Jerzy Sochocki

Jerzy Sochocki w mundurze podporucznika c. k. Pułku Piechoty Nr 55
pułkownik saperów
Pełne imię i nazwisko

Jerzy Józef Jan Sochocki

Data i miejsce urodzenia

1 kwietnia 1895
Lwów

Data i miejsce śmierci

14 października 1974
Birmingham

Przebieg służby
Lata służby

1914–1947

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Grupa Saperów

Stanowiska

dowódca grupy

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
kampania włoska

Odznaczenia

Jerzy Józef Jan Sochocki (ur. 1 kwietnia 1895 we Lwowie, zm. 14 października 1974 w Birmingham) – pułkownik saperów Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 1 kwietnia 1895 we Lwowie, w rodzinie Jana, urzędnika Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie, i Malwiny z Jägermannów. Był starszym bratem Czesława (1907–1940), porucznika kawalerii, zamordowanego w Katyniu. W 1912 ukończył naukę w klasie VIIa c. k. Wyższej Szkoły Realnej w Stanisławowie i otrzymał świadectwo dojrzałości z wynikiem „dojrzały większością głosów”. W szkole był przewodniczącym zarządu kółka historyczno-literackiego i sekretarzem zarządu kółka chemiczno-przyrodniczego.

W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 3 i 6 pułku piechoty Legionów Polskich. W listopadzie 1915 wcielony został do cesarskiej i królewskiej armii. Jego oddziałem macierzystym był 55 pułk piechoty. Na podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1918. Walczył na froncie włoskim. 5 listopada 1918 dostał się do niewoli. Po ucieczce z niewoli przedostał się do Francji. W grudniu 1918 przyjęty został do Armii Polskiej we Francji i przydzielony do batalionu saperów, z którym w maju 1919 wrócił do kraju. 19 czerwca 1919 został mianowany porucznikiem z dniem 24 maja 1919. 20 maja 1920 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii gen. Hallera, z zatwierdzeniem stopnia porucznika, zaliczony do Rezerwy armii z jednoczesnym powołaniem do czynnej służby na czas wojny. 25 listopada 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.

Od maja 1919 dowodził kompanią i pełnił obowiązki dowódcy XVIII batalionu saperów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 53. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W kwietniu 1923 został przeniesiony z 1 pułku saperów do 4 pułku saperów w Sandomierzu na stanowisko dowódcy X batalionu saperów. 31 marca 1924 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 17. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. 26 sierpnia 1925 został przeniesiony do 6 pułku saperów w Przemyślu na stanowisko dowódcy XI batalionu saperów. 2 maja 1926 został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Od 2 kwietnia do 1 sierpnia 1928 pełnił obowiązki dowódcy pułku. 3 stycznia 1929 został odkomenderowany na kurs w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. W kwietniu został przeniesiony do kadry oficerów saperów z równoczesnym przeniesieniem służbowym do 3 Brygady Saperów w Poznaniu na stanowisko I oficera sztabu. Obowiązki na nowym stanowisku objął 3 lipca 1929 po ukończeniu kursu. W czerwcu 1930 ogłoszono zwolnienie go z zajmowanego stanowiska i oddanie do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII, lecz 10 lipca zarządzenie zostało unieważnione. 14 stycznia 1931 został przydzielony na IV dwunastomiesięczny kurs fortyfikacyjny przy Szkole Podchorążych Inżynierii w Warszawie. 16 grudnia tego roku wrócił z kursu i objął obowiązki I oficera sztabu. Trzy dni później otrzymał przeniesienie na stanowisko szefa Fortyfikacji Obszaru Warownego „Wilno”, lecz 22 lutego 1932 zarządzenie w tej sprawie zostało unieważnione.

4 marca 1932 objął obowiązki szefa Fortyfikacji Grudziądz. Z dniem 15 września 1933 został przeniesiony do Szefostwa Fortyfikacji Toruń na stanowisko szefa, lecz obowiązki objął dopiero 23 listopada tego roku. 27 czerwca 1935 został podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 2. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W kwietniu 1936 przydzielony został do sztabu inspektora saperów i szefa fortyfikacji, generała brygady Mieczysława Dąbkowskiego. W marcu 1939 był przydzielony do rezerwy personalnej oficerów przy Inspektorze Saperów na stanowisko kierownika robót.

W kampanii wrześniowej 1939 służył w Dowództwie Saperów Naczelnego Dowództwa. Po zakończeniu kampanii internowany w Rumunii, uciekł. W 1940 dostał się do Francji, potem do Wielkiej Brytanii. Pełnił służbę w Polskich Sił Zbrojnych. Od czerwca 1940 w Szkocji kierował Grupą Fortyfikacyjną w 10 Brygadzie Kawalerii. W październiku tego roku objął dowództwo batalionu saperów I Korpusu. W listopadzie 1941 przeniesiony został do Brygady Szkolnej.

W następnym roku skierowany został do służby w Armii Polskiej na Bliskim Wschodzie. W czerwcu 1942 mianowany został dowódcą 10 batalionu saperów. Na jego czele odbył kampanię włoską. Walczył i odznaczył się pod Monte Cassino i Ankoną. 1 marca 1944 awansował na pułkownika. W czerwcu 1945 objął dowództwo Grupy Saperów 2 Korpusu. Od marca do maja 1947 dowodził Bazą 2 Korpusu. Po przeniesieniu z Włoch do Wielkiej Brytanii został zdemobilizowany.

Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Osiedlił się w Birmingham. Pełnił funkcję delegata rządu RP na Midlandy. Był prezesem Koła Związku Ziem Wschodnich w Birmingham. 11 listopada 1964 Prezydent RP August Zaleski nadał mu stopień generała brygady. Zmarł 14 października 1974 w Birmingham i został pochowany na cmentarzu Handsworth.

Od 1921 był żonaty z Adelą Olgą z domu Mikulaschek, z którą miał syna Jerzego Jana (ur. 16 lutego 1922).

Ordery i odznaczenia

26 czerwca 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia.

austro-węgierskie

Uwagi

  1. 26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie imion i daty urodzenia generała z „Sochocki Jerzy Józef ur. 1 kwietnia 1894” na „Sochocki Jerzy Józef Jan ur. 1 kwietnia 1895”. W ewidencji cesarskiej i królewskiej Armii figurował jako Georg Sochocki.

Przypisy

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 11 listopada 1936, s. 32.
  2. Ranglisten 1918 ↓, s. 375, 636.
  3. Kolekcja ↓, s. 12.
  4. Korczyk 2000 ↓, s. 628.
  5. Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 581.
  6. Sprawozdanie 1912 ↓, s. 56, 58.
  7. Korczyk 2000 ↓, s. 628, tu zakończenie nauki w 1910.
  8. Sprawozdanie 1912 ↓, s. 35, 36.
  9. 1 2 3 Ranglisten 1918 ↓, s. 636.
  10. Ranglisten 1918 ↓, s. 375.
  11. Kolekcja ↓, s. 18.
  12. Kolekcja ↓, s. 15.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 9 czerwca 1920, s. 412.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 48 z 15 grudnia 1920, s. 1344.
  15. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 232.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 27 kwietnia 1923, s. 273.
  17. 1 2 3 4 5 6 Kolekcja ↓, s. 8.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 64 z 17 czerwca 1925, s. 323.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 46 z 25 października 1926, s. 379.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929, s. 124.
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930, s. 201.
  22. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931, s. 41.
  23. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 9.
  24. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 238.
  25. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 843.
  26. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933, s. 201.
  27. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935, s. 66.
  28. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 242.
  29. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 426.
  30. 1 2 3 4 Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 27, s. 107–108, Grudzień 1974. Koło Lwowian w Londynie.
  31. Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 168.
  32. 1 2 3 Korczyk 2000 ↓, s. 629.
  33. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 5.
  34. Jerzy Józef Jan Sochocki M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2022-09-15].
  35. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 18 lutego 1922, s. 104, błędnie jako „Suchocki”.
  36. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 78 z 12 sierpnia 1924, s. 446, sprostowano nazwisko z „Suchocki” na „Sochocki”.
  37. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-02-26].
  38. Komunikat o nadaniu Orderu "Odrodzenia Polski". Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 7, Nr 3 z 24 kwietnia 1969.
  39. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 248.
  40. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-02-26].
  41. M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska” - tu jako mjr Jerzy Sochecki.
  42. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928, s. 408.
  43. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929, s. 239.
  44. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-02-26].
  45. Korczyk 2000 ↓, s. 629, wg autora był odznaczony Krzyżem Niepodległości.
  46. 1 2 3 4 5 6 7 Kolekcja ↓, s. 14.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.