodziny Cancridae.

Opis

Kraby te mają jajowaty karapaks o długości wynoszącej około ⅔ jego największej szerokości, o powierzchni ze słabo zaznaczonym podziałem na gładkie lub delikatnie ziarenkowane regiony. Krawędź frontalna zwykle nie wystaje przed orbitalne, a łączna długość tych krawędzi wynosi 26–34% największej szerokości karapaksu. Na krawędzi frontalnej znajduje się, włącznie z wewnętrznymi orbitalnymi, 5 kolców, z których środkowy wyrasta niżej niż pozostałe. Po 9–10 kolców znajduje się na obu krawędziach przednio-bocznych karapaksu; mogą być one różnego kształtu. Krawędzie tylno-boczne są obrzeżone i mogą mieć po jednym kolcu. Propodit szczypiec cechuje krawędź górna położona pod kątem około 120° do krawędzi dystalnej, wyposażona w ostre kolce lub ziarenkowaty albo gładki kil. Na powierzchni zewnętrznej owego propoditu znajdują się zwykle 4 kile. Krawędzie tnące palców szczypiec mają ostre zęby. Nieruchomy palec ma dwa kile: środkowy i na krawędzi dolnej.

Taksonomia i ewolucja

Takson ten wyróżnił w 1862 roku Alphonse Milne-Edwards. J. Dale Nations klasyfikował go w 1975 jako podrodzaj w rodzaju Cancer. Obecnie traktowany jest jako odrębny rodzaj, obejmujący 5 gatunków współczesnych:

• Metacarcinus anthonyi (Rathbun, 1897)
• Metacarcinus edwardsii (Bell, 1835)
• Metacarcinus gracilis (Dana, 1852)
• Metacarcinus magister (Dana, 1852)
• Metacarcinus novaezelandiae (Hombron & Jacquinot, 1846)

oraz 8 gatunków wymarłych:

• †Metacarcinus danai Nations, 1975
• †Metacarcinus davidi Nations, 1975
• †Metacarcinus granti (Rathbun, 1932)
• †Metacarcinus goederti Schweitzer et Feldmann, 2000
• †Metacarcinus izumoensis Sakumoto, Karasawa, and Takayasu, 1992
• †Metacarcinus jenniferae Nations, 1975
• †Metacarcinus minutoserratus (Nagao, 1941)
• †Metacarcinus starri Berglund et Goedert, 1996

Najstarsze skamieniałości z tego rodzaju pochodzą z oligocenu i należą do M. goederti.

Przypisy