Lech Garlicki
Państwo działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

23 sierpnia 1946
Warszawa

Profesor nauk prawnych
Specjalność: prawo konstytucyjne
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1973

Habilitacja

1978

Profesura

1987

Doktor honoris causa
Uniwersytet Gdański – 2017
Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Warszawski

Sędzia Trybunału Konstytucyjnego
Okres spraw.

1 grudnia 1993–1 grudnia 2001

Polski sędzia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka
Okres spraw.

2002–2012

Poprzednik

Jerzy Makarczyk

Następca

Krzysztof Wojtyczek

Odznaczenia

Lech (Leszek) Garlicki (ur. 23 sierpnia 1946 w Warszawie) – polski prawnik, specjalista w dziedzinie prawa konstytucyjnego, profesor nauk prawnych, sędzia Trybunału Konstytucyjnego (1993–2001) i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (2002–2012).

Życiorys

Syn Stanisława Garlickiego i brat Andrzeja Garlickiego. W 1968 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, w 1973 obronił rozprawę doktorską, a w 1978 habilitacyjną. W 1987 został profesorem nauk prawnych, stając się najmłodszym wówczas w Polsce profesorem w tej dziedzinie. Jako naukowiec związany z Uniwersytetem Warszawskim, pracując na stanowisku profesora zwyczajnego. W latach 1981–1987 zajmował stanowisko dyrektora Instytutu Nauk o Państwie i Prawie na tej uczelni, od 1987 do 1989 kierował Zakładem Prawa Konstytucyjnego. Prowadził wykłady także na uniwersytetach w Stanach Zjednoczonych, RFN, Francji i Japonii (m.in. Uniwersytet Telawiwski, Uniwersytet Hongkoński, Uniwersytet Nowojorski, Washington University in St. Louis i Uniwersytet Yale). W latach 1980–1993 praktykował równocześnie jako adwokat.

W latach 80. brał udział w pracach nad projektami ustawy o Trybunale Konstytucyjnym i ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich, uczestniczył jako ekspert w pracach Okrągłego Stołu.

W 1993 Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wybrał go na członka Trybunału Konstytucyjnego. Jego kadencja upłynęła w 2001. Dwukrotnie był członkiem Rady Legislacyjnej działającej przy prezesie Rady Ministrów (1987–1992 i w 2002). W latach 2001–2002 pełnił funkcję prezesa zarządu Polskiego Towarzystwa Prawa Konstytucyjnego. Został też członkiem założycielem Europejskiego Instytutu Prawa oraz członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawa Konstytucyjnego i wiceprzewodniczącym Sekcji Polskiej tej organizacji, a także członkiem redakcji prawniczych periodyków (takich jak „Państwo i Prawo”, „Przegląd Sejmowy”, „Przegląd Sądowy” i inne). 26 czerwca 2002 podjął obowiązki sędziego Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. W trakcie drugiej kadencji 4 listopada 2011 został przewodniczącym IV Sekcji ETPC.

Autor ponad 500 publikacji (2017), w tym ponad 150 w językach obcych. Włada biegle językami: angielskim, rosyjskim, francuskim i niemieckim.

Wyróżniony tytułem doctora honoris causa Uniwersytetu Gdańskiego (2017).

Odznaczenia

Wybrane publikacje

  • Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych Ameryki: konstytucja – polityka – prawa obywatelskie, Ossolineum, Wrocław 1982.
  • Ewolucja polskiego prawa państwowego w latach 1980–1982 (naczelne organy państwowe), IOZiDK, Warszawa 1983.
  • Ustrój polityczny Republiki Federalnej Niemiec, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1985.
  • Sądownictwo konstytucyjne w Europie Zachodniej, PWN, Warszawa 1987.
  • Trybunał Konstytucyjny. Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym. Komentarz (współautor), Wyd. Sejmowe, Warszawa 1996.
  • Polskie prawo konstytucyjne. Zarys wykładu, Liber, Warszawa 1997 (wielokrotnie wznawiane).
  • Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz (redaktor i współautor), Wyd. Sejmowe, Warszawa 1999 (wielokrotnie wznawiane).

Uwagi

  1. ↑ Źródła urzędowe podają imię Lech. Imieniem tym sygnowane były orzeczenia TK, w których wydawaniu brał udział. W publikacjach książkowych widnieje z reguły pod imieniem Leszek.

Przypisy

  1. 1 2 Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 listopada 1993 r. w sprawie wyboru członków Trybunału Konstytucyjnego (M.P. z 1993 r. nr 62, poz. 557).
  2. ↑ Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 września 1999 r. sygn. akt K. 11/99 (M.P. z 1999 r. nr 30, poz. 459).
  3. ↑ Wykaz publikacji w katalogu Biblioteki Narodowej. [dostęp 2012-04-19].).
  4. 1 2 3 4 Nota biograficzna na stronie Trybunału Konstytucyjnego. [dostęp 2014-08-31].
  5. ↑ Prof. dr hab. Lech Garlicki, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2012-04-19].
  6. 1 2 3 4 5 Prof. Lech Garlicki doktorem honoris causa Uniwersytetu Gdańskiego. naukawpolsce.pap.pl, 23 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-23].
  7. 1 2 Prof. dr hab. Leszek Garlicki. uw.edu.pl. [dostęp 2012-04-19].
  8. ↑ Judge Lech Garlicki. WashULaw. [dostęp 2020-10-09]. (ang.).
  9. ↑ Composition of the Court. echr.coe.int. [dostęp 2012-04-19]. (ang.).
  10. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 listopada 2001 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2002 r. nr 8, poz. 148).
  11. ↑ Odznaka Honorowa „Bene merito” dla Lecha Garlickiego. msz.gov.pl, 10 stycznia 2013. [dostęp 2013-07-06].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.