Język benggoi

Benggoi
Obszar	Moluki (Indonezja)
Liczba mówiących	350 (1989)
Klasyfikacja genetyczna
	Języki austronezyjskie; Języki malajsko-polinezyjskie; Grupa centralno-wschodnia; Grupa centralna; Języki centralnomolukańskie; Grupa wschodnia; Języki seram; Języki manusela-seti; Język benggoi;
Status oficjalny
UNESCO	3 zdecydowanie zagrożony↗
Ethnologue	8a umierający↗
Kody języka
ISO 639-3	bgy
IETF	bgy
Glottolog	beng1287
Ethnologue	bgy
BPS	0665 5
W Wikipedii
	Zobacz też: język, języki świata
	Zobacz też: język, języki świata
	Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język benggoi (a. bengoi), także: kobi-benggoi, isal – język austronezyjski używany w prowincji Moluki w Indonezji. Według danych z 1989 r. posługuje się nim 350 osób.

Jego użytkownicy zamieszkują trzy wsie na wyspie Seram (Benggoi, kecamatan Bula; Lesa i Balakeo, kecamatan Werinama). Każda wieś ma swój własny dialekt. W 1982 r. stwierdzono, że jest prawie wymarły.

W artykule z 1931 r. zawarto pewne dane z tego języka, opisanego wraz z liana-seti jako „uhei-kahlakim”. Nie wykształcił piśmiennictwa.

Przypisy

1 2 3 David M.D.M. Eberhard David M.D.M., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Benggoi, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-05] (ang.).
1 2 Loski i Loski 1989 ↓, s. 121.
↑ Mark Taber (red.): Atlas bahasa tanah Maluku. Ambon: Pusat Pengkajian dan Pengembangan Maluku, Universitas Pattimura, 1996, s. 56. ISBN 979-8132-90-4. OCLC 40713056. [dostęp 2023-08-07]. (indonez.).
↑ Collins 1982 ↓, s. 117.
↑ Odo D. Tauern. Beitrag zur Kenntnis der Sprachen und Dialekte von Seran. Die Wahinama-Sprache. (Schlß). „Anthropos”. 26 (1/2), s. 109–139, 1931. ISSN 0257-9774. OCLC 5547299586. JSTOR: 40446141. (niem.).

Bibliografia

James T. Collins. Linguistic Research in Maluku: A Report of Recent Field Work. „Oceanic Linguistics”. 21 (1/2), s. 73–146, 1982. DOI: 10.2307/3623155. ISSN 0029-8115. OCLC 6015221068. JSTOR: 3623155. (ang.).
Russel A. Loski, Gail M. Loski: The Languages Indigenous to Eastern Seram and Adjacent Islands. W: Wyn D. Laidig (red.): Workpapers in Indonesian Languages and Cultures. T. 6: Maluku. Summer Institute of Linguistics, 1989, s. 103–141. [dostęp 2023-08-01]. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[ethnologue-1] 1 2 3 David M.D.M. Eberhard David M.D.M., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Benggoi, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-05] (ang.).

[CITEREFLoskiLoski1989121-2] 1 2 Loski i Loski 1989 ↓, s. 121.

[taber-3] Mark Taber (red.): Atlas bahasa tanah Maluku. Ambon: Pusat Pengkajian dan Pengembangan Maluku, Universitas Pattimura, 1996, s. 56. ISBN 979-8132-90-4. OCLC 40713056. [dostęp 2023-08-07]. (indonez.).

[CITEREFCollins1982117-4] Collins 1982 ↓, s. 117.

[tauern1931-5] Odo D. Tauern. Beitrag zur Kenntnis der Sprachen und Dialekte von Seran. Die Wahinama-Sprache. (Schlß). „Anthropos”. 26 (1/2), s. 109–139, 1931. ISSN 0257-9774. OCLC 5547299586. JSTOR: 40446141. (niem.).