Makabi Warszawa

Drużyna koszykówki, 1935
Pełna nazwa

Żydowskie Towarzystwo Gimnastyczno-Sportowe „Makabi” w Warszawie

Data założenia

1915, 2014 (reaktywacja)

Państwo

 Polska

Siedziba

Warszawa

Adres

ul. Długa 50 (1915–1922),
ul. Nalewki 2 (1923–1939)

Prezes

Zelik Weizmann (1915–1919),
Jadwiga Rawet
i Stenia Eizenberg (1920–1921),
Zelman Bychowski (1922–1923),
Borys Ferber (1923–1939)

Strona internetowa

Makabi Warszawa, właśc. Żydowskie Towarzystwo Gimnastyczno-Sportowe „Makabi Warszawa” – polski klub sportowy z siedzibą w Warszawie. Był największym wielosekcyjnym żydowskim klubem sportowym w II RP.

Makabi zawiesił działalność w 1940 po tym, jak niemieckie władze okupacyjne zakazały działalności wszystkich związków, stowarzyszeń i klubów sportowych. Został reaktywowany w 2014.

Opis

1915–1940

Nazwa „Makabi” pochodzi od Judy Machabeusza, jednego z przywódców żydowskiego powstania Machabeuszy przeciwko Seleucydom. Celem utworzonego w 1915 Żydowskiego Towarzystwa Gimnastyczno-Sportowego „Makabi” było „racjonalne wychowanie fizyczne młodzieży żydowskiej”. Klub m.in. sprawował opiekę nad żydowskimi szkołami, organizował wycieczki i obozy sportowe, szkolił instruktorów sportu, przywiązywał także dużą wagę do turniejów organizowanych z okazji świąt żydowskich oraz igrzysk żydowskich (tzw. makabiad).

W latach 1915–1922 siedziba klubu mieściła się przy ul. Długiej 50, a od 1922 w Pasażu Simonsa (tam znajdowały się również sale: gimnastyczna i bokserska). W 1919 powstała sekcja piłkarska. Klub posiadał m.in. boisko z bieżnią lekkoatletyczną przy al. Zielenieckiej, a także własną przystań pływacką z basenem w Porcie Praskim.

W 1932 Makabi Warszawa miał ok. 2000 członków. Był największym wielosekcyjnym żydowskim klubem sportowym w II RP.

Zawodnikiem Makabi był od 1925 Józef Klotz, zdobywca w 1922 (jako piłkarz Jutrzenki Kraków) pierwszej bramki w historii reprezentacji Polski w piłce nożnej mężczyzn.

Sekcja wioślarska

Pozostałe sekcje

W Makabi działały także sekcje niesportowe: turystyczno-narciarska, rytmiki i tańca, fotograficzna, a także dwie orkiestry.

Od 2014

W 2014 klub został reaktywowany. Posiadała początkowo pięć sekcji. W 2017 zawodnicy Makabi Warszawa wzięli udział w 20. Żydowskich Igrzyskach Olimpijskich w Izraelu, na których zdobyli dwa złote i jeden brązowy medal.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Robert Gawkowski: Encyklopedia klubów sportowych Warszawy i jej najbliższych okolic w latach 1918–39. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2007, s. 97. ISBN 978-83-235-0382-8.
  2. 1 2 Jarosław Zieliński, Jerzy S. Majewski: Spacerownik po żydowskiej Warszawie. Warszawa: Agora SA i Muzeum Historii Żydów Polskich, 2014, s. 100. ISBN 978-83-268-1283-5.
  3. Tomasz Szarota: Okupowanej Warszawy dzień powszedni. Warszawa: Czytelnik, 2010, s. 339. ISBN 978-83-07-03239-9.
  4. Grażyna Pawlak, Daniel Grinberg, Maciej Sadowski: Bądź silny i odważny. Żydzi – sport – Warszawa. Warszawa: Fundacja im. prof. Mojżesza Schorra, 2013, s. 29. ISBN 978-83-936384-1-3.
  5. Grażyna Pawlak, Daniel Grinberg, Maciej Sadowski: Bądź silny i odważny. Żydzi – sport – Warszawa. Warszawa: Fundacja im. prof. Mojżesza Schorra, 2013, s. 31. ISBN 978-83-936384-1-3.
  6. 1 2 Robert Gawkowski: Encyklopedia klubów sportowych Warszawy i jej najbliższych okolic w latach 1918–39. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2007, s. 96. ISBN 978-83-235-0382-8.
  7. Grzegorz Mika. Józef Steinberg − architekt zapomniany. „Skarpa Warszawska”, s. 11, kwiecień 2024.
  8. Grażyna Pawlak, Daniel Grinberg, Maciej Sadowski: Bądź silny i odważny. Żydzi – sport – Warszawa. Warszawa: Fundacja im. prof. Mojżesza Schorra, 2013, s. 35. ISBN 978-83-936384-1-3.
  9. Stefan Szczepłek. Sportowa Praga. „Skarpa Warszawska”, s. 31, marzec 2019.
  10. 1 2 3 Beata Chomątowska. Makabi – polskie flagi w Jerozolimie. „Gazeta Stołeczna”, s. 8, 11 sierpnia 2017.
  11. Beata Chomątowska: Makabi. Żydowski klub sportowy z Warszawy zdobywa laury w Izraelu. warszawa.wyborcza.pl, 13 sierpnia 2017. [dostęp 2020-07-07].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.