| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
50 (1989) | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| UNESCO | 4 poważnie zagrożony↗ | ||
| Ethnologue | 8b prawie wymarły↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | sgu | ||
| IETF | sgu | ||
| Glottolog | sala1269 | ||
| Ethnologue | sgu | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język salas, także: salas gunung, lenkaitahe, liambata – język austronezyjski używany w prowincji Moluki w Indonezji. Według danych z 1989 r. posługuje się nim 50 osób.
Jego użytkownicy zamieszkują wieś Salas na wyspie Seram (kecamatan Bula, rejon zatoki Waru). Większość osób zna też język masiwang. Według Ethnologue znajduje się na skraju wymarcia.
Został wyróżniony jako odrębny język przez autorów analizy leksykostatystycznej z 1989 r. Jednocześnie publikacja Atlas bahasa tanah Maluku podaje „liambata” jako jedną z nazw języka liana-seti. J.T. Collins (1983) włączył salas gunung i benggoi pod pojęcie języka seti. W artykule z 1931 r. zawarto pewne dane gramatyczne nt. liambata, zapewne pochodzące właśnie z tego języka.
Przypisy
- 1 2 Taber 1996 ↓, s. 72.
- 1 2 3 4 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Salas, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ Loski i Loski 1989 ↓, s. 108.
- 1 2 3 Loski i Loski 1989 ↓, s. 121.
- ↑ Taber 1996 ↓, s. 63.
- ↑ James T. Collins: The Historical Relationships of the Languages of Central Maluku, Indonesia. Canberra: Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University, 1983, seria: Pacific Linguistics D-47; Materials in languages of Indonesia 13. DOI: 10.15144/PL-D47. ISBN 0-85883-289-5. OCLC 11562071. (ang.).
- ↑ Loski i Loski 1989 ↓, s. 120.
- ↑ Odo D. Tauern. Beitrag zur Kenntnis der Sprachen und Dialekte von Seran. Die Wahinama-Sprache. (Schlß). „Anthropos”. 26 (1/2), s. 109–139, 1931. ISSN 0257-9774. OCLC 5547299586. JSTOR: 40446141. (niem.).
- ↑ Loski i Loski 1989 ↓, s. 122.
Bibliografia
- Russel A. Loski, Gail M. Loski: The Languages Indigenous to Eastern Seram and Adjacent Islands. W: Wyn D. Laidig (red.): Workpapers in Indonesian Languages and Cultures. T. 6: Maluku. Summer Institute of Linguistics, 1989, s. 103–141. [dostęp 2023-08-01]. (ang.).
- Mark Taber (red.): Atlas bahasa tanah Maluku. Ambon: Pusat Pengkajian dan Pengembangan Maluku, Universitas Pattimura, 1996. ISBN 979-8132-90-4. OCLC 40713056. [dostęp 2023-08-07]. (indonez.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.