Ferdynand Tadeusz Markiewicz
major piechoty
Data i miejsce urodzenia

1 stycznia 1895
Stróże Wyżne

Data śmierci

1980

Przebieg służby
Lata służby

od 1914

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie
Ludowe Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie
Polska Siła Zbrojna

Jednostki

36 Pułk Piechoty

Stanowiska

II zastępca dowódcy pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Ferdynand Tadeusz Markiewicz (ur. 1 stycznia 1895 w Stróżach Wyżnych, zm. 1980) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w Stróżach, w ówczesnym powiecie grybowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Ludwika, urzędnika kolejowego, i Marii ze Szpakowskich. 15 września 1913 wstąpił do Związku Strzeleckiego w Nowym Sączu. W 1914 złożył maturę w c. k. Gimnazjum I Wyższym w Nowym Sączu i rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, które po dwóch semestrach przerwał wybuch I wojny światowej. Od sierpnia do grudnia 1914 służył w 1 Pułku Piechoty Legionów, następnie w 5 Pułku Piechoty Legionów. W maju 1915 w bitwie pod Konarami został ciężko ranny. Od listopada 1916 do 15 czerwca 1917 był komendantem Powiatowego Urzędu Zaciągu w Hrubieszowie.

14 kwietnia 1919 został mianowany z dniem 1 kwietnia 1919 podporucznikiem w piechocie. W listopadzie 1928 został przeniesiony z 7 Pułku Piechoty Legionów w Chełmie do Baonu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 6A w Zaleszczykach na stanowisko dowódcy kompanii. W lipcu 1929 został przeniesiony do Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 17 grudnia 1931 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 47. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu 1934 został przeniesiony do 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie na stanowisko dowódcy batalionu. Później został przesunięty na stanowisko II zastępcy dowódcy pułku (kwatermistrza). W czasie kampanii wrześniowej 1939 w 1 Pułku Piechoty Obrony Pragi Markiewicz pełnił funkcję kwatermistrza, uczestniczył w obronie Warszawy. Po kapitulacji obrony Warszawy, dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Stalagu IV B, Oflagu II B Arnswalde, od 15 maja 1942 do stycznia 1945 w Oflagu II D Gross-Born oraz Stalagu X B Sandbostel, gdzie doczekał wyzwolenia 29 kwietnia 1945. W 1946 w Adelheide k. Bremy na wniosek komisji historycznej dla obozów jeńców wojennych gen. dyw. Tadeusza Piskora przygotował sprawozdanie z działalności wyszkoleniowej w oflagach II B Arnswalde i II D Gross-Born.

Po wojnie powrócił do Polski i wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego. Zmarł w 1980.

Był mężem Stefanii z Boguckich (1895–1965).

Ordery i odznaczenia

Publikacje

Przypisy

  1. Żołnierze Niepodległości ↓.
  2. Sprawozdanie 1914 ↓, s. 92.
  3. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 45 z 26 kwietnia 1919 roku, poz. 1477.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 340.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 199.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 18 grudnia 1931 roku, s. 399.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 158.
  8. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 591.
  9. 1 2 3 Bartosz Janczak (oprac.): Sprawozdanie mjr. Ferdynanda Markiewicza z pracy wyszkoleniowej w Oflagu II B Arnswalde i Oflagu II D Gross Born [dostęp 2022-09-22].
  10. Straty ↓, nr jeńca 49199.
  11. Cmentarz komunalny w Nowym Sączu - wyszukiwarka osób pochowanych [online], nowysacz.grobonet.com [dostęp 2022-09-22].
  12. M.P. z 1931 r. nr 179, poz. 260 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  13. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 40, tu dwukrotnie.
  14. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 23, tu dwukrotnie.
  15. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 23, tu trzykrotnie.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 16 września 1922 roku, s. 680, tu jako „kpr. Malkiewicz”.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 19 marca 1934 roku, s. 131, tu sprostowanie imienia i nazwiska.
  18. Zarządzenie o nadaniu Złotego Krzyża Zasługi (M.P. z 1934 r. nr 64, poz. 97); „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”.
  19. Zarządzenie o nadaniu Złotego Krzyża Zasługi (M.P. z 1939 r. nr 45, poz. 76); „za zasługi na polu pracy społecznej”.
  20. M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
  21. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 40.
  22. Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 241.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.