Joanna Szczepkowska

Joanna Szczepkowska (2018)
Data i miejsce urodzenia

1 maja 1953
Warszawa

Zawód

aktorka

Współmałżonek

Mirosław Konarowski (rozwód)

Lata aktywności

od 1975

Zespół artystyczny
Teatr Współczesny w Warszawie
(1975−1981)
Teatr Polski w Warszawie
(1981−1988)
Teatr Powszechny w Warszawie
(1988−1992, 2000−2004)
Teatr Dramatyczny w Warszawie
(2006−2010)
Teatr Studio w Warszawie
(2012−2014)
Odznaczenia

Joanna Szczepkowska (ur. 1 maja 1953 w Warszawie) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, pisarka i felietonistka, pedagog; w 2010 prezes Związku Artystów Scen Polskich.

Życiorys

Zadebiutowała jeszcze w czasie studiów w spektaklu Trzy siostry w Teatrze Telewizji. Pierwszy raz w roli filmowej wystąpiła w serialu telewizyjnym Czterdziestolatek (w 1. odcinku) w reżyserii Jerzego Gruzy do scenariusza reżysera i Krzysztofa Teodora Toeplitza. W 1975 ukończyła studia w PWST w Warszawie i zagrała w filmie Con amore (reż. Jan Batory). Za tę rolę dostała w 1976 nagrodę za najciekawszy debiut.

W latach 1975–1981 była aktorką Teatru Współczesnego w Warszawie, a w kolejnych latach Teatru Polskiego (1981–1988) i Teatru Powszechnego (1988–1992 i od 2000). Stworzyła kreacje dramatyczne (m.in. w Romeo i Julii, Królu Learze, Wujaszku Wani, Zdaniem Amy) oraz komediowe (Śluby panieńskie, Lekcja, Wesołe kumoszki z Windsoru). Zagrała również w kilkudziesięciu spektaklach Teatru Telewizji (m.in. Skiz Gabrieli Zapolskiej).

28 października 1989 w głównym sobotnim wydaniu Dziennika Telewizyjnego, w rozmowie z prezenterką Ireną Jagielską, ogłosiła:

Proszę Państwa, 4 czerwca 1989 roku skończył się w Polsce komunizm.

Zdanie to stało się symbolem zmian, jakie nastąpiły w Polsce po wyborach parlamentarnych w 1989, pierwszych częściowo wolnych wyborach od zakończenia II wojny światowej.

W 1997 wydała tom wierszy Miasta do wynajęcia, w tym samym roku napisała też monodram Goła baba. W 1999 rozpoczęła stałą współpracę z „Wysokimi Obcasami”. Felietony powstałe w trakcie tej współpracy ukazały się w formie samodzielnych zbiorów, Drugie podwórko (2000) i Sześć minut przed czasem (2004). W 2003 wydała zbiór opowiadań Fragmenty z życia lustra.

W 1998, podczas III Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, odcisnęła dłoń na promenadzie Gwiazd.

Postanowieniem z 12 grudnia 2006 została przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Udekorowana nim została 3 maja 2007.

2 kwietnia 2010 została wybrana na prezesa Związku Artystów Scen Polskich (jako pierwsza kobieta na tym stanowisku). W styczniu 2011 przestała pełnić tę funkcję. Została członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010, a przed kolejnymi wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku zrezygnowała z udziału w tym komitecie, choć nadal dostępna jest lista, na której figuruje jej nazwisko, ale nie wiadomo wprost (brak na niej opisu), jakiego okresu dotyczy.

Prowadzi swój autorski Teatr Na Dole (TND).

Życie prywatne

Jest córką Andrzeja Szczepkowskiego i Romy z Parandowskich, wnuczką Jana Parandowskiego. Po matce ma pochodzenie ukraińskie i żydowskie, a po ojcu – niemieckie i polskie.

Była żoną aktora Mirosława Konarowskiego. Ich córkami są Maria i Hanna, również aktorki.

Filmografia

Polski dubbing

Wybrane spektakle

Opracowano na podstawie źródła:

Twórczość pisarska

  • 1999: Miasta do wynajęcia (tomik poezji)
  • 2000: Drugie podwórko (zbiór felietonów)
  • 2004: Fragmenty z życia lustra (powieść)
  • 2004: Sześć minut przed czasem (zbiór felietonów)
  • 2005: Goła baba (monodram)
  • 2006: Jak wyprostować koło (zbiór felietonów)
  • 2006: Ludzie ulicy i inne owoce miłości (tomik poezji)
  • 2008: Wakacyjna miłość (zbiór opowiadań różnych autorów)
  • 2008: Kocham Paula McCartneya (powieść)
  • 2009: 4 czerwca (autobiografia)
  • 2009: Pod dobrą gwiazdą (zbiór opowiadań różnych autorów)
  • 2010: Piasek ze szkła (zbiór felietonów)
  • 2010: Dzisiaj nazywam się Charles (tomik poezji)
  • 2011: Zagrać Marię
  • 2012: ADHD i inne cudowne zjawiska. Wykład nieprzewidywalny (sztuka teatralna)
  • 2014: Kto ty jesteś (autobiografia obejmująca okres do 4 czerwca 1989 roku)
  • 2014: Wygrasz jak przegrasz (autobiografia obejmująca lata 1989-2014)

Odznaczenia i nagrody

  • 1977: Złota Kamera przyznawana przez czasopismo „Film” za debiut aktorski (Con Amore)
  • 1978: Nagroda im. Leona Schillera
  • 1978: Nagroda na II Festiwalu Polskich Filmów i Widowisk Telewizyjnych w Olsztynie za role w widowiskach teatralnych Skiz, Rewizor, Niespodzianka i filmie Ostatnie takie trio
  • 1985: Nagroda im. Aleksandra Zelwerowicza – przyznawana przez redakcję miesięcznika „Teatr” – za rolę Anieli w Ślubach panieńskich Aleksandra Fredry i rolę Moniki Claverton-Ferry w przedstawieniu „Lord Claverton” Thomasa Stearnsa Eliota w Teatrze Polskim w Warszawie
  • 1987: Nagroda na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za drugoplanową rolę kobiecą w filmie Matka Królów
  • 1988: Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za wybitne kreacje w spektaklach Teatru TV
  • 1989: Srebrny Krzyż Zasługi
  • 1989: Nagroda aktorska w przeglądzie Młode Kino Polskie w filmie Mecz
  • 1990: Wiktor dla osobowości telewizyjnej
  • 2001: Feliks Warszawski w kategorii Najlepsza Pierwszoplanowa Rola Kobieca za rolę Esme w Zdaniem Amy w Teatrze Powszechnym
  • 2007: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 2009: Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska „Neptuny”
  • 2021: Nagroda im. Konstantego Puzyny

Przypisy

  1. ↑ M.P. z 2007 r. nr 23, poz. 257
  2. ↑ wp.pl: Szczepkowska została nowym prezesem ZASP-u. [dostęp 2010-04-02].
  3. ↑ Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego [online], onet.pl, 16 maja 2010 [dostęp 2014-04-26] [zarchiwizowane z adresu 2014-04-20].
  4. ↑ Joanna Szczepkowska, Uzasadnienie, Plus Minus, 8 grudnia 2017 r., dostępne w Internecie [dostęp 2017-12-28]
  5. ↑ Barbara Sowa, Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała Lista [online], Dziennik.pl, 16 marca 2015 [dostęp 2015-03-21].
  6. ↑ Lista członków komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego na portalu Dziennik.pl [dostęp 2017-12-28]
  7. ↑ Wybieram samotność [online], teatralny.pl [dostęp 2019-01-17].
  8. ↑ Joanna Szczepkowska o historii swojej rodziny w książce „Kto ty jesteś” [online], Wyborcza.pl, 19 lutego 2014 [dostęp 2016-05-11] [zarchiwizowane z adresu 2016-05-11].
  9. ↑ Joanna Szczepkowska, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (autorzy). [dostęp 2013-09-17].
  10. ↑ Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska „Neptuny” [online], gdansk.pl [dostęp 2016-07-05] [zarchiwizowane z adresu 2016-07-05].
  11. ↑ „Kamyk Puzyny” dla Joanny Szczepkowskiej [online], Dialog – Miesięcznik poświęcony dramaturgii współczesnej [dostęp 2022-02-11] (pol.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.