Zlewnia Macelowego Potoku i Dunajec | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Potok 3 rzędu | |
| Źródło | |
| Wysokość |
683 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
| Ujście | |
| Recypient | Dunajec |
| Miejsce | |
| Wysokość |
ok. 450 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie gminy Czorsztyn | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego | |
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego | |
Macelowy Potok – potok spływający z południowych stoków Pienin. Powstaje powyżej Macelowego Wąwozu z połączenia Kirowego Potoku i Czarnego Potoku. Górnym biegiem Macelowego Potoku jest Czarny Potok powstający na wysokości 683 m. Obydwa potoki mają swoje źródła w Pieninach Czorsztyńskich pod szczytami Nowej Góry i Cyrlowej Skały. Macelowy Potok spływa w południowo-wschodnim kierunku przez Macelowy Wąwóz i pola uprawne Sromowiec Niżnych, gdzie zmienia kierunek na północno-wschodni. Przepływa przez Rówień i uchodzi do Dunajca pod Facimiechem u podnóża Ostrej Skały. Jego dopływami są: Kirowy Potok, Kotłowy Potok, Korciepczany Potok i Szopczański Potok, również spływające z Pienin Czorsztyńskich.
Jest jednym z większych pienińskich potoków. Górna jego część (do wylotu z Macelowego Wąwozu) znajduje się na obszarze Pienińskiego Parku Narodowego. W wylocie jego doliny do Dunajca odkryto znaleziska świadczące o pobycie tutaj 9 tysięcy lat przed naszą erą (późny paleolit) zbieracko-łowieckiej ludności należącej do tzw. kultury tylczakowej. Były to kamienne ostrza broni drzewcowej i narzędzia do obróbki skóry i kości (drapacze, rylce, półtylczaki).
Cała zlewnia Macelowego Potoku znajduje się w obrębie wsi Sromowce Niżne w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Czorsztyn.
Przypisy
- 1 2 Pieniński Park Narodowy. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:20 000, Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart, lipiec 2006, ISBN 83-87873-07-1.
- 1 2 3 Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna [online] [dostęp 2021-10-11].
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 153, ISBN 83-239-9607-5.
- ↑ Oficjalna strona PPN [online] [dostęp 2009-06-28].