Lila Budżurowa
Ліля Рустемівна Буджурова

Lila Budżurowa (2018)
Pełne imię i nazwisko

Lila Rustemiwna Budżurowa

Data i miejsce urodzenia

1958
Angren

Zawód, zajęcie

dziennikarka, poetka

Odznaczenia

Lila Rustemiwna Budżurowa (ukr. Ліля Рустемівна Буджурова, ur. 1958 w Angrenie) – ukraińska dziennikarka i poetka pochodzenia krymskotatarskiego, Zasłużony Dziennikarz Ukrainy.

Życiorys

Ukończyła studia na wydziale filologicznym Taszkenckiego Instytutu Pedagogicznego. W 1989 roku, kiedy umożliwiono Tatarom repatriację, przeniosła się na Krym. W 1991 roku była delegatką na II Kurułtaj Tatarów krymskich. Dwukrotnie była członkinią Medżlisu Tatarów Krymskich. W 1995 roku została deputowaną Rady Najwyższej Republiki Autonomicznej Krymu.

Była redaktorką naczelną czasopisma „Awdet” w latach 1991–1997 oraz czasopisma „Pierwaja Krymskaja” od 2002 roku. Publikowała m.in. w „Ukraińskiej prawdzie”, współpracowała ze stacją STB w latach 1994–2003, była redaktorką i prezenterką agencji Krym. Od 1994 roku pracowała dla Agence France-Presse jako korespondentka. Była prezeską Stowarzyszenia Niezależnych Dziennikarzy Krymu w 2001 roku.

Pozostawała na Krymie podczas jego aneksji przez Rosję. Koordynowała prace społecznej inicjatywy Бизим балалар (trl. Bizim balalar, pol. Nasze dzieci), która powstała w 2017 roku i zajmowała się pomocą dzieciom aresztowanych Tatarów krymskich. Organizacja została jednak zamknięta przez rząd rosyjski, a uczestnicy akcji zostali ukarani. Od 2013 roku była wicedyrektorką prywatnej, niezależnej krymskotatarskiej stacji telewizyjnej ATR, którą zajęli i zamknęli Rosjanie (stacja została przeniesiona do Kijowa). Po tym wydarzeniu pozostała na Krymie współtworzyła platformę informacyjną dla Tatarów Krymskich i studio produkcyjne QaraDeniz.

Nagrody i odznaczenia

  • Order „Za zasługi” III klasy (2015)
  • Zasłużony Dziennikarz Ukrainy
  • Nagroda im. İsmaila Gaspıralıego
  • Nagroda im. Wasyla Stusa
  • Nagroda „Wysoki Standard Dziennikarstwa” w kategorii „Za wysokiej jakości regionalny projekt medialny” (2018)

Twórczość

Opublikowała dwa zbiory wierszy (samizdaty):

  • Некупленный билет trb. Nekupłennыj byłet trl. Nekuplennыj bilet (1989)
  • Когда мы вернемся… trb. Kohda mы wernemsia… trl. Kogda mы vernemsâ… (1989)

Przypisy

  1. 1 2 Wirtualna Polska Media S.A, Dziennikarka na Krymie: to prawdziwa rosyjska okupacja [online], wiadomosci.wp.pl, 28 lutego 2014 [dostęp 2022-05-06] (pol.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Лиля Буджурова [online], graniru.org, 3 listopada 2015 [dostęp 2022-05-06].
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Лиля Буджурова [online], www.kianews.com.ua [dostęp 2022-05-06] (ros.).
  4. 1 2 3 Rewizja i rekwizycja w niezależnej stacji tv na Krymie - Wiadomości [online], wiadomosci.onet.pl [dostęp 2022-05-06].
  5. ↑ Ліля Буджурова [online], Українська правда [dostęp 2022-05-06] (ukr.).
  6. ↑ Лиля Буджурова: «Работать, не портя себе репутацию, можно не только в Интернете» [online], detector.media, 25 września 2001 [dostęp 2022-05-06] (ukr.).
  7. 1 2 3 Анастасія Магазова, Кримськотатарська журналістка Ліля Буджурова: Нам не заборонять плакати | DW | 18.05.2018 [online], DW.COM, 18 maja 2018 [dostęp 2022-05-06] (ukr.).
  8. 1 2 Микола Семена, Кримська журналістка Ліля Буджурова рятує дітей засуджених кримських татар — Високий Замок [online], wz.lviv.ua, 22 września 2021 [dostęp 2022-05-06] (ukr.).
  9. 1 2 Меджлисовская журналистка – пропагандистка в нарушение всех украинских законов демонстративно летает в Москву [online], politika-crimea.ru [dostęp 2022-05-06].
  10. ↑ Президент нагородив орденами 29 медійників (СПИСОК) [online], detector.media, 5 czerwca 2015 [dostęp 2022-05-06] (ukr.).
  11. ↑ Оголошено довгий список премії «Високі стандарти журналістики-2020» [online], detector.media, 28 września 2020 [dostęp 2022-05-06] (ukr.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.