Maja Chwalińska
Państwo

 Polska

Data i miejsce urodzenia

11 października 2001
Dąbrowa Górnicza

Gra

leworęczna, oburęczny backhand

Trener

Jaroslav Machovsky

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0 WTA, 5 ITF

Najwyżej w rankingu

149 (3 października 2022)

Australian Open

1Q (2020, 2021)

Roland Garros

2Q (2023)

Wimbledon

2R (2022)

US Open

2Q (2022)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

0 WTA, 9 ITF

Najwyżej w rankingu

175 (1 sierpnia 2022)

Maja Chwalińska (ur. 11 października 2001 w Dąbrowie Górniczej) – polska tenisistka, reprezentantka kraju w rozgrywkach Pucharu Federacji.

Kariera tenisowa

Kariera juniorska

Grać w tenisa zaczęła w wieku 7 lat. Wychowanka i zawodniczka sekcji tenisowej Centrum Sportu i Rekreacji w Dąbrowie Górniczej. Reprezentuje klub BKT Advantage Bielsko-Biała. Od 2008 do 2020 roku jej trenerem był Paweł Kałuża.

W 2015 reprezentacja Polski z Chwalińską w składzie triumfowała w halowych mistrzostwach Europy do lat 14. Chwalińska wygrała wszystkie pięć meczów, w których brała udział – trzech singlowych oraz dwóch deblowych. W letniej edycji tych zawodów Polki z Chwalińską w składzie zdobyły brązowe medale.

W 2015 roku w parze z Igą Świątek zdobyła tytuł mistrzyni Europy młodzików w grze podwójnej. Rok później para osiągnęła triumf w kategorii kadetów.

W 2016 była członkinią reprezentacji, która triumfowała w rozgrywkach Junior Fed Cup.

W styczniu 2017 wygrała AGL Loy Yang Traralgon Junior International (Grade 1) w grze podwójnej w parze z Igą Świątek, a w Australian Open z tą samą partnerką przegrały mecz finałowy.

W lipcu 2017 triumfowała (bez straty seta) w mistrzostwach Europy kadetów w grze pojedynczej.

Rok później zdobyła srebro (w grze pojedynczej) i brąz (w deblu, z Weroniką Falkowską) podczas mistrzostw Europy juniorów.

Kariera zawodowa

W 2017 dotarła do finału turnieju ITF w Wirralu (15 000 $), gdzie przegrała z Maią Lumsden 4:6, 1:6. W lipcu 2019 roku wygrała swój pierwszy turniej ITF, rozegrany w Bytomiu, w którym w finale pokonała Ninę Potočnik 6:3, 6:4.

30 czerwca 2021 roku Polka poinformowała o zawieszeniu kariery tenisowej z powodów zdrowotnych. Przyznała, że od półtora roku cierpi na depresję. Po paru miesiącach powróciła do treningów oraz udziału w zawodach.

W karierze wygrała pięć turniejów singlowych i dziewięć deblowych rangi ITF. 3 października 2022 zajmowała najwyższe miejsce w rankingu singlowym WTA Tour – 149. pozycję, natomiast 1 sierpnia 2022 osiągnęła najwyższą lokatę w deblu – 175. miejsce.

W 2019 roku po raz pierwszy reprezentowała kraj w zmaganiach o Puchar Federacji.

Historia występów wielkoszlemowych

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej

Turniej20162017201820192020202120222023TytułyZ–P
Australian Open A A A A Q1 Q1 A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A Q1 A Q2 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A NH Q1 2R Q1 0 / 1 1 – 1
US Open A A A A A A Q2 0 / 0 0 – 0
Ranking na koniec roku 900 588 336 220 220 343 154 0 / 1 1 – 1

Występy w grze podwójnej

Turniej20162017201820192020202120222023TytułyZ–P
Australian Open A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A NH A A 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Ranking na koniec roku – 828 344 372 429 397 199 0 / 0 0 – 0

Występy w grze mieszanej

Maja Chwalińska nigdy nie startowała w rozgrywkach gry mieszanej podczas turniejów wielkoszlemowych.

Finały turniejów ITF

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 80 000 $
turnieje z pulą nagród 60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 8 (5–3)

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Przeciwniczka Wynik
Finalistka 1. 18/02/2017 Wirral 15 000 Twarda (hala) Maia Lumsden 4:6, 1:6
Zwyciężczyni 1. 28/07/2019 Bytom 25 000 Ceglana Nina Potočnik 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 2. 04/08/2019 Grodzisk Mazowiecki 25 000 Ceglana Dejana Radanović 7:6(5), 6:4
Zwyciężczyni 3. 11/08/2019 Warszawa 60 000 Ceglana Anastasija Komardina 6:3, 6:0
Zwyciężczyni 4. 16/01/2022 Monastyr 25 000 Ceglana Carole Monnet 6:4, 6:4
Finalistka 2. 13/02/2022 Porto 25 000 Twarda (hala) Julia Grabher 3:6, 7:6(2), 5:7
Zwyciężczyni 5. 08/05/2022 Praga 60 000 Ceglana Ekaterine Gorgodze 7:5, 6:3
Finalistka 3. 28/01/2024 Porto 60 000 Twarda (hala) Jéssica Bouzas Maneiro 6:3, 0:6, 4:6

Gra podwójna 13 (6–7)

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
Finalistka 1. 23/09/2016 Brno 15 000 Ceglana Paulina Czarnik Aneta Kladivová
Aneta Laboutková		 6:7(5), 6:3, 10–12
Zwyciężczyni 1. 17/02/2017 Wirral 15 000 Twarda (hala) Miyabi Inoue Emina Bektas
Ronit Yurovsky		 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 2. 30/06/2018 Toruń 25 000 Ceglana Katarzyna Kawa Albina Chabibulina
Hélène Scholsen		 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 3. 11/08/2018 Warszawa 25 000 Ceglana Daria Kuczer Martyna Kubka
Stefania Rogozińska-Dzik		 3:6, 7:6(5), 10–1
Finalistka 2. 04/11/2018 Toronto 60 000 Twarda (hala) Elica Kostowa Sharon Fichman
Maria Sanchez		 0:6, 4:6
Finalistka 3. 16/02/2019 Trnawa 25 000 Twarda (hala) Miriam Kolodziejová Laura Ioana Andrei
Anastasia Zarycká		 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 4. 13/04/2019 Sunderland 25 000 Twarda (hala) Ulrikke Eikeri Emina Bektas
Tara Moore		 6:4, 3:6, 11–9
Zwyciężczyni 5. 10/08/2019 Warszawa 60 000 Ceglana Ulrikke Eikeri Weronika Falkowska
Martyna Kubka		 6:4, 6:1
Finalistka 4. 18/12/2020 Sëlva 25 000 Twarda (hala) Linda Fruhvirtová Matilde Paoletti
Lisa Pigato		 5:7, 1:6
Finalistka 5. 29/10/2021 Stambuł 25 000 Twarda (hala) Miriam Kolodziejová Jasmijn Gimbrere
Bibiane Schoofs		 2:6, 4:6
Finalistka 6. 06/11/2021 Haabneeme 25 000 Twarda (hala) Adrienn Nagy Jessica Failla
Chihiro Muramatsu		 3:6, 4:6
Finalistka 7. 27/11/2021 Milovice 25 000 Twarda (hala) Linda Nosková Sakura Hosogi
Misaki Matsuda		 6:3, 2:6, 8–10
Zwyciężczyni 6. 04/12/2021 Jablonec nad Nysą 25 000 Dywanowa (hala) Katherine Sebov Lucie Havlíčková
Linda Klimovičová		 7:5, 6:4
Zwyciężczyni 7. 01/05/2022 Stambuł 60 000 Ceglana Jesika Malečková Berfu Cengiz
Anastasija Tichonowa		 2:6, 6:4, 10-7

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych

Gra podwójna (1)

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2017 Australian Open Twarda Iga Świątek Bianca Andreescu
Carson Branstine		 1:6, 6:7(4)

Puchar Federacji

Gra podwójna

Rok Runda Data i miejsce Przeciwnik Nawierzchnia Partnerka Rywalki Zwycięstwo/Porażka Rezultat
2019 Europa/Afryka Grupa I 6–9 lutego 2019
Zielona Góra, Polska		  Dania (3:0) Twarda (hala) Alicja Rosolska Maria Jespersen
Hannah Viller Møller		 Zwycięstwo 6:0, 6:3
2020 5–8 lutego 2020
Esch-sur-Alzette, Luksemburg		  Słowenia (2:1) Kaja Juvan
Pia Lovrič		 Porażka 5:7, 0:6
 Turcja (3:0) Magdalena Fręch Ayla Aksu
İpek Öz		 Zwycięstwo 6:3, 6:4

Przypisy

  1. ↑ Rafał Smoliński: Wielkie zmiany u Mai Chwalińskiej. Tenisistka zakończyła współpracę z trenerem, który odkrył jej talent. Sportowe Fakty, 2020-06-11. [dostęp 2022-06-29]. (pol.).
  2. ↑ Polskie tenisistki wygrały Halowe Drużynowe Mistrzostwa Europy!. WP SportoweFakty. [dostęp 2017-01-21]. (pol.).
  3. ↑ Polki mistrzyniami Europy! Rosjanki pokonane. Polsat Sport. [dostęp 2017-01-21]. (pol.).
  4. ↑ Maja Chwalińska z zespołem narodowym wywalczyła brązowy medal. Dąbrowa Górnicza – NaszeMiasto.pl. [dostęp 2017-01-21]. (pol.).
  5. ↑ Maja Chwalińska i Iga Świątek Mistrzyniami Europy !!!. Tenis Bielsko. [dostęp 2017-01-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2 lutego 2017)]. (pol.).
  6. ↑ Iga Świątek i Kacper Żuk deblowymi mistrzami Europy!. Klub Tenisowy Legia Warszawa. [dostęp 2017-01-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (13 marca 2017)]. (pol.).
  7. ↑ Mistrzostwa Europy kadetów w Moskwie. Polski-Tenis.pl. [dostęp 2017-01-21]. (pol.).
  8. ↑ Junior Fed Cup by BNP Paribas. ITF. s. 8. [dostęp 2017-01-21]. (ang.).
  9. ↑ Junior Fed Cup – Polki mistrzyniami świata. Polski-Tenis.pl. [dostęp 2017-01-21]. (pol.).
  10. ↑ Mistrzostwa Europy do lat 18, 16 i 14 [online], Polski-Tenis.pl [dostęp 2017-07-30] (pol.).
  11. ↑ 2017 European Junior Championships 16 & Under: Girls Singles 16 Main Draw [online], Tennis Europe [dostęp 2017-07-30] (ang.).
  12. ↑ 2018 European Junior Championships [online], ITF Tennis [dostęp 2018-07-30] (ang.).
  13. ↑ Clara Tauson za mocna. Maja Chwalińska wicemistrzynią Europy juniorek [online], WP SportoweFakty [dostęp 2018-07-30] (pol.).
  14. ↑ Polska Agencja Prasowa, Polska tenisistka zawiesza karierę z powodów zdrowotnych [online], TVP Sport, 30 czerwca 2021 [dostęp 2021-06-30] (pol.).
  15. ↑ Adam Barabasz: Maja Chwalińska: „Nie było treningu, żebym nie płakała”. Nikt nie zauważył podstępnej choroby. TVN, 2021-11-03. [dostęp 2022-01-16]. (pol.).
  16. ↑ Antoni Cichy: Maja Chwalińska o meczu z samą sobą i depresją. „Każde pytanie wywoływało łzy”. TVP, 2021-12-03. [dostęp 2022-01-16]. (pol.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.