Blaufränkisch
‘Blaufränkisch’

Grono blaufränkisch w Lehrensteinsfeld (Badenia-Wirtembergia)
Gatunek

winorośl właściwa
(Vitis vinifera)

Inne nazwy

kékfrankos, lemberger, frankovka, gamé

Najstarsza nazwa

Blaufränkisch (1862)

Pochodzenie

Austria, Węgry albo Dalmacja

Ważne regiony uprawy

Węgry, Austria, Słowacja, Niemcy

Identyfikator VIVC

1459

Przeznaczenie owoców

wino

Kolor skórki

granatowoczarny

Cechy uprawowe
Dojrzewanie

późne

Blaufränkisch (węg. kékfrankos, niem. lemberger lub limberger, czeskie frankovka, słow. frankovka modrá) – czerwony, ciepłolubny, późno dojrzewający szczep wina, uprawiany głównie w Europie Środkowej: na Węgrzech i Słowacji, w Austrii i Niemczech.

Ze skrzyżowania odmiany z sankt laurent uzyskano odmiany zweigelt i andré.

Nazwa blaufränkisch jest w użyciu od 1862, kiedy to w Wiedniu odbyła się wystawa odmian winorośli.

Charakterystyka

Blaufränkisch wcześnie wypuszcza pąki, ale dojrzewa późno. Krzewy rosną bujnie. Szczep jest wrażliwy na mączniaka.

Powstałe ze szczepu wino ma przeważnie lekki, owocowy, raczej kwasowy charakter z wyczuwalnymi garbnikami i odrobiną pikanterii. Na charakter duży wpływ mają warunki klimatyczne w miejscu uprawy.

Rozpowszechnienie

W Austrii blaufränkisch jest popularny w Burgenlandzie, w okolicach Jeziora Nezyderskiego (Neusiedlersee) i cieszy się dobrą reputacją. Jest po zweigelcie najbardziej rozpowszechnioną czerwoną odmianą winorośli w kraju (w 2009 3225 ha). Wina są pełne i pikantne w smaku, czasami z nutami malin. Niekiedy dojrzewa w beczkach.

Na Węgrzech kékfrankos jest podstawową odmianą w regionie Eger i Soprón i uchodzi za jedną z najlepszych. Używane jest m.in. jako jeden ze składników popularnego węgierskiego wina Egri bikavér.

Frankovka modrá jest najważniejszą odmianą o ciemnej skórce na Słowacji. Uprawiana jest także w Czechach.

W Niemczech lemberger jest tradycyjnie uprawiany w Wirtembergii (1653 ha w 2012) na proste wina. Winnice obsadzone lembergerem w innych regionach są nieliczne. Pod względem powierzchni upraw odmiana była w 2012 siódmą wśród odmian o ciemnej skórce.

Na Bałkanach winnice obsadzone odmianą znajdują się w Bułgarii, Serbii, Rumunii i Chorwacji. Odmiana, znana jako frankova jest jedną z nielicznych czerwonych odmian w głębi Chorwacji.

Pod nazwą lemberger odmiana jest uprawiana od lat 40. XX wieku w amerykańskim stanie Waszyngton i kilku innych. Pojedynczy producenci produkują lembergera również w Australii i Japonii.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 116-118. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.).
  2. 1 2 Blaufränkisch w bazie danych Instytutu Hodowli Winorośli Geilweilerhof. [dostęp 2014-04-10]. (ang.).
  3. ↑ Walton i Glover 1998 ↓, s. 122.
  4. ↑ Stevenson 2005 ↓, s. 41.
  5. 1 2 3 Stevenson 2005 ↓, s. 389.
  6. ↑ Walton i Glover 1998 ↓, s. 114.
  7. ↑ MacNeil 2001 ↓, s. 70.
  8. ↑ Documentation 2011. Structure, wine, country, Austria. Austrian Wine. [dostęp 2014-04-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (14 lutego 2014)]. (ang.).
  9. ↑ MacNeil 2001 ↓, s. 561.
  10. ↑ Walton i Glover 1998 ↓, s. 121.
  11. ↑ Stevenson 2005 ↓, s. 418.
  12. 1 2 MacNeil 2001 ↓, s. 589.
  13. 1 2 3 Deutscher Wein Statistik 2013/2014, Deutscher Weininstitut, Mainz 2013 [dostęp 2015-08-07] [zarchiwizowane z adresu 2015-08-07] (niem. • ang.).
  14. ↑ Stevenson 2005 ↓, s. 379.
  15. ↑ Stevenson 2005 ↓, s. 427.
  16. ↑ MacNeil 2001 ↓, s. 575.

Bibliografia

  • Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.).
  • Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).
  • Stuart Walton, Brian Glover: The Ultimate Encyclopedia of Wine, Beer, Spirits and Liqueurs. Hermes House, 1998. ISBN 978-1840380859. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.