Laura Robson
Państwo

 Wielka Brytania

Data i miejsce urodzenia

21 stycznia 1994
Melbourne

Wzrost

180 cm

Gra

leworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery

2022

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0 WTA, 3 ITF

Najwyżej w rankingu

27 (8 lipca 2013)

Australian Open

3R (2013)

Roland Garros

1R (2012, 2013, 2016)

Wimbledon

4R (2013)

US Open

4R (2012)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

0 WTA, 4 ITF

Najwyżej w rankingu

82 (17 marca 2014)

Australian Open

QF (2010)

Wimbledon

2R (2013, 2017)

US Open

2R (2015)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Igrzyska olimpijskie
srebroLondyn 2012tenis ziemny
(gra mieszana)

Laura Robson (ur. 21 stycznia 1994 w Melbourne) – brytyjska tenisistka, srebrna medalistka Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 w grze mieszanej, zdobywczyni nagrody WTA w kategorii „Debiut Roku” (2012).

Kariera tenisowa

Urodzona w Australii, w wieku 18 miesięcy przeniosła się z rodziną do Singapuru, skąd w wieku 6 lat przeprowadziła się na stałe do Wielkiej Brytanii, którą reprezentowała.

Na koncie Robson jako juniorki znajdowały się zwycięstwa w turniejach w Vierumäki, Leeuwarden, dwukrotnie w Bradenton oraz, jako największy sukces w karierze, w turnieju gry pojedynczej dziewcząt podczas Wimbledonu, który wygrała w wieku 14 lat i 166 dni.

Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 rozgrywanych na trawiastych kortach Wimbledonu zdobyła srebrny medal w rywalizacji mikstowej. Jej partnerem był Andy Murray. W finale ulegli Wiktoryi Azarance i Maksowi Mirnemu 6:2, 3:6, 8–10.

Jej największymi sukcesami w turniejach wielkoszlemowych były czwarte rundy US Open 2012 i Wimbledonu 2013.

We wrześniu 2012 roku osiągnęła jedyny finał turnieju tenisowego zaliczanego do cyklu WTA. Miało to miejsce w chińskim Kantonie, gdzie w finale uległa Hsieh Su-wei. W marcu 2013 roku osiągnęła w Miami pierwszy finał zawodów deblowych. Razem z Lisą Raymond przegrały z Nadieżdą Pietrową i Katariną Srebotnik 1:6, 6:7(2).

W 2017 roku razem z Jocelyn Rae awansowały do spotkania finałowego zawodów deblowych w Nottingham. Przegrały w nim 4:6, 6:4, 4–10 z deblem Monique AdamczakStorm Sanders.

16 maja 2022 poinformowała o zakończeniu kariery zawodowej.

Finały turniejów WTA

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)

Gra pojedyncza 1 (0–1)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Finalistka 1. 22 września 2012 Kanton Twarda Hsieh Su-wei 3:6, 7:5, 4:6

Gra podwójna 2 (0–2)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Finalistka 1. 31 marca 2013 Miami Twarda Lisa Raymond Nadieżda Pietrowa
Katarina Srebotnik
1:6, 6:7(2)
Finalistka 2. 18 czerwca 2017 Nottingham Trawiasta Jocelyn Rae Monique Adamczak
Storm Sanders
4:6, 6:4, 4–10

Gra mieszana 1 (0–1)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Finalistka 1. 5 sierpnia 2012 Londyn Trawiasta Andy Murray Wiktoryja Azaranka
Maks Mirny
6:2, 3:6, 8–10

Wygrane turnieje rangi ITF

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 – 80 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 – 60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza

Data Turniej ($)Naw. Finalistka Wynik
1.09/11/2008 Sunderland 10 000twarda Samantha Vickers 6:3, 6:2
2.14/08/2016 Landisville 25 000twarda Julia Elbaba 6:0, 6:0
3.21/05/2017 Kurume 60 000dywanowa Katie Boulter 6:3, 6:4

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych

Gra pojedyncza (3)

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2008 Wimbledon Trawiasta Noppawan Lertcheewakarn 6:3, 3:6, 6:1
Finalistka 2009 Australian Open Twarda Ksienija Pierwak 3:6, 1:6
Finalistka 2010 Australian Open Twarda Karolína Plíšková 1:6, 6:7(5)

Przypisy

  1. Laura Robson wins WTA's newcomer of the year award. BBC Sport, 27 listopada 2012. [dostęp 2023-10-29]. (ang.).
  2. Szymon Adamski: Srebrna medalistka olimpijska kończy karierę. Wróżono jej ogromne sukcesy. Sportowe Fakty, 2022-05-16. [dostęp 2022-05-16].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.