| ι1,2 Cnc | |||||||||||||||||||||
Zdjęcie układu (Jeffrey Fischer) | |||||||||||||||||||||
| Dane obserwacyjne (J2000.0) | |||||||||||||||||||||
| Gwiazdozbiór | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rektascensja |
08h 46m 41,820s | ||||||||||||||||||||
| Deklinacja |
+28° 45′ 35,62″ | ||||||||||||||||||||
| Paralaksa (π) |
0,00985 ± 0,00061″ | ||||||||||||||||||||
| Odległość | |||||||||||||||||||||
| Wielkość obserwowana |
4,028m | ||||||||||||||||||||
| Ruch własny (RA) |
−21,58 ± 0,75 mas/rok | ||||||||||||||||||||
| Ruch własny (DEC) |
−45,69 ± 0,56 mas/rok | ||||||||||||||||||||
| Prędkość radialna |
15,74 ± 0,13 km/s | ||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||
| Rodzaj gwiazdy | |||||||||||||||||||||
| Typ widmowy |
G8IIIa_Ba0.2 / A2V | ||||||||||||||||||||
| Masa |
3,5 M☉ / 1,9 M☉ | ||||||||||||||||||||
| Jasność |
215 L☉ / 16 L☉ | ||||||||||||||||||||
| Wiek |
~260 mln lat | ||||||||||||||||||||
| Temperatura |
5000 K / 8800 | ||||||||||||||||||||
| Alternatywne oznaczenia | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Jota Cancri (ι Cnc) – gwiazda podwójna w gwiazdozbiorze Raka. Oddalona jest o około 331 lat świetlnych od Słońca.
Charakterystyka
Główny składnik układu, Jota Cancri A, to żółty olbrzym należący do typu widmowego G o jasności obserwowanej równej 4,028m. Jej kompan, Jota Cancri B, to biała gwiazda ciągu głównego (karzeł) należąca do typu widmowego A, o jasności obserwowanej 6,57m. Pomiar paralaksy obu gwiazd może sugerować, że znajdują się one w różnych odległościach (A: 331 ± 22 ly, B: 279 ± 85 ly), ale wartości te obarczone są dużą niepewnością. Gwiazdy łączy ruch własny po niebie i w ciągu stulecia obserwacji nie zmieniły istotnie wzajemnego położenia, co świadczy, że są powiązane grawitacyjnie. W przestrzeni dzieli je odległość co najmniej 2800 au, a obrót wokół wspólnego środka masy zajmuje co najmniej 65 tysięcy lat.
Te dwie gwiazdy oddalone są od siebie o 30,4 sekundy kątowej na niebie i można je rozróżnić za pomocą małego teleskopu. Stanowią atrakcyjny obiekt obserwacji dla amatorów astronomii, gdyż kontrast sprawia, że wydają się być barwy błękitnej i bladopomarańczowej. Gołym okiem gwiazd nie da się rozdzielić i wydają się jedną; łączna jasność układu przekracza nieznacznie jasność Delta Cancri, w rzeczywistości drugiej co do jasności gwiazdy gwiazdozbioru.