Laurent Cantet

Laurent Cantet (2008)
Data i miejsce urodzenia

15 czerwca 1961
Melle

Data i miejsce śmierci

25 kwietnia 2024
Paryż

Zawód

reżyser, scenarzysta, operator filmowy

Lata aktywności

od 1987

Laurent Cantet (ur. 15 czerwca 1961 w Melle, zm. 25 kwietnia 2024 w Paryżu) – francuski reżyser, scenarzysta i operator filmowy. Twórca kina zaangażowanego społecznie, o zacięciu lewicowym, inspirowanego twórczością brytyjskiego socjalisty Kena Loacha. Laureat Złotej Palmy podczas 61. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes za film pod tytułem Klasa (2008).

Życiorys

Urodził się w zachodniej Francji w rodzinie nauczycieli z Ardilleux. Po studiach fotograficznych na Uniwersytecie w Marsylii, w 1986 ukończył prestiżową paryską uczelnię filmową Institut des hautes études cinématographiques (IDHEC). W szkole tej poznał wielu przyszłych reżyserów, z którymi później współpracował, m.in. Dominika Molla, Robina Campillo i Gilles’a Marchanda.

Karierę rozpoczął od pracy reżysera i operatora filmów krótkometrażowych. Rozgłos zyskał dzięki filmowi Zasoby ludzkie (1999), który opowiadał o konflikcie pracujących w jednej fabryce ojca-szarego pracownika i syna na stanowisku kierowniczym. Obraz chwalono za umiejętne odniesienie się do takich tematów jak różnice klasowe, zachowania korporacyjne czy etyka w miejscu pracy. Film przyniósł twórcy m.in. Cezara i Nagrodę Louisa Delluca za najlepszy debiut reżyserski oraz Europejską Nagrodę Filmową dla odkrycia roku.

Następne dwa filmy Canteta, Odjazd (2001) i Na południe (2005), przypieczętowały jego pozycję sztandarowego specjalisty od kina zaangażowanego społecznie. Pierwszy tytuł był historią mężczyzny, który traci pracę i postanawia ukrywać ten fakt przed swoją rodziną. Na południe z kolei piętnowało rozprzestrzeniające się zjawisko seksturystyki. Główną rolę podstarzałej profesor filozofii, która "sponsoruje" osiemnastoletniego Haitańczyka, zagrała Charlotte Rampling.

Największy jak dotąd sukces zapewnił Cantetowi fabularyzowany dokument zatytułowany Klasa (2008), który zdobył Złotą Palmę podczas 61. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes i nominację do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Poprzez pryzmat tytułowej szkolnej klasy na paryskich przedmieściach reżyser umiejętnie ukazał swoisty mikrokosmos i wieloetniczny tygiel, w którym uwidaczniają się problemy współczesnej demokracji. Film był antytezą głośnego Stowarzyszenia Umarłych Poetów (1989) w reżycerii Petera Weira z Robinem Williamsem w roli głównej, gdyż nie gloryfikował postaci nauczyciela jako charyzmatycznego mistrza, lecz – pomimo całej sympatii – ukazywał również jego wady i niedociągnięcia.

Po sukcesie Klasy Cantet zaczął kręcić filmy poza Francją. Na Kubie wyreżyserował jeden z epizodów filmu nowelowego pod tytułem 7 dni w Hawanie (2012) oraz fabułę pod tytułem Powrót do Itaki (2014). W Kanadzie powstał film pod tytułem Foxfire (2012), adaptacja powieści autorstwa Joyce Carol Oates. Najnowsze dzieło reżysera zatytułowane Letnia szkoła życia (2017), miało swoją premierę w sekcji Un Certain Regard podczas 70. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes.

Filmografia

Reżyser

Filmy fabularne

Filmy krótkometrażowe

  • 1994: Tous à la manif
  • 1995: Jeux de plage

Przypisy

  1. ↑ Le réalisateur Laurent Cantet, Palme d’or en 2008 pour "Entre les murs", est mort à l'âge de 63 ans [online], Franceinfo, 25 kwietnia 2024 [dostęp 2024-04-25] (fr.).
  2. 1 2 Klasa: W kontrze do "Stowarzyszenia Umarłych Poetów". Polityka. [dostęp 2018-02-04]. (pol.).
  3. ↑ Laurent Cantet: Biography. Festival Scope. [dostęp 2018-02-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-05)]. (ang.).
  4. ↑ O’Shaughnessy 2015 ↓, s. 3-29.
  5. ↑ FILM FESTIVAL REVIEWS; A White-Collar Innocent In Blue-Collar Territory. The New York Times. [dostęp 2018-02-04]. (ang.).
  6. ↑ Laurent Cantet: Awards. IMDb. [dostęp 2018-02-04]. (ang.).
  7. ↑ Laurent Cantet's 'Heading South' Shows the Ache of Blinding Lust in a Sexual Paradise Lost. The New York Times. [dostęp 2018-02-04]. (ang.).
  8. ↑ Laurent Cantet. Head of 'The Class. Variety. [dostęp 2018-02-04]. (ang.).
  9. ↑ Laurent Cantet. IMDb. [dostęp 2018-02-04]. (ang.).
  10. ↑ Laurent Cantet. Filmweb. [dostęp 2018-02-04]. (pol.).

Bibliografia

  • Martin O’Shaughnessy: Laurent Cantet. Manchester: Manchester University Press, 2015. ISBN 978-1-78499-210-1. OCLC 903675127.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.