Kazimierz Marczyński
porucznik
Data i miejsce urodzenia

26 lutego 1899
Pniewy

Data i miejsce śmierci

8 grudnia 1994
Leszno

Przebieg służby
Lata służby

1918–1939

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

17 Pułk Ułanów Wielkopolskich

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
powstanie wielkopolskie
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Kazimierz Marczyński (ur. 26 lutego 1899 w Pniewach, zm. 8 grudnia 1994 w Lesznie) – porucznik Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 26 lutego 1899 w Pniewach, w powiecie żnińskim, w rodzinie Michała i Marianny z domu Siekierka. W latach 1905–1912 uczęszczał do czterooddziałowej szkoły powszechnej w Ostrówce i Jadownikach. W 1907 wziął udział w strajku szkolnym. 15 czerwca 1917 został wcielony do armii niemieckiej i wysłany na front francuski. 9 marca 1918 został ranny. 18 grudnia 1918 zdezerterował.

Wziął czynny udział z bronią w ręku w powstaniu wielkopolskim. Od 28 grudnia 1918 do 18 lutego 1919 uczestniczył w walkach o Żnin i okolice pod dowództwem por. Roloffa w Kompanii Żnińskiej. Następnie został przeniesiony do 3 pułku Ułanów Wielkopolskich (później przemianowanego na 17 pułk Ułanów Wielkopolskich) i służył w tej formacji przez kolejnych 20 lat. 1 marca 1936 awansował na starszego wachmistrza. 25 sierpnia 1939, w czasie mobilizacji, został przydzielony do Ośrodka Zapasowego Kawalerii „Kraśnik” na stanowisko podoficera płatnika.

30 września 1939 dostał się do niewoli niemieckiej. W październiku 1939 uciekł z niewoli i powrócił do Leszna, gdzie pracował przymusowo. Aresztowany przez Gestapo i osadzony w Forcie VII. W 1940 został zwolniony i przekazany do stadniny koni w Łącku. Następnie pracował po wyzwoleniu na PKP w Lesznie. 31 października 1959 przeszedł na emeryturę. W 1972 został mianowany podporucznikiem, a w 1991 porucznikiem. Zmarł 8 grudnia 1994 w Lesznie. Został pochowany na cmentarzu parafialnym przy ul. Kąkolewskiej w Lesznie.

Był żonaty, miał dwóch synów: Czesława (ur. 17 lipca 1928) i Zbigniewa (ur. 18 marca 1930).

Ordery i odznaczenia

2 marca 1936 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.

Przypisy

  1. Kolekcja ↓, s. 1.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Lista odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Wielkopolskie Towarzystwo Genealogiczne „Gniazdo”. [dostęp 2022-02-13].
  3. 1 2 3 4 Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego – baza on-line. Wielkopolskie Towarzystwo Genealogiczne „Gniazdo”. [dostęp 2022-02-13].
  4. 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-13]..
  5. 1 2 3 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-13]..
  6. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-13]..
  7. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-13]..
  8. Kolekcja ↓, s. 2, 4.
  9. 1 2 Kolekcja ↓, s. 4.
  10. Kolekcja ↓, s. 3.
  11. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
  12. 1 2 Śliwiński 2010 ↓, s. 139.
  13. 1 2 3 Śliwiński 2010 ↓, s. 140.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 23 lipca 1921, s. 1189.
  15. Księga Jazdy Polskiej 1938 ↓, s. 416.
  16. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-13]..
  17. Wasiutyński 1929 ↓, s. 19.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 31 października 1938, s. 9.
  19. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1 foto, 3.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.