Karol Kiedrzyński
rotmistrz
Data i miejsce urodzenia

5 lipca 1897
Pietropawłowsk

Data i miejsce śmierci

13 lipca 1942
KL Auschwitz

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Odznaczenia

Karol Kiedrzyński (ur. 5 lipca 1897 w Pietropawłowsku, zm. 13 lipca 1942 w KL Auschwitz) – rotmistrz Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 5 lipca 1897 w Pietropawłowsku, w ówczesnym obwodzie akmolińskim, w rodzinie Franciszka Władysława i Wiktorii z Golczów. W 1903, po śmierci ojca, przyjechał do Warszawy. W 1915 ukończył 8-klasową Szkołę Realną Witolda Wróblewskiego. Przed I wojną światową był studentem Politechniki i członkiem Polskiej Drużyny Strzeleckiej w Warszawie.

12 lutego 1915 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do II plutonu 2. szwadronu I Dywizjonu Kawalerii. Od 28 września tego roku służył na froncie. 7 lipca 1916 pod Trojanówką został ranny i wzięty do niewoli. Uwolniony w drodze wymiany jeńców. 14 lutego 1917 zwolniony ze szpitala w Litomierzycach jako inwalida. 9 kwietnia 1917 znajdował się w Stacji Zbornej Legionów Polskich w Pradze i został przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. 30 czerwca 1917 w Lublinie został zwolniony z Legionów, jako niezdolny do wszelkiej służby.

1 czerwca 1921 jako podporucznik znajdował się w Szpitalu Mokotowskim w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był 27 pułk ułanów. Później został formalnie przeniesiony do rezerwy i jako oficer rezerwy zatrzymany w służbie czynnej, w 1 pułku szwoleżerów w Warszawie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 kwietnia 1921 i 2. lokatą w korpusie oficerów rezerwy jazdy. Później, w tym samym stopniu i starszeństwie, został przemianowany na oficera zawodowego. W listopadzie 1924 został przydzielony z macierzystego pułku do 2 szwadronu pionierów w Warszawie na stanowisko młodszego oficera szwadronu. 2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień rotmistrza w korpusie oficerów kawalerii i 27. lokatą. W kwietniu 1933 został przeniesiony do Departamentu Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko referenta. W marcu 1934 był w tym departamencie kierownikiem referatu. Z dniem 1 listopada 1934 do Biura Personalnego MSWojsk. Z dniem 1 listopada 1935 został przeniesiony w stan spoczynku. 18 grudnia tego roku jako oficer stanu spoczynku został przeniesiony do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I, do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I. Mieszkał w Warszawie przy ul. 29 Listopada 24 m. 8. Sekretarz Sądu Koleżeńskiego Okręgu Stołecznego Związku Legionistów Polskich od 1937.

W czasie okupacji niemieckiej, w Warszawie, wraz z żoną Wandą z Puzinowskich włączył się w działalność konspiracyjną. 19 lub 20 listopada 1941 oboje zostali aresztowani przez Gestapo i osadzeni na Pawiaku. 18 kwietnia 1942 Karol przybył do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie został zamordowany 13 lipca tego roku, natomiast Wanda została skierowana do obozu Ravensbrück, ale przeżyła. Symboliczny grób Karola Kiedrzyńskiego znajduje się na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, gdzie pochowana została jego żona i teściowa.

Według Tadeusza Kryska-Karskiego rotmistrz Karol Kiedrzyński we wrześniu 1939 walczył w obronie Warszawy na stanowisku kwatermistrza 336 pułku piechoty. Natomiast według Ludwika Głowackiego kwatermistrzem 336 pp był rotmistrz Antoni Kiedrzyński. 28 września 1939 dowódca Armii „Warszawa” gen. dyw. Juliusza Rómmla odznaczył rotmistrza Antoniego Kiedrzyńskiego, kwatermistrza 336 pp Krzyżem Walecznych po raz czwarty. Wymieniony oficer dostał się do niemieckiej niewoli i przebywał kolejno w Oflagach X A, X C i VI B Dössel (od 17 września 1942).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  2. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-05-31]..
  3. ↑ Tu podano, że urodził się 5 lipca 1897Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-05-31]..
  4. 1 2 3 4 5 Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2023-10-30].
  5. 1 2 3 Żołnierze Niepodległości : Kiedrzyński Karol. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2022-05-31].
  6. ↑ Kolekcja ↓, s. 4.
  7. ↑ Kolekcja ↓, s. 2, 4.
  8. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 268, 686, jako ppor. Karol Józef Kiedrzyński ur. 5 lipca 1896.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 596.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 706.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 610.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 123 z 21 listopada 1924, s. 688.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 80, 537.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 287, 358.
  15. ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 51.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 153, 665.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 3 kwietnia 1929, s. 107.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933, s. 83.
  19. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934, s. 262.
  21. ↑ Kolekcja ↓, s. 9.
  22. ↑ Kolekcja ↓, s. 10.
  23. ↑ Kolekcja ↓, s. 11.
  24. ↑ Sprawozdanie Zarządu Okręgu Stołecznego Związku Legionistów Polskich w Warszawie za Czas od dn. 1.IV.1937 r. do dn. 30.IV.1939 r., s. 4.
  25. ↑ Informacja o więźniach : Metelski Marian. Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu. [dostęp 2022-05-31].
  26. ↑ Cmentarz Stare Powązki: KAROL KIEDRZYŃSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2022-05-31].
  27. ↑ Głowacki 1985 ↓, s. 331.
  28. ↑ Rómmel 1958 ↓, s. 382.
  29. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923, s. 32.
  30. ↑ Księga Jazdy Polskiej 1938 ↓, s. 413.
  31. ↑ M.P. z 1931 r. nr 111, poz. 163.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.