Ludwik Zembrzuski
Data i miejsce urodzenia

6 stycznia 1871
Brzezice

Data i miejsce śmierci

20 października 1962
Malbork

Miejsce spoczynku

Cmentarz Srebrzysko w Gdańsku

Zawód, zajęcie

chirurg, historyk medycyny, pułkownik lekarz Wojska Polskiego

Alma Mater

Cesarski Uniwersytet Warszawski

Odznaczenia

Ludwik Kacper Melchior Baltazar Zembrzuski (ur. 6 stycznia 1871 w Brzezicach, zm. 20 października 1962 w Malborku) – polski chirurg, historyk medycyny, pułkownik lekarz Wojska Polskiego.

Życiorys

Ukończył rosyjskie Gimnazjum Męskie w Lublinie w 1891. W latach 1891–1897 odbył studia medyczne w Wydziale Lekarskim Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, a następnie studia uzupełniające w uniwersytecie w Wiedniu. W 1897 otrzymał dyplom lekarski, a w 1925 tytuł doktora medycyny UW, a w 1929 docenta historii i filozofii medycyny UW (praca Dzieje chirurgii w Polsce).

Po ukończeniu studiów medycznych, w latach 1900–1905 pracował jako asystent Oddziału Chirurgicznego Szpitala Wolskiego, a następnie do 1919 był ordynatorem Oddziału Gruźlicy Kostno-Stawowej Miejskiego Szpitala Dziecięcego w Warszawie. W 1914 zrezygnował z czynnej praktyki chirurgicznej z powodu zranienia lewego palca wskazującego podczas operacji, w wyniku czego nastąpiło jego usztywnienie. Był członkiem Ligi Narodowej.

W latach 1919–1922 pracował jako szef Wydziału Szpitalnictwa Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie, a następnie do 1928, jako dyrektor nauk Oficerskiej Szkoły Sanitarnej w Warszawie. Z dniem 30 kwietnia 1928 został przeniesiony w stan spoczynku w stopniu pułkownika. 6 maja 1928 w Zamku Ujazdowskim w Warszawie został uroczyście pożegnany między innymi przez generałów: Stanisława Roupperta, Witolda Horodyńskiego, Wojciecha Rogalskiego.

W 1932 zorganizował Zakład Historii i Filozofii Medycyny Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego i kierował nim przez kolejnych siedem lat. Mieszkał w Warszawie przy ulicy Sewerynów 5. W 1936 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1947 profesora tytularnego. W latach 1945–1947 kierował katedrą Historii i Filozofii Medycyny Uniwersytetu Lubelskiego.

Od 1936 do 1939 był profesorem i wykładowcą etyki lekarskiej w warszawskiej Akademii Stomatologicznej.

Od 1933 członek korespondent, a od 1951 członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Był ponadto członkiem komisji historycznej nauk przyrodniczych i medycznych Polskiej Akademii Umiejętności, członek honorowy Królewskiego Rumuńskiego Towarzystwa Historii Medycyny, członek Francuskiego Towarzystwa Historii Medycyny.

W pracy naukowej zajmował się przede wszystkim historią chirurgii, historią medycyny wojskowej, biografistyką medyczną (był m.in. autorem haseł w Polskim Słowniku Biograficznym), a także filozofią medycyny i należał do polskiej szkoły filozofii medycyny.

Pochowany na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon IX, kwatera profesorów-2-402).

Ordery i odznaczenia

Wybrane prace naukowe

  • „Rys dziejów chirurgii wojennej polskiej” (1919)
  • „Służba zdrowia w pułku lekkokonnym polskim gwardii Napoleona I” (1925)
  • „Służba zdrowia w wojskach starożytnego świata” (1926)
  • „Dzieje chirurgii w Polsce” (1927)
  • „Dzieje leczenia ran” (1930)
  • „Medycyna w dawnej Rosji” (1935)
  • „Dzieje kierunków teorii i doktryn filozoficzno-lekarskich” (1935)
  • „Biblioteki lekarskie w Polsce” (1948)

Przypisy

  1. ↑ Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887–1907), Londyn 1964, s. 588.
  2. ↑ Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 423, 970.
  3. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 9 z 26 kwietnia 1928 r., s. 179.
  4. ↑ „Polska Zbrojna” Nr 177 z 7 maja 1928 r. s. 2.
  5. ↑ Rocznik oficerski 1928, s. 888.
  6. ↑ Stanisław Konopka, Rocznik Lekarski ..., s. 1176, 1372.
  7. ↑ Reprezentanci nauk medycznych, zmarli członkowie AU w Krakowie, PAU, TNW i PAN, Katedra Historii Medycyny UJ CM
  8. ↑ Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 844. [dostęp 2023-03-13].
  9. ↑ Polska szkoła filozofii medycyny. Przedstawiciele i wybrane teksty źródłowe, pod redakcją Michała Musielaka i Jana Zamojskiego, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, Poznań 2010
  10. ↑ Ludwik Zembrzuski. cmentarze-gdanskie.pl. [dostęp 2019-01-27].
  11. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 631 „za działalność naukowo-twórczą i organizacyjną w dziedzinie szkolnictwa wojsk służby zdrowia”.
  12. ↑ M.P. z 1947 r. nr 52, poz. 366 „za zasługi położone na polu działalności oświatowej i kulturalnej”.
  13. ↑ M.P. z 1925 r. nr 102, poz. 438 „za zasługi położone dla armji na polu służby zdrowia”.
  14. ↑ Dziennik Personalny MSWoj. Nr 12/1930, s. 250

Bibliografia

  • Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego M.S.Wojsk. Nr 37 z 24 września 1921 r.
  • Roczniki oficerskie 1923, 1924 i 1928.
  • Rocznik oficerski rezerw 1934.
  • Stanisław Konopka, Rocznik Lekarski Rzeczypospolitej Polskiej na 1936 rok, Biuro Propagandy Polskiej Medycyny przy Naczelnej Izbie Lekarskiej, Warszawa 1936.
  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962–1969).
  • Biogramy uczonych polskich, Część VI: Nauki medyczne, zeszyt 2: M–Z (pod redakcją Andrzeja Śródki), Ossolineum, Wrocław 1991.
  • Monika Tamborska-Zedlewska, Ludwik Zembrzuski, [w:] Polska szkoła filozofii medycyny. Przedstawiciele i wybrane teksty źródłowe, pod redakcją Michała Musielaka i Jana Zamojskiego, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, Poznań 2010.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.