Jean-Nicolas Corvisart (ur. 5 lutego 1755 w Dricourt, zm. 15 września 1821) – francuski medyk, pionier kardiologii, profesor College de France, osobisty lekarz Napoleona Bonaparte.

Życiorys

Urodził się w miejscowości Dricourt 5 lutego 1755. Był synem prawnika. Początkowo skierowany przez ojca do szkoły prawniczej, przejawiał jednak znaczne zainteresowanie sztuką lekarską. Podjął studia medyczne w Paryskim Faculté de médecine. W 1782 uzyskał tytuł lekarza. Praktykę lekarską rozpoczął w paryskiej parafii Saint Sulpice. Dawał też prywatne kursy fizjologii, położnictwa i chirurgii. W 1785 uzyskał stopień doktora. W 1788 zatrudniono go jako lekarza i wykładowcę w Hopital de la Charité. W latach 90. został profesorem patologii klinicznej na College de France. Dawał wykłady w szpitalach Necker i Cochin. Redagował periodyk "Journal de Medicine, Chirurgie et Pharmacie". W 1797 przetłumaczył na francuski dzieło Maximilliana Stolla o gorączkach pt. Aphorisms on the Knowledge and Cure of the Fevers.

Wyróżniał się talentem chirurgicznym i był uważany za eksperta w dziedzinie medycyny; w 1801 przedstawiono go Napoleonowi Bonaparte. Około 1804 lub 1806 został jego osobistym lekarzem; funkcję tę sprawował do 1815. Cieszył się dużym zaufaniem cesarza. Leczył również cesarzową Józefinę. W 1808 nadano mu tytuł barona. W 1811 przyjęto go do grona Francuskiej Akademii Nauk. Był oficerem Orderu Legii Honorowej i komandorem Królewskiego Orderu Holandii. Zmarł 15 września 1821.

Wkład w naukę

Jego wydana w 1806 praca pt. Essai sur les maladies et les lésions organiques du cæur et des gros vaisseaux stanowi pionierskie dzieło w dziedzinie kardiologii. Zawiera m.in. dokładny opis niewydolności serca z podziałem na fazy. Corvisart zaproponował w tej pracy autorską kategoryzację schorzeń serca. Ponadto zawarł w książce pierwszy opis przypadłości znanej w późniejszej medycynie jako zapalenie osierdzia. Dokonał własnego podziału czynników chorobotwórczych na wewnętrzne i zewnętrzne. Od jego nazwiska pochodzą medyczne nazwy opisanych w tej książce: syndromu Fallota-Corvisarta, objawu znanego jako Twarz Corvisarta, oraz tzw. choroby Corvisarta (Kardiomiopatia przerostowa).

W 1808 przetłumaczył na język francuski dzieło Leopolda von Auerbruggera nt. kardiologii, popularyzując tym samym postulowaną w tej książce metodę osłuchiwania i opukiwania pacjenta. Corvisart był jednym z pierwszych we Francji lekarzy stosujących tę metodę. Wydana w 1808 książka była raczej rozwiniętą wersją pracy Auerbruggera aniżeli tylko jej tłumaczeniem. Zainteresowanie się Corvisarta tymi metodami wynikało częściowo z rosnącej wówczas we Francji popularności filozofii sensualistycznej.

Do grona jego uczniów należeli m.in. François Xavier Bichat, Pierre Brettonneau, Guillaume Dupuytren i René Laennec . Ten ostatni rozwinął i udoskonalił osiągnięcia Corvisarta w dziedzinie osłuchiwania, opracowując pierwsze prototypy stetoskopu.

Przypisy

  1. 1 2 3 Karamanou i in. 2010 ↓, s. 290.
  2. 1 2 3 4 5 6 Cantwell 1988 ↓, s. 801.
  3. ↑ Dally 1941 ↓, s. 239.
  4. 1 2 3 4 Dally 1941 ↓, s. 240.
  5. 1 2 3 4 5 6 Karamanou i in. 2010 ↓, s. 291.
  6. 1 2 3 Dally 1941 ↓, s. 242.
  7. 1 2 3 4 Cantwell 1988 ↓, s. 802.
  8. ↑ O'Neal 1998 ↓, s. 475.
  9. ↑ Karamanou i in. 2010 ↓, s. 291-292.
  10. 1 2 3 4 Karamanou i in. 2010 ↓, s. 292.
  11. ↑ Albury 1982 ↓, s. 22.
  12. ↑ Corvisart facies [online], TheFreeDictionary.com [dostęp 2022-12-12].
  13. ↑ Dally 1941 ↓, s. 243.
  14. ↑ Corvisart disease [online], TheFreeDictionary.com [dostęp 2022-12-12].
  15. 1 2 3 Karamanou i in. 2010 ↓, s. 293.
  16. ↑ Karamanou i in. 2010 ↓, s. 291, 293.
  17. 1 2 O'Neal 1998 ↓, s. 483.

Bibliografia

  • W.R. Albury, Heart of Darkness: J.N. Corvisart and the Medicalization of Life, „Historical Reflections / Réflexions Historiques”, 9, 1982, s. 17-31, JSTOR: 41298773.
  • J.F. Dally, Life and Times of Jean Nicolas Corvisart (1755-1821), „Proceedings of the Royal Society of Medicine”, 34 (5), 1941, s. 239-246, PMID: 19992327.
  • Marianna Karamanou i inni, Professor Jean-Nicolas Corvisart des Marets (1755-1821): Founder of Modern Cardiology, „Hellenic Journal of Cardiology”, 51, 2010, s. 290-293.
  • John C. O'Neal, Auenbrugger, Corvisart, and the Perception of Disease, „Eighteenth-Century Studies”, 31 (4), 1998, s. 473-489, JSTOR: 30053888.
  • J.D. Cantwell, Jean-Nicolas Corvisart, „Clinical cardiology”, 11, 1988, s. 801-803, ISSN 0160-9289.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.