| Dane obserwacyjne (J2000) | |||||
| Gwiazdozbiór | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Rektascensja |
19h 00m 40,402s | ||||
| Deklinacja |
+44° 01′ 35,37″ | ||||
| Paralaksa (π) |
0,001699 ± 0,000028″ | ||||
| Odległość | |||||
| Wielkość obserwowana (pasmo V) |
16,3m | ||||
| Ruch własny (RA) |
−1,778 ± 0,057 mas/rok | ||||
| Ruch własny (DEC) |
−0,365 ± 0,063 mas/rok | ||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||
| Typ widmowy |
K5 | ||||
| Masa |
0,62 M☉ | ||||
| Promień |
0,58 R☉ | ||||
| Temperatura |
4404 K | ||||
| Alternatywne oznaczenia | |||||
| |||||
Kepler-55 – gwiazda w gwiazdozbiorze Lutni, odległa o około 1920 lat świetlnych od Słońca. Gwiazda ma układ planetarny złożony z pięciu planet.
Charakterystyka
Jest to pomarańczowy karzeł należący do typu widmowego K5. Gwiazda ma temperaturę około 4400 K. Nie jest widoczna gołym okiem, jej obserwowana wielkość gwiazdowa to zaledwie 16,3m. Wokół tej gwiazdy krąży pięć znanych planet, odkrytych metodą obserwacji tranzytu przez Kosmiczny Teleskop Keplera.
Układ planetarny
Układ planetarny gwiazdy Kepler-55 jest bardzo ciasny, podobnie jak wcześniej odkryte układy gwiazd Kepler-11 i Kepler-32. Obecnie znane są tylko rozmiary planet i okresy ich obiegu. Wszystkie planety mają promienie w granicach 1,5–2,5 promienia Ziemi.
Analizy stabilności układu nakładają ograniczenia na masę tych planet – największe planety Kepler-55b i c mają masy nie większe niż odpowiednio 1,49 i 1,11 MJ.
| Planeta | Masa (MJ) |
Promień (R🜨) |
Okres orbitalny (d) |
Rok odkrycia |
| d | 1,59 | 2,211099 ± 4×10−6 | 2012 | |
| e | 1,55 | 4,617534 ± 2,1×10−5 | 2012 | |
| f | 1,59 | 10,198545 ± 4,5×10−5 | 2014 | |
| b | <1,49 | 2,5 | 27,94811 ± 0,00024 | 2014 |
| c | <1,11 | 2 | 42,151642 ± 5,3×10−5 | 2014 |
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Kepler-55 w bazie SIMBAD (ang.)
- 1 2 3 4 Kepler-55b w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.)
- 1 2 3 4 5 6 Jason H. Steffen, et al.. Transit timing observations from Kepler – VII. Confirmation of 27 planets in 13 multiplanet systems via transit timing variations and orbital stability. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”. 428 (2), s. 1077–1087, 2013. DOI: 10.1093/mnras/sts090. arXiv:1208.3499. Bibcode: 2013MNRAS.428.1077S.
- 1 2 Ronald L. Gilliland i inni, Hubble space telescope high-resolution imaging of Kepler small and cool exoplanet host stars, „The Astronomical Journal”, 1, 149, 2015, s. 24, DOI: 10.1088/0004-6256/149/1/24, arXiv:1407.1009.
- ↑ Jason F. Rowe, et al.. Validation of Kepler's Multiple Planet Candidates. III: Light Curve Analysis & Announcement of Hundreds of New Multi-planet Systems. „The Astrophysical Journal”. 784 (1). s. 45. DOI: 10.1088/0004-637X/784/1/45. arXiv:1402.6534. Bibcode: 2014ApJ...784...45R. (ang.).
- 1 2 Kepler-55c w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.)
- 1 2 Kepler-55d w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.)
- 1 2 Kepler-55e w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.)
- 1 2 Kepler-55f w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.)