Kyliks Apollina – kyliks białogruntowany z 480 roku p.n.e., z przedstawieniem Apolla, znajdujący się w zbiorach Muzeum Archeologicznego w Delfach.

Naczynie zostało wykonane ok. 480 roku p.n.e. w technice białogruntowanej przez nieznanego artystę, utożsamianego przez niektórych badaczy z Malarzem Berlińskim .

Opis

W wewnętrznym medalionie zawarto przedstawienie Apollina siedzącego na prostym stołku (difros) o składanych nogach dekoracyjnie zakończonych łapami lwa. Bóstwo odziane jest w biały chiton bez rękawów, spięty na ramionach zapinkami, i w narzucony na niego czerwony himation okrywający częściowo tułów i nogi . Jego jasnowłosą głowę zdobi złoty wieniec z mirtu . Bóg ukazany jest w trakcie rytuału libacji, wylewający wino z obrzędowej fiale. W lewej ręce trzyma siedmiostrunową lirę ze skorupy żółwia. Naprzeciw, z lewej strony siedzi spoglądający na niego kruk . Zewnętrzna strona naczynia jest w całości czarnopokostowana.

Scena może nawiązywać do mitu o córce króla Lapitów Flegiasa – Koronis, w której kochał się Apollo, a której imię pochodzi od greckiego korōne, co oznacza kruka. Inne interpretacje wskazują na kruka jako ptaka o zdolnościach proroczych , będącego uznanym przez Greków atrybutem Apollina.

Ukazanie barwnych postaci na białym tle było techniką charakterystyczną dla malarstwa wazowego Attyki w V wieku p.n.e. 

Naczynie zostało znalezione w grobie w Delfach, należy do zbiorów miejscowego Muzeum Archeologicznego .

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

• E. Partida: Permanent exhibition of the Archaeological Museum of Delphi: Attic white-ground kylix. [w:] Ministry of Culture and Sports [on-line]. 2007. [dostęp 2019-05-17]. (ang.).
• Photios M. Petsas: Delphi: Monuments and Museum. Athens: Krene Editions, 2019. (ang.).