Juliusz Dudziński
Data i miejsce urodzenia

25 stycznia 1893
Radzymin, Królestwo Polskie

Data i miejsce śmierci

17 września 1939
Lublin, Polska

Poseł V kadencji Sejmu (II RP)
Okres

od 13 września 1938
do 17 września 1939

Przynależność polityczna

Obóz Zjednoczenia Narodowego

Odznaczenia

Juliusz Dudziński (ur. 25 stycznia 1893 w Radzyminie, zm. 17 września 1939 w Lublinie) – polski działacz niepodległościowy i polityk, poseł na Sejm IV i V kadencji w II RP, oficer kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 25 stycznia 1893 w Radzyminie, w rodzinie Antoniego i Józefy z Jasińskich. Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie rozpoczął studia na uniwersytecie w Liège, podczas których odbył kurs podoficerski Związku Strzeleckiego (działał w nim od 1912). Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, w której został komendantem obwodu radzymińskiego POW. Następnie wchodził w skład w 1 pułku ułanów Legionów Polskich. Od 5 lutego do 31 marca 1917 był słuchaczem kawaleryjskiego kursu oficerskiego. Kurs ukończył z wynikiem dostatecznym w stopniu starszego ułana. Od 1918 do 1922 służył w 1 pułku szwoleżerów, walcząc w wojnach polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej. Służbę zakończył jako dowódca szwadronu w stopniu rotmistrza.

Następnie, od 1922 prowadził własne, 100-ha gospodarstwo rolne w Gościeradzu. Działał wówczas w samorządzie terytorialnym – był członkiem rady gminnej, sejmiku powiatowego i wojewódzkiego. Pełnił też funkcję radcy i członka zarządu Wielkopolskiej Izby Rolniczej. Był również prezesem Banku Ludowego w Bydgoszczy oraz członkiem Rady Głównej Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych.

W 1935 z listy BBWR został wybrany posłem na Sejm w okręgu nr 100 (Bydgoszcz miasto i powiat, Wyrzysk i Chodzież). Został sekretarzem prezydium izby. Powtórnie wybrany w 1938. W działalności prezentował poglądy antysemickie, będąc także - zwłaszcza w drugiej kadencji - ostrym krytykiem sanacji. Był współzałożycielem grupy „Jutro Pracy". Na stopień majora rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 1. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.

W kampanii wrześniowej dowodził ochotniczym oddziałem obrony Lublina. Ciężko ranny, zmarł w szpitalu. Pochowany został kwaterze wojennej cmentarza przy ul. Unickiej.

15 sierpnia 1925 ożenił się z Pauliną Zulińską.

Major Dudziński jest patronem jednej z ulic w Lublinie.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Dudziński Juliusz. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2024-05-02].
  2. ↑ Łoza 1938 ↓, s. 155, tu urodzony w Radzyniu.
  3. ↑ CAW ↓, s. 13, jako Julian Dudziński.
  4. ↑ Wojciech Borakiewicz Szwoleżer, legionista, poseł. "Walczył jak Wołodyjowski"
  5. ↑ Włodzimierz Jastrzębski, „Wojenne i sejmowe bitwy i potyczki. Juliusz Dudziński – legionista, szwoleżer, ziemianin i poseł na Sejm RP z podbydgoskiego Gościeradza”
  6. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 676.
  7. 1 2 Dudziński Juliusz 1893–1939. bs.sejm.gov.pl. [dostęp 2018-11-03].
  8. 1 2 Łoza 1938 ↓, s. 155.
  9. ↑ Księga Jazdy Polskiej 1938 ↓, s. 409.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 16 lipca 1921, s. 1146, jako rtm. Julian Dudziński.
  11. ↑ M.P. z 1931 r. nr 251, poz. 335.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 16 września 1922, s. 692.
  13. ↑ M.P. z 1932 r. nr 259, poz. 298.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.