Jerzy Kramarczyk
Oskierka
major dyplomowany piechoty
Pełne imię i nazwisko

Jerzy Stanisław Kramarczyk

Data i miejsce urodzenia

8 listopada 1890
Strzemieszyce Małe

Data i miejsce śmierci

17 marca 1937
Olkusz

Przebieg służby
Lata służby

1914–1936

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Dowództwo Okręgu Korpusu Nr I

Stanowiska

szef wydziału

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-czechosłowacka
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Jerzy Stanisław Kramarczyk, ps. „Oskierka” (ur. 8 listopada 1890 w Strzemieszycach Małych, zm. 18 marca 1937 w Olkuszu) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 8 listopada 1890 w Strzemieszycach Małych, w ówczesnym powiecie olkuskim, w rodzinie Tomasza i Fortunaty z Godzielińskich. Wstępując do Legionów Polskich był studentem V roku politechniki. Od 1914 walczył w szeregach 3 pułku piechoty Legionów Polskich. 7 lutego 1915 został przeniesiony do 2 pułku ułanów Legionów Polskich. 13 czerwca 1915, jako kapral w III plutonie 2. szwadronu wziął udział w szarży pod Rokitną. 1 stycznia 1917 powrócił do 3 pułku piechoty. W czasie służby w Legionach awansował na sierżanta.

Został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do 7 pułku piechoty Legionów. W styczniu 1919 w szeregach II baonu majora Eugeniusza Godziejewskiego walczył na froncie cieszyńskim przeciwko Czechom. Dowodził kompanią w czasie wojny z Ukraińcami i z bolszewikami.

W październiku 1919 został dowódcą szkoły podoficerskiej w Wileńskiego pułku strzelców. Od 4 czerwca do 30 lipca 1920 był referentem wyszkolenia w batalionie zapasowym 22 pułku piechoty w Siedlcach. 23 października 1920 objął dowództwo batalionu zapasowego 22 pułku piechoty w Siedlcach. 13 stycznia 1922 powrócił do 85 pułku Strzelców Wileńskich.

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1007. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 22 pp. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu w 85 pułku Strzelców Wileńskich w Nowej Wilejce. W 1923 pełnił w tym pułku obowiązki dowódcy II batalionu. Z dniem 1 listopada 1924 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu Normalnego. Studiując w stolicy pozostawał oficerem nadetatowym 85 pp. 11 października 1926, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. 12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 96. lokatą w korpusie oficerów piechoty.

6 sierpnia 1927 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko I oficera sztabu 2 Brygady Ochrony Pogranicza. Następnie został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu Brygady KOP „Nowogródek” w Baranowiczach. 18 czerwca 1930 został przeniesiony z KOP do 1 pułku strzelców podhalańskich w Nowym Sączu na stanowisko dowódcy batalionu. Od 23 marca 1932 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisku szefa wydziału mobilizacyjnego. W 1936 z powodu gruźlicy został przeniesiony w stan spoczynku. Po zwolnieniu z wojska przeprowadził się do Olkusza i zamieszkał przy ul. Czarnogórskiej 7.

Zmarł 17 marca 1937 w Olkuszu. Został pochowany na Cmentarzu Parafialnym w Olkuszu (sektor IILB-16-4).

Był żonaty, miał córkę Barbarę (ur. 4 grudnia 1924) i syna Czesława (ur. 1 kwietnia 1926).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Wspomnienie pośmiertne 1937 ↓.
  3. ↑ Chromiński 2008 ↓, s. 16 wg autora urodził się w Tłukience, w powiecie olkuskim.
  4. ↑ Wykaz Legionistów ↓.
  5. ↑ Markiewicz 1928 ↓, s. 7.
  6. 1 2 3 Chromiński 2008 ↓, s. 16.
  7. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 88, 171. 1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był 22 pp.
  8. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 54.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922, s. 553.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 370, 413.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 321, 357, 1365.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927, s. 119.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 6 sierpnia 1927, s. 240.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 125, 181.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930, s. 228.
  16. ↑ Lista oficerów dyplomowanych 1931 ↓, s. 10.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 230.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 30, 453.
  19. ↑ Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 22.
  20. ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 21.
  21. 1 2 Kolekcja ↓, s. 9.
  22. ↑ Cmentarz Parafialny w Olkuszu - wyszukiwarka osób pochowanych [online], olkusz.grobonet.com [dostęp 2020-05-06].
  23. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  24. ↑ Markiewicz 1928 ↓, s. 37.
  25. ↑ M.P. z 1932 r. nr 293, poz. 341.
  26. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 19 marca 1933, s. 57.
  27. ↑ M.P. z 1935 r. nr 258, poz. 308.
  28. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 11 listopada 1935, s. 121.
  29. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
  30. ↑ Monitor Polski nr 260, poz. 634. 1928-11-10. [dostęp 2023-01-10].
  31. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928, s. 406.
  32. ↑ Latinik 1934 ↓, s. 142.
  33. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929, s. 239.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.