Leonardo Spinazzola
Data i miejsce urodzenia

25 marca 1993
Foligno

Wzrost

190 cm

Pozycja

pomocnik

Informacje klubowe
Klub

AS Roma

Numer w klubie

37

Kariera juniorska
Lata Klub
1999–2007 Virtus Foligno
2007–2012 AC Siena
2010–2012 → Juventus (wyp.)
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2012–2019 Juventus 10 (0)
2012 → Empoli FC (wyp.) 7 (1)
2013 → Virtus Lanciano (wyp.) 3 (0)
2013–2014 → AC Siena (wyp.) 24 (1)
2014–2015 → Atalanta BC (wyp.) 2 (0)
2015 → Vicenza Calcio (wyp.) 10 (0)
2015–2016 → Perugia Calcio (wyp.) 34 (0)
2016–2018 → Atalanta BC (wyp.) 50 (0)
2019– AS Roma 65 (3)
W sumie: 205 (5)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2011  Włochy U-19 1 (0)
2012  Włochy U-20 1 (0)
2017–  Włochy 21 (0)
W sumie: 23 (0)
  1. ↑ Aktualne na: 23 października 2022. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 14 czerwca 2022.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy
I miejsceEuropa 2020
Liga Narodów UEFA
brąz Holandia 2022/2023

Leonardo Spinazzola (ur. 25 marca 1993 w Foligno) – włoski piłkarz grający na pozycji pomocnika we włoskim klubie AS Roma.

Kariera klubowa

Treningi piłkarskie rozpoczął w Virtusie Foligno w wieku 6 lat. W wieku 14 lat trafił do AC Siena, a w wieku 17 lat – do Juventusu, do którego był wypożyczony. W czerwcu 2012 został wykupiony przez Juventus, jednakże Siena wciąż miała połowę praw do zawodnika. W lipcu 2012 został wypożyczony do Empoli FC. W styczniu 2013 został wypożyczony do Virtusu Lanciano, a w sierpniu 2013 do AC Siena. W sierpniu 2014 został wypożyczony do Atalanty BC. W lutym 2015 został wypożyczony do Vicenzy Calcio, a w lipcu 2015 do Perugii Calcio. W lipcu 2016 został wypożyczony na dwa sezony do Atalanty BC.

Kariera reprezentacyjna

Młodzieżowy reprezentant Włoch. W dorosłej reprezentacji zadebiutował 28 marca 2017 w wygranym 2:1 meczu towarzyskim z Holandią. 2 Lipca 2021 podczas wygranego meczu z Belgią w ramach Euro 2020 doznał zerwania ścięgna Achillesa boisko opuścił na noszach

Przypisy

  1. ↑ Matteo Magri: «Non avrei mai fatto il calciatore senza la forza di mia madre». Corriere della Sera Bergamo, 2016-11-26. [dostęp 2017-03-29]. (wł.).
  2. ↑ Chi è. „Corriere della Sera Bergamo”, s. 11, 2016-11-26. (wł.).
  3. ↑ Il mercato dei giovani bianconeri. Juventus F.C., 2012-06-19. [dostęp 2017-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-22)]. (wł.).
  4. ↑ David Biuzzi: Con Boniperti e Spinazzola l’Empoli ha messo le ali. Il Tirreno, 2012-07-05. [dostęp 2017-03-29]. (wł.).
  5. ↑ Plasmati e Spinazzola per l'attacco rossonero. Virtus Lanciano, 2013-01-28. [dostęp 2017-03-29]. (wł.).
  6. ↑ Depositati i tesseramenti di Pulzetti, Giacomazzi, Spinazzola. AC Siena, 2013-08-10. [dostęp 2017-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-05)]. (wł.).
  7. ↑ Giuseppe Giannone: Spinazzola all'Atalanta in prestito. Tutto Mercato Web, 2014-08-11. [dostęp 2017-03-29]. (wł.).
  8. ↑ Leonardo Spinazzola in biancorosso. Vicenza Calcio, 2015-02-02. [dostęp 2017-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-07)]. (wł.).
  9. ↑ Spinazzola in prestito al Perugia. Juventus F.C., 2015-07-22. [dostęp 2017-03-29]. (wł.).
  10. ↑ Leonardo Spinazzola all'Atalanta. Atalanta BC, 2016-07-07. [dostęp 2017-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-28)]. (wł.).
  11. ↑ Convocazioni e presenze in campo – Spinazzola Leonardo. Federazione Italiana Giuoco Calcio. [dostęp 2017-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-21)]. (wł.).
  12. ↑ Olanda-Italia 1-2: Eder e Bonucci trascinano i debuttanti. la Repubblica, 2017-03-28. [dostęp 2017-03-29]. (wł.).
  13. ↑ Esordio in Nazionale per Petagna e Spinazzola. Atalanta BC, 2017-03-28. [dostęp 2017-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-30)]. (wł.).
  14. ↑ Koszmarna diagnoza! Najgorsze obawy stały się faktem! [online], sport.interia.pl [dostęp 2021-07-03] (pol.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.