Mleczaj jelonek

Mleczaj jelonek
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	podstawczaki
Klasa	pieczarniaki
Rząd	gołąbkowce
Rodzina	gołąbkowate
Rodzaj	mleczaj
Gatunek	mleczaj jelonek
	Nazwa systematyczna
	Lactarius fuliginosus (Fr.) Fr.; Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 348 (1838) [1836-1838]
	Zasięg

Mleczaj jelonek (Lactarius fuliginosus (Fr.) Fr.) – gatunek grzybów z rodziny gołąbkowatych.

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Lactarius, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1821 r. Elias Fries nadając mu nazwę Agaricus fuliginosus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu ten sam autor, w 1838 r. przenosząc go do rodzaju Lactarius. Niektóre synonimy naukowe:

Agaricus fuliginosus Fr. 1821
Galorrheus fuliginosus (Krapf) P. Kumm. 1871
Lactifluus fuliginosus (Fr.) Kuntze 1891

Nazwę polską podała Alina Skirgiełło w 1998 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też pod nazwami: rydz czarny, bedłka ostra, jelonek, rydz paskudny.

Morfologia

Kapelusz

Początkowo płaski – starszy – nieco wklęsły, ciemnobrązowy – młody – delikatnie aksamitny, matowy i suchy. Do 8 cm średnicy.

Blaszki

Żółtobrązowe, umiarkowanie gęste, przyrośnięte do trzonu lub zbiegające.

Trzon

Trochę jaśniejszy od kapelusza, na szczycie nie pomarszczony.

Miąższ

Biały; z obficie wydzielającym się białym, powoli czerwieniejącym i dosyć gorzkim mleczkiem.

Wysyp zarodników

Jasnoochrowy.

Występowanie

Przeważnie w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod bukami. W Polsce jest pospolity.

Gatunki podobne

Mleczaj ciemny (Lactarius picinus) ma kapelusz jeszcze ciemniejszy,a stary trochę żeberkowany, mleczko białe i dosyć piekące; występuje w górskich lasach iglastych.

Przypisy

1 2 3 Index Fungorum. [dostęp 2013-03-05]. (ang.).
↑ Species Fungorum. [dostęp 2013-04-15]. (ang.).
↑ Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
1 2 3 4 5 6 Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: MUZA SA, 2006, s. 164. ISBN 83-7319-976-4.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[if-1] 1 2 3 Index Fungorum. [dostęp 2013-03-05]. (ang.).

[sf-2] Species Fungorum. [dostęp 2013-04-15]. (ang.).

[checklist-3] Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.

[grzyby-4] 1 2 3 4 5 6 Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: MUZA SA, 2006, s. 164. ISBN 83-7319-976-4.