Jerzy Kuszel
Franciszek Skowron
rotmistrz
Data i miejsce urodzenia

25 stycznia 1893
Koszyce

Data i miejsce śmierci

wiosną 1940
Charków

Przebieg służby
Lata służby

1914–1934, 1939–1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

1 pułk szwoleżerów

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa Szarża pod Rokitną
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Odznaczenia

Jerzy Franciszek Kuszel, ps. „Franciszek Skowron” (ur. 21 stycznia 1893 w Koszycach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – rotmistrz Wojska Polskiego, ułan Legionów Polskich, uczestnik szarży pod Rokitną, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 21 stycznia 1893 w Koszycach, w ówczesnym powiecie pińczowskim guberni kieleckiej, w rodzinie Wincentego i Franciszki z Boreckich.

W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Służbę rozpoczął jako ułan 2 plutonu 2 szwadronu ułanów II Brygady Legionów Polskich. 13 czerwca 1915 wziął udział w szarży pod Rokitną. Mianowany podporucznikiem i przydzielony do 2 pułku ułanów, późniejszego 2 pułku szwoleżerów. W latach 1917–1918 służył w Polskim Korpusie Posiłkowym w randze porucznika. Po pokoju brzeskim został internowany w obozie w Dułowie (węg. Dulfalva) na Zakarpaciu.

Brał udział w wojnie polsko-czechosłowackiej. Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych z 7 maja 1919 został przeniesiony do 6 pułku ułanów. Od 1 listopada 1919 do 20 maja 1920 dowodził szwadronem w 16 pułku ułanów.

1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był 5 dywizjon wojsk taborowych. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 71. lokatą w korpusie oficerów taborowych. Był wówczas 5 dywizjonie taborów w Krakowie. Następnie przeniesiony został z korpusu oficerów taborowych do korpusu oficerów kawalerii i przydzielony do 2 pułku ułanów w Suwałkach. 2 kwietnia 1929 został awansowany na rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 i 1. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1930 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu na stanowisko dowódcy oddziału sztabowego, a w marcu 1931 do 8 pułku strzelców konnych w Chełmnie. Dowodził szwadronem oraz był adiutantem pułku. Z dniem 31 lipca 1934 został przeniesiony z dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII w stan spoczynku. W 1938 jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Radom i posiadał przydział do Okręgowej Kadry Oficerskiej Nr I.

W 1939 został zmobilizowany do 1 pułku szwoleżerów. Internowany przez Sowietów znalazł się w obozie w Starobielsku, lecz jego nazwisko nie znalazło się na liście wywozowej do Charkowa, a dalsze losy nie są dokładnie znane.

Minister Obrony Narodowej decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie do stopnia majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 282.
  2. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-28].
  3. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-28].
  4. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-28].
  5. ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych nr 55, poz. 1730 z 20 maja 1919 r. s. 1261.
  6. ↑ Lista kapitanów i poruczników, którzy w czasie wojny pełnili funkcje dowódców, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/121, s. 395.
  7. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 395, 726, tu podano, że urodził się 25 stycznia 1893.
  8. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 284.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1032, 1041.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 942, 951.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 291, 354.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 3 kwietnia 1929, s. 107.
  13. 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-28].
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930, s. 107.
  15. ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 64, 86.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931, s. 103.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 154, 662.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934, s. 282.
  19. 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 4 marca 1938, s. 5.
  20. ↑ Uczniowie i absolwenci kieleckiego Gimnazjum Rządowego im. M. Reja / S. Żeromskiego oraz Seminarium Nauczycielskiego zamordowani przez NKWD w IV i V 1940 r, Oleandry Biuletyn Związku Piłsudczyków Oddział Świętokrzyski Nr 15, marzec-kwiecień 2005.
  21. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923, s. 34, jako „Franciszek Skowron”.
  23. ↑ Księga Jazdy Polskiej 1938 ↓, s. 414, 420.
  24. ↑ M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.
  25. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-28].
  26. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-28].
  27. ↑ Franciszek Latinik: Walka o Śląsk Cieszyński w r. 1919. Cieszyn: 1934, s. 142. [dostęp 2020-05-06].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.