Lactarius romagnesii Bon – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Lactarius, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1979 r. Marcel Bon i nadana przez niego nazwa naukowa jest aktualna. Upamiętnił nią francuskiego mykologa H.Ch.L. Romagnesi. Synonimy:

• Lactarius fuliginosus f. speciosus J.E. Lange 1928
• Lactarius picinus var. speciosus (J.E. Lange) Romagn. 1949
• Lactarius ruginosus var. speciosus (J.E. Lange) A. Favre 2008
• Lactarius speciosus (J.E. Lange) Romagn. 1957.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 3–9(12) cm, z garbem, brzeg częściowo żłobkowany, powierzchnia pomarszczona, o barwie od ciemnobrązowej do czarnobrązowej.

Blaszki

Nieco zbiegające, rzadkie, wypukłe, szerokie, białawe, kremowożółte, ochrowożółte.

Trzon

Walcowaty, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia o barwie od przydymionego brązu do szarobrązowej, wierzchołek jaśniejszy.

Miąższ

Biały, po uszkodzeniu zmieniający kolor na różowo-łososiowy. Smak początkowo łagodny, potem cierpki i gorzki. Mleczko białe, nie zmieniające barwy.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki ochrowożółte z jasnoróżowym odcieniem, 8–8,7 × 7–7,5 µm.

Gatunki podobne

Mleczaj ciemny (Lactarius picinus), mleczaj jelonek (Lactarius fuliginosus), mleczaj przydymiony (Lactarius lignyotus), mleczaj bezstrefowy (Lactarius azonites).

Występowanie i siedlisko

Znane są jego stanowiska głównie w Europie, poza nią podano tylko jedno nad Morzem Czarnym i kilka we wschodniej części Ameryki Północnej. Gatunek rzadki. W Polsce do 2003 r. gatunek ten był nieznany, w 2019 r. podano jego stanowisko w Puszczy Białowieskiej.

Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje na wapiennych glebach w lasach liściastych, zwłaszcza bukowych.

Znaczenie

Jest grzybem niejadalnym. Pomimo początkowego łagodnego smaku, nie smakuje dobrze.

Przypisy