Jerzy Stefan Pytlewski
„Świerszcz”
pułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia

10 lutego 1887
Kielce

Data i miejsce śmierci

20 maja 1939
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1911–1912
1914–1934

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

1 Pułk Ułanów Legionów Polskich
5 Pułk Ułanów Zasławskich
21 Pułk Ułanów Nadwiślańskich
2 Pułk Strzelców Konnych
6 Pułk Strzelców Konnych

Stanowiska

dowódca plutonu
dowódca szwadronu
z-ca dowódcy pułku
dowódca pułku kawalerii

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Jerzy Stefan Pytlewski, ps. „Świerszcz” (ur. 10 lutego 1887 w Kielcach, zm. 20 maja 1939 w Warszawie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 10 lutego 1887 w Kielcach, stolicy ówczesnej guberni kieleckiej, w rodzinie Franciszka (1858–1936) i Stefani z Turowskich (1863–1938). Był starszym bratem Zofii (1989–1895), Heleny (1893–1893), Aliny po mężu Szydłowskiej (1890–1927), Jana (1894–1894) i Tadeusza (1896–1962), rotmistrza Wojska Polskiego i kawalera Orderu Virtuti Militari.

Absolwent gimnazjum w Kielcach. W latach 1909–1911 żołnierz armii rosyjskiej. Student prawa Uniwersytetu w Dorpacie. Od 12 sierpnia 1914 podczas I wojny światowej walczył w Legionach Polskich używając pseudonimu „Świerszcz”. Był dowódcą plutonu w 1 pułku ułanów Legionów Polskich. 5 marca 1915 awansował na podporucznika, a 1 listopada 1916 na porucznika. Od 1 czerwca 1915 pełnił funkcję komendanta szwadronu.

Szczególnie odznaczył się 7 sierpnia 1915 w czasie walk pod Jastkowem, gdzie „swoją nadzwyczajną odwagą wpłynął na pluton, który mimo ciężkiego terenu i przeważających sił wroga, osiągnął znaczny sukces. Podczas odwrotu znad Styru w 1916, zajmując wyznaczone mu stanowiska, swoją zdecydowaną postawą i umiejętnościami przyczynił się skutecznie do pomyślnego odwrotu I B. Leg. Pol.”. Za te czyny został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

W lutym i marcu 1917 w Ostrołęce był wykładowcą artylerii i fortyfikacji na kawaleryjskim kursie oficerskim. Po kryzysie przysięgowym w 1917 internowany w Beniaminowie. Po zwolnieniu w Polskiej Sile Zbrojnej. Od listopada 1918 w szeregach odrodzonego Wojska Polskiego brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 37. lokatą w korpusie oficerów jazdy. W 1923 pełnił służbę w Oddziale Szkolnym Centralnej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu, pozostając oficerem nadetatowym 21 pułku Ułanów Nadwiślańskich. 26 listopada 1923 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 2 pułku strzelców konnych w Hrubieszowie. 1 grudnia 1924 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 7. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.

23 czerwca 1926, po tragicznej śmierci pułkownika Konstantego Obidzińskiego, powierzono mu pełnienie obowiązków dowódcy 6 pułku strzelców konnych w Żółkwi. 1 stycznia 1929 awansował na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 i 1. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. 30 marca 1934 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska z pozostawieniem bez przynależności służbowej i równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII we Lwowie. Z dniem 31 lipca 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynku.

Zmarł 20 maja 1939 w Warszawie. Cztery dni później został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Starym w Kielcach (kwatera 13B).

Od 12 sierpnia 1913 był żonaty z Władysławą z d. Kula (1886–1961), nie miał dzieci.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 Strona Rodu Pytlewskich. Jerzy Stefan Pytlewski (1887–1939)
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Polak (red.) 1993 ↓, s. 173.
  3. ↑ Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 41.
  4. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 156.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 641, 677, 1520.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 74 z 26 listopada 1923 roku, s. 686.
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 732.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 585, 599.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 23 czerwca 1926 roku, s. 189.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 322, 338.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 4 stycznia 1929 roku, s. 2.
  12. ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 46, 69.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 140, 660.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 30 marca 1934 roku, s. 135.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 282.
  16. ↑ Nekrolog. „Polska Zbrojna”. 141, s. 4, 1939-05-22. Warszawa.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923, s. 32.
  18. ↑ Księga Jazdy Polskiej 1938 ↓, s. 418.
  19. ↑ M.P. z 1931 r. nr 218, poz. 296 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931 roku, s. 361.
  21. ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 46.
  22. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 140.
  23. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928 roku, s. 405.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.