Johann Hoffmann (ur. 28 marca 1857 w Hahnheim, zm. 1 listopada 1919 w Heidelbergu) – niemiecki lekarz neurolog i neuropatolog.

Życiorys

Urodził się w 1857 roku w Hahnheim w Hesji Nadreńskiej. Ukończył szkołę w Wormacji, po czym studiował medycynę w Heidelbergu, Strasburgu i Berlinie. W 1882/83 roku zdał egzaminy państwowe. W 1883 roku w Heidelbergu otrzymał tytuł doktora medycyny. Był asystentem Nikolausa Friedreicha, Adolfa Weila i Wilhelma Erba. W 1910 został profesorem tytularnym, w 1919 profesor zwyczajny neuropatologii. Zmarł 1 listopada 1919 w Heidelbergu.

Dorobek naukowy

Na jego cześć nazwano opisane przez niego: objaw Hoffmanna, odruch Hoffmanna, zespół Hoffmana, chorobę Werdniga-Hoffmanna.

Przypisy

  1. ↑ Johann Hoffmann w bazie Who Named It (ang.)
  2. ↑ Jürgen Peiffer: Hirnforschung in Deutschland 1849 bis 1974: Briefe zur Entwicklung von Psychiatrie und Neurowissenschaften sowie zum Einfluss des politischen Umfeldes auf Wissenschaftler. Springer, 2004, s. 1082. ISBN 3-540-40690-5.
  3. ↑ Wilh Erb, Johann Hoffmann 1. November 1919, „Deutsche Zeitschrift für Nervenheilkunde”, 65 (1-2), 1920, s. I–XXIV, DOI: 10.1007/BF01757098, ISSN 0367-004x (niem.).
  4. ↑ Hoffmann's sign w bazie Who Named It (ang.)
  5. ↑ Hoffmann's reflex w bazie Who Named It (ang.)
  6. ↑ Hoffmann's syndrome w bazie Who Named It (ang.)
  7. ↑ Werdnig-Hoffmann syndrome w bazie Who Named It (ang.)
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.