Jamska Kopa

Jamska Kopa
Jamská kopa
	; Skryty Stawek i Jamska Kopa
Państwo	Słowacja
Pasmo	Tatry, Karpaty
Wysokość	2079 m n.p.m.
	Położenie na mapie Tatr Jamska Kopa
	Położenie na mapie Karpat Jamska Kopa
	49°09′16,3″N 20°00′43,5″E/49,154528 20,012083

Jamska Kopa (słow. Jamská kopa) – wzniesienie o wysokości 2079 lub 2070 m n.p.m. w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się w grani bocznej zwanej Jamską Granią, odchodzącej na południe od wierzchołka Krótkiej. Od Małej Krótkiej oddzielone jest siodłem Jamskiej Przełęczy.

Jamska Kopa ma dwa wierzchołki, rozdzielone Jamskim Karbem (Jamský zárez). W północnej grani wzniesienia, opadającej na Jamską Przełęcz, znajduje się Skrajna Jamska Turniczka (Predná jamská vežička), od szczytu oddzielona Małą Jamską Przehybą (Malá jamská priehyba).

Jamska Kopa jest ostatnim szczytem w Jamskiej Grani. Jej podnóża zasłane są piargami i złomami, natomiast kopuła szczytowa jest skalista i trawiasta. U podnóża kopy znajdują się dwa małe stawki, są to Skryty Stawek i Zatracony Stawek. Nie prowadzą na nią żadne znakowane szlaki turystyczne, ponieważ znajduje się w rezerwacie ścisłym TANAP-u, którym objęta jest cała Dolina Ważecka. Pierwsze wejścia na Jamską Kopę nie są znane, najprawdopodobniej dokonywali ich myśliwi, z racji jej łatwej dostępności.

Nazwa Jamskiej Kopy pochodzi od tarasu zwanego Jamami. Jamska Kopa bywa niekiedy błędnie nazywana Zadnim Handlem.

Przypisy

1 2 3 4 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VIII. Młynicka Przełęcz – Krywań. Warszawa: Sport i Turystyka, 1956, s. 150–151.
1 2 Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 138. ISBN 83-909352-2-8.
1 2 Endre Futó: Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2013-06-25].
↑ Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 337. ISBN 83-01-13184-5.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[whp-1] 1 2 3 4 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VIII. Młynicka Przełęcz – Krywań. Warszawa: Sport i Turystyka, 1956, s. 150–151.

[atlas-2] 1 2 Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 138. ISBN 83-909352-2-8.

[fsz-3] 1 2 Endre Futó: Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2013-06-25].

[bedeker-4] Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 337. ISBN 83-01-13184-5.