Janusz Iliński

Janusz Iliński (1928)
podpułkownik dyplomowany kawalerii
Data urodzenia

14 listopada 1896

Data i miejsce śmierci

16 lipca 1961
Paryż

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Polska Misja Wojskowa przy SHAEF

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania norweska

Odznaczenia

Janusz Iliński (ur. 14 listopada 1896, zm. 16 lipca 1961 w Paryżu) – podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Służył w 14 pułku ułanów jazłowieckich. Od 16 czerwca do 30 listopada 1919 był słuchaczem I Kursu Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie. Podczas wojny z bolszewikami pełnił obowiązki szefa sztabu 4 Brygady Jazdy. Wyróżnił się 28 czerwca 1920 w bitwie pod Kilikijowem, za co później został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

W 1921 pełnił służbę w Polskiej Misji Wojskowej we Francji. W latach 1920–1922 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej (franc. École supérieure de guerre) w Paryżu. 28 lutego 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w kawalerii, w „grupie byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 386. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii).

Z dniem 15 lutego 1923, po ukończeniu studiów i otrzymaniu „pełnych kwalifikacji do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego” został przydzielony do Inspektoratu Jazdy przy Inspektorze Armii Nr 5 we Lwowie na stanowisko oficera sztabu. W tym samym roku został przeniesiony do Sztabu Generalnego na stanowisko oficera do zleceń specjalnych (od 1924 – adiutanta przybocznego) szefa Sztabu Generalnego, gen. dyw. Stanisława Hallera. W czasie studiów wojskowych we Francji, a następnie służby sztabowej pozostawał oficerem nadetatowym 3 pułku ułanów śląskich. 1 grudnia 1924 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 40. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Z dniem 1 lutego 1925 został wyznaczony na stanowisko pomocnika attaché wojskowego przy Poselstwie Polskim w Paryżu. Z dniem 31 maja 1930 został przeniesiony z Oddziału II SG w stan nieczynny. Z dniem 30 listopada 1931 został przeniesiony do rezerwy. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas w grupie oficerów „przebywających stale zagranicą”.

3 września 1939 został powołany do składu Polskiej Misji Wojskowej w Londynie, której szefem był gen. dyw. Mieczysław Norwid-Neugebauer. Wiosną 1940 wziął udział w kampanii norweskiej jako zastępca szefa sztabu Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich. W 1945 pełnił służbę w Polskiej Misji Wojskowej przy Naczelnym Dowództwie Alianckich Sił Ekspedycyjnych.

Po wojnie pozostał na emigracji. W latach 50. przebywał w Stanach Zjednoczonych, gdzie w końcu omawianego dziesięciolecia był dyrektorem naczelnym luksusowego hotelu Carlyle Hotel w Nowym Jorku.

Jego żoną była projektantka mody Fira Benenson (1898–1977).

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
  2. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 246, 658.
  3. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 12 marca 1921, s. 384.
  4. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 165.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 26 stycznia 1923, s. 69.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 7, 605, 681.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 7, 547, 601.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 9 stycznia 1925, s. 6.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 329, 341.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930, s. 223.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 22 lutego 1932, s. 119.
  12. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 117, 819.
  13. ↑ Panecki 2010 ↓, s. 227.
  14. ↑ Porwit 1986 ↓, s. 459.
  15. ↑ J P Waterfield, Memories of 1945–50 Christ Church, Northern Department in the Foreign Office, Poland and Moscow. 2000. tamburlane.co.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
  16. ↑ Iliński Janusz [online], tei.nplp.pl [dostęp 2022-10-17].
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 26 stycznia 1922, s. 6.
  18. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-08-08]..
  19. ↑ Księga Jazdy Polskiej 1938 ↓, s. 412.
  20. ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
  21. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-08-08]..
  22. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.