Krytyka językowa – działalność metajęzykowa mająca na celu doskonalenie poziomu wypowiedzi językowych; jedna z fundamentalnych koncepcji Praskiego Koła Lingwistycznego. Polega na formułowaniu ideologicznych i estetycznych oczekiwań językowych oraz dążeniu do urzeczywistnienia tych oczekiwań w wypowiedziach językowych. Przedmiotem krytyki językowej są wypowiedzi językowe, które odstępują od wyobrażeń nt. kultury języka.

W krytyce językowej uczestniczą zarówno zwykli użytkownicy języka, jak i specjaliści. Fachowa krytyka językowa opiera się na teoretycznych kryteriach oceny, tj. kryteriach kodyfikacji i kultury mowy. Są to takie kryteria jak normatywność, funkcjonalność i systemowość (które często – choć nie zawsze – pokrywają się ze sobą).

W zależności od podejścia krytyka językowa może dążyć do purystycznej oceny zachowań językowych (zob. puryzm) bądź do traktowania ich w sposób bardziej tolerancyjny.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 jazyková kritika [online], Encyclopaedia Beliana, listopad 2013 [dostęp 2019-11-27] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-27] (słow.).
  2. ↑ Jozef Ružička, Jazyk a štýl modernej prózy, wyd. 1, Bratislava: Vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 1965, s. 160, OCLC 6491912 (słow. • cz.).
  3. 1 2 Roman Jakobson, Úvodem, [w:] Jindřich Toman (red.), Selected Writings: Completion, Volume 2, Berlin, Boston: Walter de Gruyter, 2014, s. 125–133, DOI: 10.1515/9783110307375.125, ISBN 978-3-11-030737-5, OCLC 863305912 (ang.), patrz s. 127.
  4. ↑ Dolník 1998 ↓, s. 35.
  5. ↑ Dolník 1998 ↓, s. 37.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.