Repatriacja (łac. repatriatio ‘powrót do ojczyzny’) – zorganizowana przez władze akcja przesiedlenia do kraju obywateli (np. jeńców wojennych, osób internowanych lub przymusowo przesiedlonych), którzy wskutek zmian granic lub działań wojennych znaleźli się na terytorium innych państw.

Często termin używany jest błędnie na oznaczenie deportacji, depatriacji albo też ekspatriacji, czyli przymusowych wysiedleń lub przesiedleń.

W czasach PRL-u oficjalna propaganda nazywała „repatriantami” Polaków – mieszkańców Kresów Wschodnich, których po II wojnie światowej przymusowo wysiedlano z ich ziem ojczystych i osadzano na Ziemiach Odzyskanych (zob. wysiedlenie Polaków z Kresów Wschodnich 1944–1946).

Przykładem procesu repatriacyjnego z początku XXI wieku była fala powrotów na Krym Tatarów, wysiedlonych stamtąd w roku 1944 przez Związek Radziecki.

Przypisy

  1. ↑ Władysław Kopaliński Słownik Wyrazów Obcych: repatriacja.
  2. ↑ Konwencja o traktowaniu jeńców wojennych podpisana w Genewie 12 sierpnia 1949 r. w art. 118 nakazuje repatriację jeńców bezzwłocznie po zakończeniu działań wojennych.
  3. ↑ Anna Runge, Jerzy Runge: Słownik pojęć z geografii społeczno-ekonomicznej. Videograf Edukacja, 2008, s. 276. ISBN 978-83-60763-48-3.
  4. ↑ Słownik Wyrazów Obcych: ekspatriacja.
  5. ↑ Przesiedlenie ludności polskiej z Kresów Wschodnich do Polski 1944-1947. Wybór dokumentów, Warszawa: Neriton, 2000.
  6. ↑ Państwowy komitet statystyki Ukrainy. Spis 2001. ukrcensus.gov.ua. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-08)]..

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.